Vanmorgen moest ik weer voor het eerst naar mijn eigen longarts in Nederland.
De dagen na thuiskomst zijn nu niet echt heel erg fantastisch geweest en we hebben dan ook een goed gesprek gehad.
Allereerst hebben we besproken hoe het in Davos is verlopen en hoe ik me daar heb gevoeld. Ik voel me in de bergen natuurlijk heerlijk en heb dan echt het gevoel eventjes niet ziek te zijn.
Hier in nederland ging het meteen de eerste/tweede week alweer fout en waren de slechte dagen ook slecht. Als een piepende muis door het huis heen bewegen is niet mijn ding.

Nu we in de 3e week zitten is mijn astma redelijk rustig, De ochtende blijven moeilijk. Ik zat ook kortademig tegenover mijn arts en hij zei me, irene een normaal patient die was allang naar het ziekenhuis gegaan om zijn afspraak te vervroegen. Jij vind het al zo normaal dat je benauwd bent dat je die laatste daagjes ook wel kan wachten. Dit is beangstigend en niet echt oke, maarja wat moet ik dan? Bij elke piep aan de bel trekken? NEE!

Mijn arts bekeek mijn lijst en hij zei, er is niets veranderd van waarde. Ik zo nee, ik kan blijkbaar niet zonder medicijnen :(. Dit is wel vreemd voor mij, ik zal mijn leven lang moeten vernevelen, een beschermingsmedicijn moeten gebruiken om te voorkomen dat ik dichtklap,
Op een gegeven moment zei die, Irene ik weet nog maar 1 medicijn voor je. Het beste is om te verhuizen naar de plek waar jij je helemaal top voelt, de bergen..

Ik dacht ja lekker praten heb je, we hebben het er uitgebreid over gehad maar je neemt die stap niet zo eventjes. Je moet er dan 200% achter staan en dat doen we beide niet.
En... ik ben net 2 weekjes thuis dus ik kan nog in alle opzichten (ook positief) veranderen. En wie weet, gaat het over een tijdje wel ontzettend lekker.

Voor de rest is en blijft het roeien met de riemen die we hebben en dan komen we langzaam maar geduldig ook vooruit.
Nu een druk weekje tegemoed, Irene word woensdag 24!! :)
Veel liefs, Ireen

Ik ben weer een weekje in het oh zo koude Nederland.
Als je me nu vraagt Irene wat zou je het allerliefste willen? Een huisje ergens op vele hoogtemeters waar ik mijn hele leven ka blijven en geen astma heb.
De dag na thuiskomst ging het al een beetje mis, ondanks dat ging ik toch redelijk goed van start. Alleen nu een weekje verder kan ik niet zeggen dat ik me beter voel als voorheen.
De ochtende zijn echt beroerd slecht, voor 11.00 hoef ik geen afspraken te maken. Het kan wel alleen dan moet ik mezelf zo vol stopppen met vernevelen en pufjes dat ik als een trillende vibo de weg op moet. Helemaal stoned haha!

Maargoed vanaf schiphol een waaninning ontvangst, Edwin, mama, schoonmama en Rosan, Monk en Sanniey. Het was heerlijk om iedereen weer te zien en live vast te houden.
Bij mijn schoonouders hebben we heerlijk boerenkool gegeten en toen door naar Doetinchem.
Hier waren mijn vader en mijn opa en oma nog voor een bakkie koffie en toen was het feest voorbij. Samen met Edwin genieten van ons eigen huisje!
De week zag er redelijk rustig uit en we hebben lekker genoten van de basis dingen die je normaal heel gewoon vind.

Het 1e weekend was georganiseerd door mijn vriendjes en vriendinnetjes. Een Hollandse avond, mag wat een gekkenhuis maar oh zo gezellig.
Ik heb er heel veel energie voor in moeten leveren kom ik nu achter maar het was het meer dan waard. Een avond om niet snel te vergeten, knuffelen, gesprekken, lieve meiden omje heen! Dankjewel..

Nu weer tijd voor mijn bed, ik slaap heerlijk in me eigen bed!!
Hopelijk gaat het deze week wel vooruit en niet achteruit, we duimen heel hard!
Aju, irene

Ja, de uren gaan nu snel. Morgenvroeg om 08.00 vertrekken wij met 7 patienten, een bus vol en een aanhangwagen vol bagage richting Zurich.
Met de vlucht LX 0728 vlieg ik naar Schiphol. De verwachte aankomsttijd staat voor 14.10!! Ik heb alles gepakt en had telkens een grote mond van, ach heb wel kilo's over!
Nou met pijn en moeite gaat die koffer dicht, word er toch wel iets wat gek van eerlijk gezegd! Ben nu ook nog aan het bedenken wat ik zou kunnen veranderen om die koffer wat soepeler dicht te kunnen krijgen! Lang leven de vacuumzakken :).

Vanavond de laatste avond maaltijd in de kliniek en morgenvroeg mijn laatste yoghurtje met meuslibende erin. Ja ga het ondanks alles wel missen. Gisterenavond hebben we het goed afgesloten, een helaas. Ik was de hele week al vermoeider en slechter en na gisterenavond is het er niet beter op geworden. Werd vanmorgen benauwd wakker :( dit is iets waar je van baalt na 12 hele goede weken. De longarts is meteen komen luisteren, klonk gelukkig nog redelijk rustig. Moet nu tot volgende week als alles een plekje heeft gekregen 4xdaags vernevelen met extra onderhoudsdosering om te voorkomen dat ik in Nederland meteen dichtklap. Wel ff balen, maar achja ik weet wat me nu te doen staat en dat is aankomende week HEEEL rustig aan te doen.
De Bolgen, het eten het was allemaal onwijs gezellig en heb mooie weken om met een glimlach naar terug te kijken.
Er zijn een handje vol mensen die ik heb weten te waarderen om wie ze zijn, die mensen die mij van mijn kwetsbare kant hebben mogen zien. Onze Donnie (miryam) die alweer een tijdje thuis is, evenals Harry. Dan hebben we Martin, een maatje die ik nooit meer kwijt zal raken. Martin heeft mij (door zijn volwassen zijn) dingen geleerd over het leven, hoe je erin staat en wat je er mee zou kunnen. Ja, dankjewel! Een maatje voor het leven ;). Frank en K3 (karin) hebben ook een speciaal plekje gekregen in mijn leventje. Hoe druk Martin en Ik ook waren, deze 2 mensen vulde de legen rustige plekken in. Gelachen, gehuild, plezier gemaakt met zijn 4tjes! Dankjewel allemaal, want met zulke mensen maakt het je opname een stukje plezieriger en aangenamer.

Morgen is het weer back to the real life, dan heb ik mijn eigen man weer in me armen. Mijn familie binne handbereik en al mijn lieve vriendjes en dinnetjes!
Dankjewel allemaal, in Nederland zullen de dalen nog steeds diep zijn en de bergen hoog maar ik ben er van overtuigd met mijn kennis en leermomenten uit Davos dat het echt beter gaat worden, een jaar vol genieten, van iedereen en alles! Al denkend aan alle dierbare die een speciaal plekje hebben gekregen in Irene, ik geef een stukje Irene. Hun geven een stukje...

Adé Davos, Hallo Nederland!

Jullie zullen het niet geloven, of misschien wel.. Naja in ieder geval is mijn eerste koffer gepakt! Whaaa want na dit weekend ga ik naar HUIS!
De 2e koffer ligt ook op bed, mijn skibroeken kunnen erin, dikke truien worden ingepakt. Echt ik ga die man/vrouw die ze vacuumzak heeft uitgevonden kussen. Het lijkt net of je koffer nooooit vol komt.

Vandaag mijn laatste dag, vanmorgenj gestart met ochtendgym ivm de kou buiten, zodadelijk mijn laatste spuiten Xolair hier en dan weer in NL.. na de lunch een 6 minuten loop spannend, hoe goed krijg ik het voor elkaar? wil namelijk joggen, alleen heel vervelend heb ik sinds vanmorgen wel weer een trekkend scheenbeen ::( en dat doet ZEER!
Dan nog ene uurtje sporten en zelfverdediging en dan is het WEEKEND! Vanavond een kalm avondje, morgen lekker een eindgesprek met mijn mentor en dan richtinghet dorp om afscheid te nemen van de bolgen, cicollino's enzovoort.. oh man wat een straf dit weekend.

Dus ja mensen, eigenlijk ben ik wel uitgetikt voor deze opname. Misschien zondag nog een blog en eentje bij thuiskomst en dan zit 't erop. Dan ga ik al deze blogs eens op mijn gemakje doorlezen en kijken wat ik er nu allemaal van geleerd heb. Het is ondertussen een hele fase in mijn leven geworden, van een ADHD Irene, een eigewijze Irene, een Irene die op prednison leefde, naar een vrouw die begrijpt en wil veranderen. Klinkt wijs, maar Davos bied meer dan alleen schone lucht!

Dankjewel, Irene

Jeeeeeeehhhh, na vandaag nog maar 5 nachtjes in het NAD slapen en dan slaap ik weer aan de Leerinkstraat naast Edje in ons heerlijke bed van 1.80 breed haha..
Klinkt heel verwend, maar mis gewoon een groot bed met iemand naast mij erin, is dit gek na bijna 12 weken? NEE!
Over een half uurtje heb ik mijn testen van de NO metingen en Longfunctie, die uitslagen zal ik er zo allemaal in zetten. Ben heel benieuwd of alles echt echt echt goed op vooruit is gegaan.

Vanaf gisteren sneeuwt het hier ook weel enorm. We hebben gisteren weer geskate! Wooohh het is zo'n gave sport om in de sneeuw te beoefenen. Eerlijk, ik zou dit elke dag wel willen doen. het is een waanzinnige inspanning die veel training en vaardigheden van je verwacht.
Na 2 lessen heb ik het aardig onder de knie, ik heb dus een nieuwe hobby gevonden waarin ik mij helemaal kan geven, alleen er is 1 maar. In nederland kun je die niet uitvoeren. Kan wel gaan schaatsen, of skeeleren maar dat is allemaal net iets anders jammer genoeg.

Voor de rest heb ik maandag een heel goed gesprek met de arts gehad. Het afscheid nemen van de paarden gaat door merg en been heen. De longarts begon al over verlenging van 3 weken, ik zo NEEEEEEE.. En toen zei die ook, nee dat is neit de juiste oplossing. Ik zal een keer terug moeten alleen we kunnen er wel voor zorgen dat de nazorg goed is. Daarom zijn er contacten gelegd met mijn longverpleegkundige en die zie ik meteen de eerste week zodra ik thuis ben. Samen gaan we kijken naar misschien een alternatief, een idee, een noodplan, weet ik veel maar ik kan het allemaal niet alleen verwerken. Thuis is het ook noodzakelijk om een psycholoog te zoeken waarbij ik mijn verhaaltje doen en dingen mee kan afsluiten.

Nou heb mijn testen gehad, mijn NO is nu 14,4 en die was ruim boven de honderd. En mijn longfunctie is gewoon Toppie! :)
Nu ga ik richting het zwembad om daar eventjes wat baantjes te trekken.
tot volgende week, heerlijk klinkt dat. Knuffel Irene

Hallo allemaal,

Weer tijd voor een nieuwe blog! Het is nu zondagavond, en als ik morgenvroeg opsta begin ik echt aan mijn allerlaatste week voor deze opname.
Sta echt met klapperende oren als ik denk hoe snel het allemaal wel niet gegaan is.
Van het weekend hebben we er lekker ven genoten met een aantal patienten uit de kliniek. Gisteren hebben we een lunch bij Klatsch genomen en einde van de dag een borreltje bij de Chicolino in Davos Platz. We hebben gelachen, geouwehoerd en gewoon genoten.
Dit is het fijne van de weekenden, je bent eventjes geen patient en kunt gewoon genieten!
Vandaag ben ik om half 11 met de bus gegaan. Omdat ik niet mee mocht naar de paardenpolo bood Martin aan om met mij te wandelen.
We zijn vanaf Platz omhoog naar de Schatzalp geklommen. Eenmaal boven hebben we een broodje gegeten, theetje gedronken, spullen gepakt en verder door geklommen naar 2000 hoogtemeters richting de Strela-Alp. Hier was het windstil, geen geluiden, dus genieten met je ogen dicht in de bakkende zon!
Waanzinning, die stilte en de kracht van de zon op je bakkes, man ik zou zo morgen weer gaan.
Na een tijdje toch maar weer de spullen gepakt en afdalend richting Davos dorf gewandeld. Onderweg nog eventjes een bankje met weer jaja in de zon gezeten. En met alle moed uiteindelijk naar het station gewandeld. We zijn ruim 5 uur op pad geweest en het heeft weer mooie en grappige foto's opgeleverd die binnekort op de site komen te staan.

Voor de rest van de week weinig nieuwtjes, wel allerlei eindgesprekken maar daarover zal ik jullie nog wel informeren.. voor nu ga ik opdrachten maken voor de psycholoog.. ciao, Irene

De eind datum komt steeds dichterbij.
Zowaar heb ik en natuurlijk alle andere eind patienten hun laatste rooster gekregen! Oehhh spannend, eind gesprekken, longfuncities, no-metingen, 6 minutenloop en ga zo maar door.
Eigenlijk weetje natuulijk zelf al dat je ontzettend vooruit bent gegaan maar die cijfertjes en testen bewijzen toch echt wel weer dat het je goed doet om hier te zijn.
Vandaag een pittig wandeling gemaakt met de fysio. Samen zijn we vanaf Klosters naar boven gewandeld. Ruim 8 kilometer wandelen waarvan veel hoogtemeters in anderhalve uur!!
Eerlijk we hebben pittig door lopen wandelen en ik was echt tot het bot toe NAT van het zweet. Ik had 4 lagen aan, en echt tot de 4e laag was het nat, vies, maar eerlijk zweet.
Morgen dus toch misschien maar eventjes een goed thermoshirt kopen? Kerel is toch niet normaal als je zo hard zweet? Is voor het sporten ook wel verstandig denk ik?
Maargoed, dat terzijde allemaal...

Morgen nog 1 dagje programma en dan hebben we weer weeekend. Dit weekend ga ik eventjes het dorp in, een wandeling maken rondom de Pischa, zondag naar de snowpolo wedstrijden in Klosters. irene heeft haar weekend wel weer vol gepland maar dat maakt ook dat de dagen weer sneller gaan en de einddatum ook sneller inzicht is!

Het word voor mij elke keer moeilijker om een leuke blog te typen. Maar doe mij best, weet wel dat de afstand tussen mij en patienten heel makkelijk afstand houden is want het bekende buikgrieploop virus is actief binnen de kliniek!
Hellllpppppp allemaal poepende en kotsende bacillen om je heen dus 100x per dag je handen desinfecteren om te voorkomen dat ik ook die bacterien in me maag krijg. Maarja als het zo moet zijn dan is het zo denk ik dan maar.. In de vorige opname ook 1 keer goed ziek geweest en maak het liever niet nogmaals mee om paniek te voorkomen.

Voor nu wel weer genoeg geschreven, volgende week komen dus de echte definitieve eindcijfers in mijn blog te staan, hoeveel heeft Ireen opgebouwd in 12 weken tijd. Zijn waardes gedaald? Meters verhoogt? En conditie verbeterd? Jaaaaaaaaaaaaaa
Ik ben er stellig van overtuigd dat dit zo is, heb er heel erg hard voor moeten knokken maar het is me allemaal meer dan waard geweest.
Een hele lieve knuffel, groetjes en kus Irene.. nog 11 nachtjes..
 

Wat vliegt de tijd toch voorbij, het gaat allemaal zo snel..
Ik weet nog als de dag van gisteren, op 9 november 2010 stond ik weer met mijn spullen op Schiphol. Alleen dit maal was Edwin erbij, mijn vader en moeder.
Nee zei ik nog gaan jullie maar, afscheid nemen vind ik zo moeilijk.
Tot het laatste moment bleven ze aan mij zijde staan, Edwin een knuffel een zoen en daar kwamen de tranen. Toen keek ik me vader nog eens aan, die stond daar zich groot te houden en Irene brak.

Nu ruin 10 weken verder is het moment van eindgesprekken alweer bijna in zicht. ja de tijd gaat snel wanneer je jezelf goed voelt en denkt, ja dit gevoel wil ik altijd houden! Maar helaas passen de bergen en hoogte niet in mijn koffer en zal ik het in Nederland toch echt zelf moeten regelen. De tijd nemen voor iedereen en vooral voor Edwin en mijzelf.

Elke 3 weken gaan er mensen weg, de volgende vlucht zal ik het zelf zijn. Ik heb wat mensen weg zien gaan die ik liever in mijn potje had willen houden. Maar ook die mensen zijn weer toe aan hun eigen leventje en die staat niet meer stil bij het leven van de kliniek. Ik ga mensen missen, ben daar zeker van overtuigd en wil daarom de laatste 2 weken benutten om van alle gezelligheid genieten. Goeie gesprekken, duidelijke meningen en daarvan leren, mooie wandelingen, leren genieten van de omgeving en ga zo maar door..

Ik heb in ieder geval vandaag een topdag gehad, ik heb dan eindelijk na 10 weken op de latten gestaan om te SKATEN! wooww waanzinnig was het weer. Het is een soort van skeeleren/schaatsen alleen dan met hele lange smalle latten. NEE het is geen langlaufen want je moet echt schaats bewegingen maken!
Het ging ook waanzinnig goed en heb het lekker onder de knie. Mijn dag kan dus echt niet meer kapot.
De meiden zijn maandag gelukkig goed aangekomen in Nederland zonder enig vertraging. Oh wat hebben we fijne en  gezellige dagen gehad, echt waar het is me zoveel waard dat hun hierhee zijn gekomen om mij te bezoeken, met mij leuke dingen te doen en me te steunen in het gesticht. In Nederland zal het toch weer snel normaal zijn maar vergeet nooit hoe dicht ze bij mij staan. Lovely!!! (L)
Ik schrijf er een einde aan, ik ben voldaan vermoeid na deze inspannende dag.
Van de week een nieuwe blog en hopelijk staan dan ook de foto's van het leuke weekend erop!!
Een dikke knuffel, Irene
 

Deze morgen is het dan zover, de meiden vertrekken om 10.00 met de trein naar Basel en dan terug vliegen naar Nederland. Ik ga ze missen, we hebben namelijk een onwijs mooi weekend gehad.
Eventjes de dagen snel doorgenomen:

Donderdag, dag van aankomst, een giga berg, vriendinnen die niet zo goed meer konden lachen, Zwitserse Snitzel voor Wendy ;), bijkletsen, vermoeidheid en naar bed.

Vrijdag, dag van irene's programma, meiden zelf het dorp verkennen, genieten van de allereerste zonnestralen, wachten, nog langer wachten, eindelijk Irene klaar, drankje in het dorp, kaasfondeu bij de meiden, daarna heerlijke ontspannen sauna avondje, televisie, lachen, bedje in!

Zaterdag, woehoee irene heeft geen programma. Starten met koffie @ Klatsch, dorp rond wandelen, met de liftjes richting de jacobshorn, Ischalp, Weer verplicht in de zon zitten, ontspannen richting Claverdel gewandeld, daarna richting de Bolgen met de baileys, bolgen plaza onveilig gemaakt, heeel veeel gezelligheid, onwijs gelachen, gehuild, geen avondeten, optijd naar bed!

Zondag, de dag van brakheid, hoofdpijn, moeizame opstartproblemen, ontspanning gezocht in de ZON bij de Bolgen, smiddag ijshockey HCD-Bern gekeken, veel lol gehad, nog maar eens een snitzel gegeten, wandelen, kletsen, naar bedje.

Dames, dankjewel voor deze fijne, mooie, lachwekkende, lerende dagen! Hou van jullie...
Ik moet nog nu 2 weken, ff doorbijten en we kunnen het. Ciao
 

Hoi hoi!!

Ik dacht eventjes een blogje typen over de eerste dagen met de lieve meiden.
Donderdagmiddag om 15.00 zijn ze aangekomen op Davos dorf, vermoeid maar blij konden we dan eindelijk die knuffel geven die we al weken wouden geven.
We zijn illegaal met de bus richting de winkel gereden waar we ze sleutel voor het huis op konden halen. Een iets wat vreemde man die hielp ons en die meiden die totaal geeeeen Duits kennen verder met de sleutel en dergelijk. Hier begon de lol al..
Hij vroeg nog, zijn jullie met de auto? Nee we moeten lopen, en hij reageerde alleen met Oh Oh.
Nou we hebben het geweten! Met een koffer van ruim 21 kilo moesten we toch een BERG op KLIMMEN. Natte drek sneeuw, 2 vermoeide meiden, een Irene die bijna in haar broek plaste van het lachen en steeds meer chagerijnig bezoek klommen we richting huis Ilonka. Toen Wendy zag dat we halverwege pas bij nummer 8 waren braken alle dijken. Ik kon echt wel op de grond gaan liggen van het lachen maar we hebben elkaar gesteund en meegesleurd naar het huisje.
Eenmaal in het huisje kwamen alle zakken snoep uit Holland en hebben we eventjes bijgetankt met een frisje. Na een rustmomentje zijn we naar Davos Tourisme gegaan om daar ruzie te maken over de Gastekarte!! Grrr Duitse, Engelse en Nederlandse woorden kwamen te pas en na een half uur hadden ze meiden een bus/treinkaart te pakken. En ja hoor als klap op de vuurpijl gaat Irene voor de eerste keer in 10 weken toch ff onderuit bij het stoepje! Ja donderdag was echt onze TOP dag!
Gelukkig maakte een etentje bij Scala veel goed en hebben we de dag goed afgesloten.

Vandaag had ik gewoon mijn programma, dus de meiden moesten zichzelf redden. Ik met een schuldgevoel maar om half 5 kwam ik dan aan in Davos en toen begon de PRET. Na een drankje in het dorp hebben we geshopt, en toen naar boven voor onze Kaas-Fondue. Dit was machtig maar wel lekker. Eenmaal rond en voldaan terug naar de bus en richting de kliniek. Onszelf een lekker Sauna-avondje gegeven en nu zitten de meiden en ik lekker onderuit met een bakkie thee tv te kijken. Heerlijk, dit zijn momentjes waar je van moet genieten.

Morgen gaan we eerst het dorp doorstruinen, dan rond de lunch richting de Bolgen om vervolgens omhoog te gaan met de liftjes. Eventjes actief zijn, en dan een dikke apresski verdienen. Dan lekker een soepje in het huisje, een maskertje en een glaasje baileys! Lekkeeerrrrr..
Zondag gaan we naar HCD-Bern!! Lekker kerels spotten, ruige ijshockeyers bekijken en daarna heeerlijk gezond eten @ Kafe Klatsch!! Dus zondag/maandag een nieuwe blog van de andere dagen.
I love it, die lieve meiden. Voor iedereen een fijn weekend, Ciao knuffel Irene

Time flyes zeggen ze dan, maar eerlijk zeggen het is ook zo.
Jemig wat vliegen de dagen voorbij als je een druk programma hebt. Gisteren begon mijn dag een beetje vermoeid en zwaar in de benen. Samen met Martin heb ik tijdens sport en spel een wedstrijdje badminton gespeeld. Het was pittig maar wel weer erg leuk!
Met de middagwandeling hebben weer Martin, De bewegingsagoog en ik de klim achter de kliniek in de benen gezet. We liepen in de zon, al klimmend omhoog naar 1750 meter ongeveer. Ik was drijfnat! Kerel wat was het warm in de zon al klimmend. Maar als je dan eenmaal boven staat denk je, WAUWW wat is het toch weer een waanzinnig uitzicht vanaf de top.

Voor de rest kwamen natuurlijk gisteren de nieuwe groep astmalijers aan in de kliniek. Op het eerste gezicht een leuk groepje bij elkaar. Ik heb een nieuwe buurman, opzich ook wel een Harry ;)..
Je merkt dat de groep steeds meer veranderd. Er zijn ook weer bekenden en dat maakt het wel erg leuk. We hebben gisterenavond ook weer waanzinnig gelachen en veel lol gemaakt. Dit soort momenten zijn zo ontzettend belangrijk in een periode als je hier zit. Een ongedwongen sfeer, hele droge en foute humor en gewoon lol met elkaar. Dan merk je dat iedereen eigenlijk hetzelfde is. Ongeacht geslacht, kleur, dik, dun, kaal, weet ik veel gewoon alles 1.

Morgenmidag komen Wendy en Marleen deze kant op. Ik kan niet wachten. Ik mag gelukkig vanmiddag een vrijstelling aanvragen en dan kan ik ze van het station ophalen :). We maken er leuke dagen van en zal leuke foto's van ze maken..
We moeten eerst de sleutel ophalen in Davos platz, dan de meiden aanmelden bij Davos tourisme. Hier krijgen ze een buskaart voor de bezoekdagen zodat we vrij kunnen reizen. en dan het spannende moment, hoe ziet het huisje eruit. Ik heb natuurlijk iets geboekt maar heb totaal geeeeen idee wat ik ervan moet verwachten. Zwitsers kennende zou het wel heel knus zijn aangekleed en schoon zijn. We zullen het allemaal meemaken.

Voor nu weer klaar met typen. Als het bezoek weer weg is komt er een uigebreide blog met foto's. Fijne avond allemaal, nog maar 19 nachtjes slapen :)... Ciao

Irene kan beginnen met aftellen, vanmorgen is namelijk weer een vlucht richting Nederland gegaan en de aankomende vlucht die nu gaat komen is voor onder andere mij bestemd!
Ik kan werkelijk waar niet wachten. En natuurlijk wil iedereen graag naar huis maar merk dat ik mijn plek niet meer kan vinden binnen de groep.
Ik moet goed oppassen wie ik meeneem in mijn zwemtechniek door de kliniek heen en moet niet teveel - mensen meenemen. Haha als ik dit nu typ zullen jullie wel denken huh? Waar heeft ze het over.  Ik heb het over een prive GVO van een oud patiënt die mij veel heeft geleerd over hoe te leven, bezig zijn en enzovoort op een groep. Gelukkig heb ik een handje vol waarmee ik wel alles kan delen en mij niet hoef te verantwoorden in wat voor een bui ik ben. Bij die mensen kan ik wel mezelf zijn! Dankjewel..
De laatste 3 weken zullen veel beleefd worden op mijn kamer en buiten. Heerlijke wandelingen maken, mijn programma volgen en proberen echt de aller laatste conditie puntjes, sportieve dingen en psychysche aspecten af te ronden. Gelukkig zal het niet aan mezelf liggen. Heb van het weekend heel veel gewandeld en nieuwe patiënten van een leuke kant leren kennen. Ook vandaag ben ik de week goed van start gegaan. Vanmorgen eerst de Davose see met aansluiten de ochtendwandeling, toen door richting de sauna, gevolgd door een half uur actief zwemmen. Heb de baantjes helaas niet bijgehouden. En yes ik mag weer beginnen met het opbouwen van flipperen met mijn scheenbenen. Elke keer zwemmen 2 baantjes erbij :). Tussen de middag eventjes een rustmomentje opgezocht om vervolgens 50 minuten heuveltraining te fietsen in de sportzaal. Man wat een heerlijke dag!
Net ben ik nog eventjes bij de fysio geweest voor een gesprekje van hoe het nu zo'n beetje gaat. En ja zoals hierboven beschreven, het gaat gewoon eerlijk. Geen klachten meer, een goede longfunctie, een waanzinnig NO, en verbeterd zelfbeeld WAUW!! Een maar, er moet nog wat gesleuteld worden aan de psychische kant, maarja wees eventjes eerlijk de rest heb ik al in de pocket.
Ik kan tegen mezelf zeggen, Irene je bent een gelukkig mens!

Morgen komen er weer 5 nieuwe patiënten, de groep zal hierdoor veranderen en hopelijk in een prettige zin. Het is voor ons onbekend wie er nu allemaal komen maar het doet me eigenlijk ook niet zoveel. De vorige keer wist ik het bijna van iedereen en eigenlijk is dat niet eerlijk voor een mening van jezelf en een ander. Dus het is beter zo! ben wel heeeel nieuwschierig ;).
Nog 21 nachtjes slapen en dan slaap ik weer aan de Leerinkstraat ins ons eigen bed naast mijn allerliefste vriendje! Trouwens, oma, mama, wendy en edje dankjewel voor weer een lieve kaart. En mijn Oma is toch echt de koploopster! whoehoeee die verdient een megareep chocolade!

Voor nu iedereen een hele fijne week, en tot over 3 weekjes! Ciao, knuffel Irene
 

Na mijn off-day van gisteren heb ik vandaag een heerlijke dag gehad!
Ik heb namelijk:

- 20940 stappen gemaakt
- waarvan 15332 aerobic steps
- daarmee 790 kcal verbrand
- en totaal 15.91 km gewandeld!

Nou is dat ff een prestatie of niet? Ik ben vanmorgen eerst vanaf de kliniek via het dorp naar de bolgen gewandeld. Ik had mijn thermoskan meegenomen en heb daar naar de snowboarders gekeken met mijn koppie thee. Om afkoeling te voorkomen ben ik wijs de bus richting de kliniek terug genomen. Daar heb ik onwijs goed genoten van de mega warme zon (+14 graden). Na een uurtje zonnen heb ik Martin zover gekregen om een rondje See te doen. Onderweg besloten we om door te lopen naar de Bunda. Hier hebben we een theetje gedronken en zijn toen via de andere kant van de See weer richting de kliniek gewandeld. Dus ik heb mijn beweging wel gehad voor deze dag.
Morgenvroeg ga ik samen met de Zoco en medepatienten de Jacobshorn op en dan net als vorige week met de jongens afdalend richting Clavedel wandelen. HEERLIJK! Het voelt zo lekker om fit te zijn..
Aanstaande maandag gaat mijn buurman met 2 andere weer richting Nederland. Dit zijn altijd wel moeilijk momenten omdat je dan weer word geconfronteerd met het feit dat jij nog niet naar huis mag. Gelukkig begint voor mij het aftellen vanaf maandag en dan ben ik aan de beurt :)..
Voor de rest heb ik nog maar weinig te vertellen. Mijn blogs hebben steeds minder inhoud maarja het gaat gewoon lekker. Mijn medicijnen die ik nu gebruik die blijf ik behouden. Er zijn medicijnen weggehaald die ik nu alleen nog zo nodig moet gebruiken dus die heb ik niet meer i onderhoud gelukkig. Hieronder een lijstje met ook de werking van de medicijnen. Sommige mensen die snappen niet helemaal wat je allemaal gebruikt en waarvoor dus bij deze..

Medicijnenlijst Irene

Ø  Xolair injectie, 150 mg/stuk  (2x per maand 300mg) Onderdrukt afweerreacties van het lichaam die het gevolg zijn van allergie.

Ø  Flixotide / Axotide inh. Vloeistof, 2 mg/stuk  (2xdaags 1respule) Luchtwegbeschermer.

Ø  Fordadil inhalatie (2xdaags 2 inhalaties)  Snel en langwerkende luchtwegverwijderraar.

Ø  Levocetirizine / Xyzal, tablet 5mg/stuk (2xdaags 2 tablet)  tegen allergieën.

Ø  Montekulast / Singulair, tablet 10mg/stuk (1xdaags tablet) Voorkomt dat de luchtwegen zich samentrekken bij inspanning. Geeft verlichting bij seizoensgebonden allergieën.

Ø  Antibiotica Zitrhomax, 500mg/stuk (3xperweek 1 tablet)  voorkomen van infecties.

Ø  Omeprazol, 40mg/stuk (1xdaags 1 tablet) maagzuurremmer.

Ø  Calcium – vit.D3 kauwtablet (1xdaags 1 tablet)

Ø  Berodual inhalatie, 50mg/dosis (Z.N. 1-4xdaags 1-2 inhalaties) snel en langwerkende luchtwegverwijderraar.

Ø  Combivent=Ipramol inhalatie, 2,5/0,5 respule (Z.N 2-6xdaags 1 respule) snel en langwerkende luchtwegverwijderraar.

Misschien denken sommige mensen nu wel, Irene moet je dit nu op je blog schrijven? Ja eigenlijk wel. Er zijn namelijk veel mensen die niet in de gaten hebben wat Astma nu eigenlijk inhoud, en die denken dat ik thuiskom en genezen ben veklaard. Nee ik zal deze medicijnen misschien mijn hele leven wel moeten gebruiken en de daarbij goed gekozen keuzes om alles zo draagbaar mogelijk te maken! Daarbij ga ik niet in een hoekje zitten hoor, ik ben en blijf de vrolijke bezige Irene.. Achja, en zo hebben we allemaal wat. Voor nu genoeg geschreven en gedaan, ik ga een bakkie doen! Een lieve groet uit Davos. Irene

Het is volgens mij alweer enige tijd geleden dat ik heb geschreven.
Vandaag is het er een mooie dag voor want heb een day-off! Ben zo verschrikkelijk moe en mijn lichaam coordineerd niet met mijn hoofd volgens mij.
Door mijn verslapte ledenmaten is het erg grappig om overal tegenaan te lopen! Maaargoed, zit nu aan een sterke bak koffie (die ik niet wegkrijg) om een beetje helder te worden.
Deze week verliep allemaal oke, geen bijzonderheden en ook geen schokkende of leuke nieuwtjes.
Mijn bezoek is maandag vetrokken en mijn week ging gewoon weer van start/door.
Wandelingen gemaakt, ben erg goed bezig met zwemmen en ben op internet een beetje aan het zoeken naar een nieuwe sport voor mij zodra ik thuis ben.
Heb een volleybalvereniging gevonden die recreatief volleybal doet. Dit lijkt me heel leuk, ook omdat er geen wedstrijdverplichting aan zit. je traint gewoon 1 keer intensief in de week met een stel vrouwen.
Voor de rest wil ik thuis ook weer iets aan werk gaan doen.
Maarja, wat ga ik doen over een half jaar als ik stabiel ben enzovoort? Een nieuwe opleiding? Toch een leuke school zoeken? Zwart of wit? Allemaal moeilijke dingen waarover ik nog heeeel lang moet nadenken.
Achja en zo denken, zoeken en kletsen we wat af in het gesticht. Van het weekend is hier de O-neil evolution wedstrijd. De beste snowboarders die strijden hier om een flink bedrag van $ 25.000 volgens mij. Dus in de half pipe knallen ze van links naar rechts en over de schans springen ze waar je pijn in je buik van krijgt. Dus zal eens kijken of ik wat fitter word en er eens kan kijken.
Vanavond gaan we met de dames van de afdeling lekker ontspannen in de sauna. Eventjes lekker alle luie mannetjes/bacillen/infecties en troepjes uit me lichaam laten zweten.

Dus ja, we hebben van het weekend genoeg te doen hoor je wel weer.
Voor nu typ ik er eventjes een einde aan en ga ik me eens laten zien op de afdeling, eventjes een aar minuutjes me koppie showen.
Oh trouwens, mijn auto is gewoon VERKOCHT!! Binnen 2 dagen op marktplaats bekenen, gereden, overgeschreven, betaald en meegenomen. Doet me wel eventjes pijn maar weet dat het beter is zo!
En... Maandag gaan we aftellen, dan gaan de laatste 3 weken in. De vlucht die dan gaat is voor mij bestemd en donderdag komen de allerliefste meiden!
Allemaal een heerlijk weekend toegewenst. Lieve knuffel Irene

Zoals al eerder gelezen misschien ben ik deze week aan mijn 9e week begonnen!
De tijd gaat echt snel en eind van deze maand ga ik gewoon weer richting Nederland.
Vanmorgen was het echt onwijs koud in Davos. De afgelopen dagen hebben we zo'n goed weer gehad dat ik echt moest wennen aan de kou. Het is tot ruim 11.30 niet warmer geweest dan -9! Smorgens heb ik met Martin sport&spel gedaan, dit was leuk zo met zijn 2en. Aad was de scheidsrechter en we hebben een wedstrijde badminton gespeeld.
Wie oh wie heeft er gewonnen?.... IRENE!! :)
Smiddags zijn we een stuk van de Schatzalp op wezen wandelen. Dit was echt zwaar, klimmen blijft zo moeilijke inspanning echt niet leuk gewoon.
Voor de rest kwam ik voldaan weer in de kliniek en ben ik mezelf lekker gaan douchen. De dag was voldaan. Vanwege de kou gaat waarschijnlijk morgenvroeg de ochtenwandeling ook niet door.. Dus misschien voor de verandering een keertje ochtendgym?
Met ingang van het nieuwe jaar hebben we ook meer programma. Zo heb ik er op woensdagmiddag 3 kwartier fitness onder begeleiding van de fysio bijgekregen en op donderdagmorgen bewegen indiviueel. Ik vind het allemaal prima om te doen, ben fit genoeg om te bewegen dus wat wil je dan nog meer.

Volgend week gaan er drie patienten richting Nederland. Hoeveel astmalijers we ervoor terugkrijgen blijft een vraag, mij maakt het allemaal ook niet zoveel uit. Want vanaf volgende week begint het aftellen voor Irene. Dan komen de 13e Wendy en Marleen deze kant op, HEERIJK, heb er echt onwijs veel zin in.
Voor zover een kleine blog met wat ik heb gedaan, maak vrij weinig mee sorry..
Ciao, een knuffel en tot snel! Irene

Back to normal live zeggen we dan.
De kop is er weer af en een normale week zonder feestdagen is begonnen.
Vanmorgen heb ik de jongens uitgezwaaid richting Nederland. Toen viel het afscheid allemaal wel mee. Nu ik zo mijn blogje typ liggen de tranen van gemis en verdriet wel  heel dicht op het randje van mijjn wimpers.
Gelukkig heb ik hele leuke dagen gehad en had ik al mijn energie er voor over om die in de jongens te steken. Voor Edwin is zo'n bezoek natuurlijk extra confronterend. Er zitten hier allemaal mensen die hun eigen soort van astma hebben. De een heeft een zuurstoftankje mee, de ander is ronder als normaal door het onder andere gebruiken van veel prednison en zo heeft iedereen zijn kenmerk.
Voor Edwin is het een soort van spiegel van hoe eruit zou kunnen komen te zien.
Nu zijn we er beiden van overtuigd dat als ik thuis mijn leventje aanpas met de daarvoor genomen beslissingen mijn astma goed te handelen zal zijn en ik dus ook maar weinig medicatie nodig heb.
Maar toch, met zulke gesprekken is het wel eventjes moeilijk om eerlijk en ontspannen naar elkaar te zijn en het is natuurijk al helemaal niet makkelijk om over jezelf te kletsen. Gelukkig ben ik nog steeds de Irene waar die op gevallen is dus ik maak me geen zorgen.

Vanmorgen heb ik heerlijk gezwommen, echt ik ging als een speer door het water en heb best een aantal baantjes gezwommen. smiddags hadden we fitness, 50 minuten op de crosstrainer gestaan oh wat een heerlijk gevoel krijg je daarvan. Eind van de dag nog een gesprekje met bron en een 20 minuutjes stroom op de beentjes en de eerste maandag van week 9 zat er weer op! joehoeeee, Bron was gelukkig, mijn NO is gedaald naar 15 dus vrolijk was die zeker. Ik heb nog geprobeerd om de Xolair spuiten naar 3 weken te zetten maar helaas pindakaas. Ik moet ze om de 2 weken blijven spuiten..

Ik ga nu maar eens een poging doen om in mijn eentje in slaap te vallen alleen in een bed :(.. ben moe genoeg en aan de emotie zal het ook niet liggen.
Lieve mensen, de foto's komen zo spoedig mogelijk op de website + 2 leuke filmpjes. Een goede nacht en tot een volgende blog. Ciao, knuffelss

Lieve allemaal die mijn blogjes lezen..

Vanacht om 00.00 was het dan zover, de vuurpijlen konden de lucht in om het nieuwe jaar 2011 in te knallen. We hebben een jaar met een verleden achter ons gelaten en alle nieuwe voornemens vliegen je om de oren heen. En wat is de allermeest besproken? Afvallen haha!!!

Gisterenavond hebben we met zijn 3en meegdaan aan de muziekquiz in de huiskamer. We zijn 3e geworden! :) dus dat hebben we weer goed gedaan.
Daarna hebben we in de woonkamer de oudejaarconference gekeken van Gido Wijers. Dit was ook weer een heerlijk goeie schow.
Rond een uurtje of 23.00 zijn we met de auto richting Davos Platz gereden. Door naar de Bolgen Plaza.
Hier hebben we een gigantische vuurpijl de lucht ingeschoten en een pot vuurwerk. Het was echt onwijs mooi vuurwerk, in Nederland kun je het niet zomaar kopen bij de supermarkt. Hier staan ze gewoon voor de winkel pijlen van betere kwaliteit te verkopen.
Na ons momentje zijn we samen met alle Zwitsers, Duitsers, Engelse, Nederlanders en weet ik veel wat voor een nationaliteiten het nieuwe jaar in geknald. Keihard aftellen, en toen proosten met een heerlijke prosecco.
We hebben ons goed vermaakt en hebben er een leuk nieuwjaarsfeestje van gemaakt.

Vanmorgen na heerlijk te hebben uitgeslapen hebben we in de zon op mijn balkon een brunch gemaakt. Toen de spullen gepakt en hup weer richting de bus naar Davos.
Vanaf de Jacobshorn hebben we de lift gepakt, boven wat gedronken en toen via Claverdel, richting Islen weer terug met de bus naar de kliniek.
Wij hebben dus een actieve nieuwjaarsdag gehad :)

Voor iedereen een super 2011 gewenst, over precies 4 weken kom ik thuis!!!!!!!!!!! Ciao

De laatste dag van 2010 is van start gegaan.
Een kleine samenvatting van 2010 is:

Het was een roemoerig jaar, een jaar van veel ziekenhuizen, medicijnen, prednison en antibiotica! Een jaar waarin ik thuis kwam van mijn opname in Davos. Waar ik nu voor de 2e keer mijn niewjaar ga vieren. Een afkeuring van het UWV, mijn baan bij het Aoc toch echt soort van kwijt geraakt en moeilijke beslissing op gebied van mijn allergrootste passie de paarden.
In 2010 zijn er ook veel mooie dingen gebeurt. Edwin en ik zijn bij elkaar gekomen, we hebben besloten om samen te gaan wonen en we zijn helemaal gek op elkaar. 2011 kunnen we dus alleen maar sterker in gaan!! Ook in dit jaar heb ik veel mooie momenten mee mogen maken met mijn allerliefste vriendinnen. Van het WK tot Adjesavonden..

Nu ik hier zo zit te typen denk ik de hele tijd, ja Irene 2011 word WEL jou jaar. Ik blijf het gewoon elk jaar zeggen totdat ik wel een waanzinnig jaar kan verwachten.
Samen met mijn allerliefste Edwin en Niels ga ik vanavond om 00.00 proosten op 2011 in Davos. Dat zei hier samen zijn en met mij het nieuwe jaar in willen klinken is een waanzinning cadeau!

Voor iedereen thuis, wees lief voor elkaar..
Maar er een spetterend en knallend nieuwjaar van en denk bij het aansteken van die megavuurpijl aan iemand die je het allerbeste wenst!

Happy New Year allemaal!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 

Jaaaaaaaaaa lieve mensen, om 00.00 vanacht gaan Edwin en Niels de reis aan om richting Irene @ Davos te rijden. Ik ben heel erg blij, druk, onrustig en zenuwachtig want het heeft me echt te te te lang geduurd allemaal. Morgen tussen 10.00 & 12.00 kan ik dan eindelijk Edje weer vasthouden en knuffelen. We gaan er met zijn 3tjes hele leuke dagen van maken.
Morgenavond word een rustig dagje, de heren willen denk ik wel wat bijslapen en dan ik gewoon nog eventjes wat dingentjes doen.
Morgenvond misschien een hapje eten in het dorp? Wel een gekkenhuis vanwege alle supporters voor de Spenglercup maar dat zien we dan allemaal wel.
Donderdag gaan we overdag maar eens actief doen en dan gaan we die avond naar de Spenglercup halve finale. Vrijdag overdag hebben we een oudjaarspel in de kliniek voor patienten en hun bezoek. Een soort van elfstedentocht in en om de kliniek! :) lijkt me erg grappig eerlijk gezegd.
Vrijdagavond is het natuurlijk oud en nieuw dus dan gaan we met zijn 3en gezellig het nieuwe jaar in met een flesje champagne..
Zaterdag zal het dan wel een uitslaapdag worden denk ik, dus een luie dag..
Zondag beginnen hier de trainingen voor de oneil evolution, opzich wel een happening al die malloten die door een half pipe heen en weer boarden. En dan spreek ik alweer over maandag waarin de heren vertrekken richting Nederland. Maargoed dan hebben we waarschijnlijk wel heeeerlijke dagen gehad met zijn alle!!
Nu nog proberen te slapen vanacht en niet elk uur te smsen waar zitten jullie? :P

Vandaag had ik een rustig dagje. Vanmorgenvroeg gingen Miryam en Karin met de trein en vliegtuig richting Nederland. Een dikke knuffel en daar gingen ze, pff toen kon ik me nog wel inhouden maar eenmaal alleen was het ietjes moeilijker. Ik hoop dat ze het in Nederland allemaal goed kunnen regelen en die gekke Miryam die is nog langer niet van me af :P
Om half 11 moest ik richting de Fysio, hier heb ik eventjes een half uurtje onder het stroom gelegen op mijn scheenbenen. Ja dit probleem is nog langer niet van de baan jammer genoeg. Daarna snel mezelf gefatsoeneerd en richting de bus samen met Mart. We hebben onszelf verwend en dit was eventjes heel ontspannen en gezellig.
Vanmiddag zijn we vanaf Spital (davos Platz) terug naar de kliniek gewandeld. Dit hebben we samen in een onwijs goed tempo doorstaan en kwamen rood binnen :).

Voor de rest ben ik toen aan de slag gegaan met de kamer voor de visite en mijzelf. Spulletjes heen gebracht, lekker dingen enzovoort. En nu dus tijd om een blogje te typen.
Vanavond om 20.15 zit ik voor de tv om HC-Davos tegen Canada te kijken. Canada is een hele goeie ploeg en heeft vorig jaar gewonnen. Dus ik hoop dat Davos sterk is en ze kan verslaan!
Misschien dat ik aankomende dagen eventjes geen blog schrijf ivm mijn bezoek maar dat haal ik die weer erna allemaal wel in.
Voor nu een dikke knuffel, veel liefs en tot de volgende blog!! Ciao

Je zult het niet geloven maar ben me toch blij dat de kerst weer voorbij is.
Het waren best wel leuke dagen hoor, maar heb thuis zo onwijs gemist. Echt meer als vorig jaar, misschien wel omdat het nu 2 keer achter elkaar is ofzo?
We hebben in ieder geval lekker gegeten en lol gemaakt.

Zaterdagavond heb ik een heel goed gesprek gehad, ben er al 2 dagen mee bezig in mijn hoofd en wat kan huilen je soms eventjes verlichten zeg! heerlijk..
Gisteren ben ik heerlijk in mijn eentje gaan wandelen, warme kleren aan, rugtas op, stokken mee en gaan met die banaan. Vanaf de kliniek ben ik richting de Bolgen gewandeld, hier moest ik wat info winnen voor oud & nieuw. Toen ik daar klaar was ben ik doorgelopen naar Cafe klatsch. Hier heb ik in mijn eentje eventjes rustig geluncht. Het dorp was echt overvol vanwege dat de Spenglercup was begonnen. Gisteren heeft HCD (hockeycluddavos) gewonnen met 4-2. Ze moeten ook blijven winnen want aanstaande donderdag ga ik met mijn bezoek na de halve finale en het zou toch gaaf zijn als HCD daarin speelt?! Maargoed, dat zien we donderdag dan wel.

Vanmorgen heb ik voor de allerlaatste keer samen met miryam de Davose see rond gewandeld. Morgen gaat  ze na 13 weken naar huis :( goeiemorgen wat ga ik haar missen. Denk dat het eventjes een moeilijk dagje word. Maar deze word overgenomen door een bezoekje aan de kerk in Davos en een kopje koffie met Martin.
Vanmiddag moest ik naar dr. Bron. Hij wou mij een GVO les geven.
Ik begreep er niets van, ik vroeg nog of ik iets verkeerd had gedaan? Nouja zegt die, ja je hebt eigenlijk wel iets verkeerd gedaan ja. Ik schrok, ging me hele medicijnenlijst af in me hoofd. En toen kwam het. . . .
Om 08.10 ben ik gaan wandelen, het bleek toen -18 te zijn!!!! Whaaaa, ja sorry ik heb het gewoon niet snel koud met 25 lagen kleren aan. Dus ben gaan wandelen en heb me eigenlijk niets van een ander aangetrokken. Miryam ging ook gewoon mee, die zei ach het valt wel mee toch? Dus wij lopen.
Nou ik zweer vanaf morgenvroeg dat als het kouder is als -10 ik niet meer naar buiten ga. Heb plaatjes en waardes en schokkende dingen gezien/gehoord. Dat er in de sportwereld mensen dood gaan aan Astma. Door de kou je trilhaartjes gewoon vermoord worden.
Heb er echt geen erg in gehad dat het zo onwijs koud was.

Na ons gesprek vroeg ik nog heel lief of ik bij mijn bezoek mocht slapen. Ja alleen in het weekend zegt die! Ik zo, ik slaap in huis D hier in de kliniek? Oh oh, ja dan mag het wel..
De nieuwe regel van 1-1-2011 word dat je alleen van vrijdag tot zondag buiten de kliniek mag slapen en dus niet meer door de weeks. Alleen als je in het gastenverblijf bent mag het wel. Wel met een eis, ik moest me aan mijn akkoord houden en dus ook niet meer met kou naar buiten. Anders kan ik mijn helemaal opname vergeten.

Dus......
Voor zover geen schokkende berichtjes meer eigenlijk. De gewone week gaat beginnen of is begonnen. Heerlijk gezwommen ongeveer 30/35 baantjes, lekker 50 minuten op de crosstrainer gestaan heeerlijk!!
Iedereen een fijne avond, spreek u later weer. Ciao! Irene

Jaja, het is ondertussen 23.15 en 1e kerstdag zit er wel zo'n beetje op voor vandaag.
Vandaag was een vreemde dag, niemand zat in de kerststemming en het ultieme kerstgevoel zoals mensen dat altijd kunnen omschrijven was niet bepaald aanwezig.
Het was ook een dag waarin veel emoties los geweekt worden bij mensen.
De kerstgedachten, alleen hier op jezelf gewezen zorgde ervoor dat veel mensen hun tranen lieten lopen en zich er ook niet voor schaamde. Ik was er zelf eentje van.
Ik heb vanavond me hart helemaal kunnen luchten na aanleiding van een grappig tot normaal tot serieus tot emotioneel gesprek.
Soms heb je zoveel opgespaard en moet het eruit. Wie er dan tegenover je zit maakt je niets uit, bij mij is dat wel het geval dus was blij dat er iemand bij me zat die het ook snapte en die mij zoveel mogelijk heeft gesteund op zijn manier. Dankjewel hiervoor..

Vanavond hebben we heerlijk gegeten. Entrecote vers gesneden in malse heerlijke plakken met een aardappelgratin, heerlijke groenten en een sausje. Wat heeft de keuken weer onwijs hard zijn best gedaan om ons alle te voorzien van een heerlijke maaltijd.
Als dessert hadden we een lekkere kaneel parfait. Ook deze was goed geslaagd en ging er overal lekker in. Sommige lekkerbekken namen nog een gebakje na het toetje maar daar was voor mij geen plek meer voor.
Op het avondprogramma stond kerstbingo, ik heb dit eventjes overgeslagen want kon me er niet toe zetten om hier aan mee te doen. Heb heerlijke gezellig home alone klassieker gekeken in de woonkamer. Daarna een potje Yathzee gespeeld en toen begonnen de emoties los te komen. Haha wat een paar dobbelstenen wel niet kunnen doen met je :).
Morgen heb ik besloten om de winterwandelweg te nemen naar Davos platz. Hier ga ik mezelf trakteren op een lekker lunch bij cafe Klatsch. Om 14.00 moeten we verzamelen bij de parsennbaan want daar gaan we Curling doen op het ijs! Dit lijkt me ontzettend leuk en ga hier aan meedoen. Maar eerst wandelen en eventjes tijd voor mezelf.

En ja, dan zitten de kerstdagen er gelukkig weer op. Het viel me dit jaar zwaarder als normaal. Dit komt mede doordat ik nu natuurlijk weer samen met Edwin ben, meer op mezelf gericht ben, veel moeilijke beslissingen heb moeten maken en meer toekomstgericht bezig ben. Maaaaarrr we blijven lachen, en proberen alle mooie dingen voorang te geven in gedachten.
Ik moet nog maar heel eventjes wachten en dan komt eindelijk Edwin en Niels deze kant op. Pff het is echt onwijs zwaar om iemand bijna 8 weken niet te voelen, vast te houden en weinig te zien. Dus een waanzinnig vooruitzicht!!

Een hele dikke knuffel voor iedereen, love you all!!!! Irene

Lieve vriendinnen, vrienden, familie, kennissen, patienten in het NAD, lezers thuis, iedereen!

Het is 24 december, kerstavond komt steeds dichtetbij.
Hier in Davos is het druk in de supermarkten. Iedereen wil op het laatste moment toch nog eventjes een vers broodje hebben, een lekker stukje vlees of een goed wijntje.

Wij hebben deze druk niet op onze schouders.Hier in de kliniek staan alle koks en bediende de hele dag in de keuken om ons van een fantastisch maal te voorzien. Ik vind dit best een beetje speciaal en moet dan denken aan al die mensen die WEL moeten werken tijdens deze dagen waarbij je extra lief moet zijn voor elkaar. Ook zal Edwin aankomende dagen elke minuut in mijn hoofd zijn zodat we samen kerst kunnen vieren!
Ons programma is vandaag gewoon doorgedraaid zoals altijd. Alleen tijdens het sporten was er mogelijkheid om een wedstrijdje curling of ping pong te spelen. Pas als al het personeel naar huis is, de etensgeur door de gangen gaat dan begint kerstavond 2011.
Vanavond zullen we weten wat we van elkaar kunnen verwachten en hoe ieder zijn kerst viert op zijn of haar eigen manier.
We hebben afgesproken om gezamelijk om 18.00 naar de eetzaal te gaan. Ik zie sommige ''patienten'' ook niet als patient maar als een soort vriend, vriendin, familie.
Je merkt wel dat de mensen er mee bezig zijn, vanaf vanmorgen is het toch. Wat trek jij aan? Zal ik me scheren? Moet ik nog wat doen? Heb jij nog een dingetje, datje enzovoort voor mij? eigenlijk wel heel erg leuk. Iedereen is stiekem, onbewust bezig met de term kerst.
Ik vier natuurlijk nu al 2 jaar achter elkaar kerst in Davos en merk dat eigenlijk kerst niets te maken heeft met veel eten, en druk en stress.
Volgend jaar vier ik de kerst wel thuis, met Edwin, familie en vrienden. En een grote pot stampot is net zo lekker op 1e of 2e kerstdag dus ik maak me er eigenlijk niet meer zo druk om. Want als ik iemand een cadeautje wil geven doe ik dat wel als het uitkomt en niet perse met kerst. Net als lekker eten, elke dag probeer je toch een lekkere maaltijd te serveren?

Achja, het blijft dan wel een klein beetje speciaal. Een mooie boom met lampjes die weerkaatsen in de glimmende kerstballen. Een cadeautje in glinsterend papier en heel veel liefde voor elkaar. Met deze woorden wil ik mijn blog voor kerstavond afsluiten.
Ik wil dat iedereen van kerst geniet op zijn/haar manier. En dat we inzien dat je de steun bij deze dagen nodig hebt van elkaar. Groot, dik, dun, lelijk, knap, dom weet ik veel, iedereen wil dezelfde gevoelens met kerst. Warm, liefdevol en veel gezeligheid!

Merry Christmas everyone!!

Joehoeeee, we zijn over de helft heen en officieel aan week 7 begonnen vandaag!
Wat is ook 12 weken op een jaar? op een mensenleven? Maargoed, we blijven mensen en die houden nu eenmaal van zeuren toch?
Gisterenavond zijn de nieuwe patiënten binnen gekomen. Voor het oog lijken ze allemaal redelijk fit te zijn en dat scheelt een hoop. Dan kun je namelijk sneller leuke dingen ondernemen en krijg je een betere klik vind ik persoonljk dan he!
Heb gisterenavond dan ook al een paar mensen gesproken van mijn vorige opname. Je merkt dat mensen veranderd zijn, ze zijn bewuster geworden en de communicatie verloopt veel rustiger. Ik heb een goed gevoel bij bepaalde mensen en merk echt dat mijn persoonlijke verandering hierin een grote rol speelt. Zo kreeg ik ook het compliment dat iemand mij bijna niet herkende, ik was rustig, droeg een bril, was netjes gekleed en afgevallen! Nou mijn week kan niet meer stuk hoor, dat is het grootste winstpuntje die ik kan halen. Dat andere mensen zien hoe hard ik heb gewerkt om mijn eigen persoonlijkheid weer terug te brengen en dat ik wil blijven leren!!

Maargoed dat was allemaal gisterenavond. Vanmorgen heb ik ipv een heel rondje See een half rondje gedaan als rustmomentje van de week.(omdat het gisteren totaal niet ging door mijn gigantische slaapgebrek). Na de GVO heb ik gezwommen en toen een happie gegeten.
Vanmiddag toen de zon weg begon te trekken heb ik mijn wandelspullen gepakt en ben ik wezen wandelen! Fantastisch was het in me eentje haha! Ik heb echt schik gehad.. Het was trouwens bijna niet te doen want de tempraturen waren vammiddag gewoon 12 graden!! boven nul heb ik het over..
Maar dus ik ben een heel stuk naar boven geklommen en heb hiervan een mooi filmpje gemaakt die op de site komt. Eenmaal boven en rustig afdalend dacht ik, hmm waarom ga ik niet  gewoon dwars door de sneeuw heen? Een pad waar sneeuwschoenen hadden gewandeld wou ik te voet nemen. Tot aan me knieen en hoger zat ik in de sneeuw, het zweet droop van me neus af en heb na de helft besloten een pad op te zoeken. Irene al gravend door de sneeuw opzoek naar vaste ondergrond! Als je een beetje visueel bent ingesteld moet je dit lezen met beeld en dan lig je helemaal dubbel. Voldaan, zeiknatte broek van de sneeuw en zweet op mijn rug kwam ik de kliniek binnen druipen. Ja dit was een heerlijke woensdagmiddag wandeling.
Vanmiddag ben ik nog eventjes naar de Fysio geweest. Aangezien ik al sinds vrijdag elke ochtend met hoofdpijn me bed uit kom zat dit allemaal niet goed. Na wat voelen en drukken werd ik eventjes in een houding gedrukt en pok zei een botje. Die zit dus nu weer op zijn plek. We kijken het eventjes aan en als het vrijdag nog niet over is kijken we meer naar mijn nek. dit zit namelijk ook niet lekker, maar zoals de behandelaars zijn. Alles op zijn tijd en niets overhaasten!

Voor zover een nieuwe schrijven van het leven in en rondom het gesticht :P fotos komen zo snel mogelijk tevens het filmpje!! Liefs Irene

Een hele goede avond!

Heb alweer een tijdje niet geschreven dus dacht nu, eventjes aan een blogje werken.
Het weekend is alweer achter de rug en de sportweek is druk aan de gang.
Zaterdag en zondag heb ik vrij weinig ondernomen. Ik moest natuurlijk nog wat rust nemen vanwege mijn scheenbenen dus heb me hier ook redelijk aan gehouden.
Gelukkig gaat het nu erg goed met mijn benen dus daar kan het allemaal niet aan liggen. Ben dan ook gisteren (maandag) weer met mijn programma begonnen. Om 08.00 nadat de patientenvlucht weer richting Nederland ging ben ik de Davose see met Miryam wezen wandelen. HEEERLIJK!! Echt wat kan een mens blij worden van bewegen, Het zwemmen kon helaas niet doorgaan vanwege een gesprek met de longarts.
Ik heb weer een goed gesprek met de longarts gehad. Ik wou namelijk heel graag stoppen met de antibiotica alleen toen ik dat vroeg bleek ik nog lang niet uit de spreekkamer te zijn want..
Als ik mijn maagbeschermer niet in neem dan sta ik binnen enkele dagen helemaal op zijn kop. Ik heb dan vervelende maagzuur die echt tot aan mijn keel komt. Melk drinken, water, rennies, nee hoor echt niets helpt op dat moment. We hadden het hier zo over en toen kwam de longarts met een verhaaltje. De zuren die blijven, alleen door een beschermer proef je de zuren niet meer. De kans dat tijdens op oprispen van het maagzuur het in de luchtpijp kom is best groot. Door de zuren en maagsappen worden de trilhaartjes/beschermhaartjes kapot gemaakt en ben je dus sneller vatbaar voor infecties zoals bij mij.
Hij zei dat niet alleen de dieren mijn astma beinvloeden maar dat ook mijn infectiegevaar erg hoog is. Geen enkel medicijn die kan die infecties dan positief beinvloeden zelf prednison niet. Maar weetje welk medicijn dat wonderbaarlijk wel kan!! Antibiotica!!!
Als ik dus stop met de antibiotica dan is de kans groot dat ik in Nederland heel snel weer terugval en afzwak. Ik  heb nu een nieuw soort gekregen : Zithromax en deze hoef ik niet elke dag te nemen maar 3 keer per week. Dus er is niets af maar wel verminderd.
Nu maar hopen dat het allemaal ook goed uitpakt en ik strakjes in Nederland echt lekker kan functioneren. Ben soms wel eens bang dat het weer zo uitpakt als dit jaar.. Heb nog nooit zoveel in het ziekenhuis gezeten en word er ook echt verdrietig van. Maargoed, we gaan ervanuit dat het allemaal BETER word !!!

Voor de rest heb ik vandaag een baaldag gehad. Kerel wat was/ben ik moe.
Na mijn ochtendwandeling van de Davose see ben ik door gegaan naar sport en spel. Om 10.15 kwam ik terug op me kamer en ben in bed gaan liggen. Tot 12.00 heb ik nonstop geslapen. Gaar, vermoeid ging ik toch maar iets eten in de eetzaal.
Om 14.00 hadden we de middagactiviteit en we zouden een stuk de Schatzalp op wandelen. Na 2 keer klimmen kon ik wel janken, ik had knietjes als elastiekjes en had  gewoon geen kracht. Zelf niet meer in me neusvleugel. Helemaal stuk was ik gewoon, dus ben samen met de agoog en Miryam weer afgedaald en heb toch nog een lekker uurtje kunnen wandelen. Maar echt waar, elke stap was er 1 teveel. En zo ben ik heel niet dus vond het jammer.
Eenmaal thuis, een warme choco erin en toen weer richting me bedje, weer vast ruim anderhalf uur liggen slapen. Heb nu ook besloten om morgen een rustdag in te plannen want mijn lichaam geeft duidelijk aan dat dit niet goed is.

Maargoed, we doen dus ff kalm aan en denken alleen aan leuke dingen om de buik en hoofdpijn te onderdrukken :). Vanavond komen er weer nieuwe patienten met de vlucht. 6 wel geteld waarvan 4 mensen die ik al ken dus dat is wel fijn (of niet ). Maargoed die komen dus vanavond aan in het gesticht. haha!!
Voor zover een blogje van mijn weekend, een nieuwe week en een gesprek met de arts. Van de week weer een nieuw blogje en natuurlijk ook met kerst en alle mooie kerstkiekjes die we dan gaan maken..

Heel veel liefs en een knuffel Irene

Oh mensen, we hebben vandaag weer een gigantisch mooie dag gehad.
Een zonnetje waar je helemaal vrolijk van word en heerlijk warm.
Vanmorgen een poging gedaan om uit te slapen alleen had Irene het niet-storen bordje niet aan haar deur gedaan dus om 08.30 stonden de schoonmaaksters op mijn kamer. Gutenmorgen ich komme sauber mache! (sorry voor mijn beroerde Duits).
Nou rond de klok van 09.00 dacht ik dus van hmmm dan maar een ontbijtje gaan maken en mezelf fatsoeneren. Rond de klok van 11.00 ben ik samen met Miryam en K3 naar het dorp gegaan. We hebben eerst geshopt bij de outlet tent van de Ochner. Dit is een sport/skiwinkel met alle grote merken op ski/wandelgebied.
K3 was op zoek naar een minder warme skibroek en ik zocht nog een goede wandel/trek tas voor nu en voor straks de zomer om lekker te wandelen met een prettige tas op je rug. Nou we zijn allebei geslaagd :).
Daarna hebben we nog eventjes de Migros onveilig gemaakt, toen alle boodschappen binnenwaren hebben we ons ter voet naar Café Klatsch bewogen om daar onze weekendlunch te bestellen. Klinkt misschien verwend maar op zaterdagmiddag om 11.30 krijg ik  gewoon nog GEEN chilliconcarne weg. Door de weeks na een vol ochtendprogramma is dit best te doen maar niet op zaterdag.
Bij Café klatsch hebben we eerst eventjes wat gedronken en toen wat lekker gegeten. Het was echt een gezellige middag, een ontspannen samenzijn met leuke verhalen en foto's. (komen op de site en staan op me hyves).
Eenmaal thuis heb ik eventjes heerlijk op mijn balkon gezeten en ben om 15.30 nog eventjes meegeweest met het busje naar de kerstmarkt. Een mede-patient die nog helemaal niet naar het dorp was geweest mocht voor het eerst mee. Samen met hem ben ik de kerstmakrt over geweest en ik heb genoten door te kijken hoeveel hij aan het genieten was. Heerlijk!!
Na dat alle mannen (pff kerels moeten ALTIJD eten op een markt) een broodje hamburger hadden weggewerkt zijn we weer richting de kliniek gegaan. .
Vanavond weer een gezellig Ik hou van Holland aafje in de woonkamer en dan is de zaterdag alweer om! Morgen gaan we nog naar een overdekt winkelgebeuren. Ik ga hier meer naartoe om eventjes lekker me gedachtes te verzetten en dus ook UIT die kliniek te zijn. Maak mezelf een lunchpakketje en dan ga ik lekker rondwandelen.
Met mijn benen gaat het vandaag alle stukken beter, man wat ben ik daar blij mee. Dus morgen nog een dagje  kalmpjes aa doen en dan moet het goed komen met die scheenbenen van mij.

Voor zover een nieuwe blog van het weekend voor Kerstmis. Sjonge wat gaat de tijd toch snel, volgend weekend zit iedereen luxe te eten, een heerlijke wijntje weg te werken, cadeautjes uit te pakken en ga zo maar door. Ik gun echt iedereen een waanzinnig kerstfeest en hoop dat ik hem in 2011 in het kwadraat mag vieren met Edwin en natuurlijk mijn lieve familie en schoonfamilie.
Allemaal een fijn weekend en tot een volgende blog. Liefs Irene

Na dit weekend begin ik gewoon aan mijn zevende week :) hoe snel kan de tijd gaan? Soms zeuren we wel eens wat duurt het allemaal toch lang! Maar eigenlijk valt het reuze mee.
Ik heb vandaag weer een beetje gewoon bewogen. Vanmorgen heb ik ivp zwemmen aqaujoggen gedaan. Ik doe dan een grote brede riem om mijn middel en ga joggend door het water heen. knieën zo hoog mogelijk en trappen maar. Een beetje het effect alsof je op een waterfiets zit alleen dan zonder die fiets ;).
Omdat in het water je minder last hebt van blessures enzo heb ik dit smiddags nog een keer herhaald. Al kon ik het niet laten om toch 20 minuten te fietsen op laag niveau. Ik moet wel toegeven dat het me allemaal iets zwaarder viel als dat ik stiekem had gehoopt. En eigelijk had ik de hele week mijn gewicht niet in mijn hoofd, en was dus voor het eerst niet bezig met afvallen totdat d fysio tegen mij zei. Irene het is echt het beste rust te nemen tot minimaal zondag :(.
Maargoed, morgen gaan we gewoon weer op de weegschaal staan en dan zien we het resultaat wel. Ik voel me in ieder geval wel beter in me vel zitten, mijn hoofd is weer in redeijk normale vorm en dat is het belangrijkste.

Het weer is hier echt onwijs aan het omslaan. We hebben dagtempraturen die echt gewoon te koud zijn om naar buiten te gaan. De buitenactiviteiten zijn daarom ook merendeels afgelast omdat het niet leuk meer is om te wandelen. Het blijft sneeuwen, de wegen zijn al bijna 3 weken doorgaans wit en volgens de mensen hier is het ook vroeg in de tijd van het jaar dat er al zoveel sneeuw is gevallen en blijft liggen. Maar voor Davos natuurlijk een super visitekaartje, dus laat die wintersporters maar komen :).
Morgen word het dus ontzettend koud, en heb verder ook niets gepland voor deze dag. Ik ga wel eventjes met Mirjam en Karin (k3) ee lunch versnaperen in Klatsch. Het eten op zaterdag is namelijk nooit zo heel erg lekker dus in het weekend mogen we onszelf dan trakteren :D.
Zondag gaan we naar een overdekt winkelcentrum. Ipv Chur is dit wel een leuk alternatief. Eigenlijk zou ik gaan sneeuwschoenlopen maarja door mijn benen is dit alles behalve mogelijk. Dus maar een middagje koffie drinken, winkel in en uit, rusten, mensen kijken en lol maken!

Vanavond gaan we eventjes een bakkie doen in de cafetaria omdat onse Harry maandag vertrekt naar Nederland. Zijn opname zit erop na 15 weken. Ga zijn goede adviezen wel missen hoor. Soms best fijn een man met een mensen en opname kennis.
Trouwens... ik heb vandaag een kerstpakket gekregen vanuit Nederland! Er zaten allemaal lieve.lekkere en leuke dingen in. Dus Pap&Mam, Opa&Oma, Hans&Astrid super dankjewel voor dit lieve ondersteunende kerstcadeau.
Voor de rest heb ik eigenlijk weinig te melden. Heb natuurlijk ook maar weinig meegemaakt. Ohja nog eventjes een bedankje, want de kaarten komen nog steeds binnen met porties! En mijn oma is nog steeds de koploopster van de hele wand :) dus die moet ik maar belonen met een Zwitserscadeautje voor alle postzegels. Nu hebben ze hier genoeg giga pure chocola en dat vind ze heel lekker dus dat komt wel goed!!

Lieve mensen, een heerlijk weekend in een besneeuwd en in paniek Holland! Niet uitglijden en vooral veel leuke sneeuwpret beleven. Lieve knuffel Irene

Denk je dat alles lekker loopt, je longfunctie is goed, NO meting is gedaald dus alles perfect. En dan krijg je ineens onwijs pijn aan je scheenbenen en word je op non-actief gezet tot minimaal zondag.
Gisterenavond begon het al, als ik op mijn scheenbeen duwde was het niet fijn en het voelde erg warm aan. Vanmorgen besloot ik dus om de fysio erbij te halen en daar kon ik gelukkig die ochtend nog terecht. Na wat voelen, bewegen, duwen enzovoort dacht hij aan de spieren. Ik verder uitleggen enzo, hij nog meer drukken op bepaalde plekken nou waaaahhhh het was geen pretje. Dus het was iets meer als dat de fysio dacht. We praten over een soort van shint splint (beenvliesontsteking). Dit kan komen door een te snelle revalidatie op gebied van bewegen. Hardlopers hebben het ook snel als ze van het trainingsprogramma afwijken of nieuw schoeisel hebben. Maar bij mij is de reden dus echt het bewegen. Vanaf vandaag ga ik elke dag een half uurtje onder de tens/stroom op mijn scheenbenen om alles wat te verlichten en eigenlijk is het allerbeste RUST. En dan ook echt rust!

Ik mag gelukkig wel in de fitness grondoefeneningen doen, krachttrainingen en 5 minuutjes fietsen maar daar houd het wel eventjes mee op.
Zondag zouden we richting Chur gaan maar helaas ook hier mag ik niet mee naartoe. De afstanden om te lopen zijn best groot en als ik goed wil herstellen om volgende week weer op te bouwen volg ik dit advies maar wijs. Maargoed, het is wel weer even een domper voor mij want ben oh zo goed in stil zitten. Getver alleen het idee al dat ik tot zondag een beetje niet zit te doen maakt me al helemaal saggie en verdrietig.
Gelukkig mag ik zondag wel mee naar een overdekt centrum waar de afstanden korter zijn en ik me dus wel eventjes kan vermaken.
Het hele positeve in dit verhaal is dat als ik dus echt eventjes op mijn tong bijt en RUST neem ik misschien volgende week weer gewoon aan de slag kan :) dus daar pinnen we maar op vast.

En verder... weinig nieuws eigenlijk. Maak normaal wel wat mee maar nu weinig. Dus ben ook wel weer klaar met schrijven! Voor iedereen een fijne aaf, Ciao!
 Irene

Ik heb weer eventjes tijd voor een nieuw blogje!
Gisterenavond werd ik er al op gewezen dat ik mijn raam en deur dicht moest doen voor de nacht. Aangezien ik een vroege vogel ben werd ik ook gewaarschuwd om vanmorgen niet naar buiten te gaan.
Nou ik was nog niet goed ik slaap gevallen en ben er alweer uit gegaan wat een warmte in me kamer!! echt TE warm gewoon..
Dus het raam weer open, de deur op een kier en slapen maar. Vanmorgen om 08.00 dacht ik? hmm wat nou kou de meter geeft -9 aan. Dus we mogen naar buiten :)
Extra dik gekleed heb ik heerlijke de Davose see rond gewandeld. Man koud? het was alles behalve koud. Het was mooi, magisch, stil en ontspannen vanmorgen.
Gewoon een heerlijke start van de dag!
Om 09.15 had ik sport en spel, hier hebben we technieken van badminton geleerd en een wedstrijdje gespeeld. Samen met Sabrina hebben we die gewonnen!! joehoeeee.
Eigenlijk hadden voor het middagprogramma een wandeling staan maar de tempratuur die daalde alleen maar dus moesten we ook van de agoog binnen blijven. We kregen als alternatief de mogelijkheid om te sporten in de fitnessruimte & zaal.
Heerlijk heb ik 45 minuten op de crosstrainer gewerkt aan vetverbranding ;) hoe vind je die. Het voelt zo onwijs lekker dat ik weer zo onwijs lang en intensief kan sporten, dit is echt een cadeautje voor mijn longen en lichaam.
Na de cross heb ik nog een potje badminton gespeeld om wat dingetjes te oefenen en lekker van me af te meppen, heel handig zo'n badminton en een fijn shuttletje.
Maargoed dat was eigenlijk mijn dag, morgenvroeg mogen we ook geen ochtendwandeling doen vanwege de kou. Het word deze week echt mega bibber koud tot nachttemp. van -25 ofzo? Dus overdag lukt het dan ook  niet op te werken naar een aangenaam sport tempratuurtje. Maargoed we zie het morgenvroeg wel hoor, niemand houd mij tegen haha.
Vanavond komt er een Nederlandse kapster in de kliniek, ben dus eventjes aan het bedenken of ik het eventjes zal laten knippen ivm dat het best snel groeit en ik anders tot 31 januari moet wachten in Nederland. De Zwitserse kapper is niet te betalen hier! Dus die vrouw die komt doet het tegen een relatief laag tarief en dat scheelt wel ;)..

Euhmmm heb ik nog meer te klagen of zeuren? Nee, niet eens over patienten ofzo! Wooww irene wat goed van jezelf. Nee het gaat op de groep allemaal wel oke. Ik weet van mezelf bij wie ik wel niet moet gaan zitten en Mirjam is een goede 2e moeder/opvoedster voor mij. Haha na 6 weken kent ze mijn mimiek fantastisch en word ik er al op gewezen als ik beter naar mijn kamer kan gaan, Geweldig haha, van haar zou je er meer moeten hebben. Jammer genoeg gaat ze de 28e weg. Gelukkig krijg ik een dag later mijn bezoek en dan in januari ook weer.. Oh heerlijk ben er zo blij mee. Na ruim 7/8 weken ben ik er ook echt echt echt aantoe om Edwin weer te zien en vast te houden.
Nou ga maar eens stoppen met mijn verhaal want veel nieuws staat er niet in. Een hele dikke en koude knuffel vanuit de kliniek. Kuss Irene

Jaaaaaaaaaaaa we beginnen aan week 6 en dat en betekend dat Irene op de helft van haar opname is :) whoehoeeeeee me is so happy met dee gedachte..
Maarja nu nog wel 6 te gaan en dan is het zo 31 januari dat ik weer op vlakke Nederlandse bodem mag staan. Vandaag is mama jarig! Happy birthday to you!
Voor de rest, weekend zit er weer op. Was een rustig weekend met veel sneeuw en onrust in Irene. De weekenden blijven moeilijk want weet dan neit zo goed wat te doen. Heb beide dagen wel een lekkere wandeling gemaakt en gisteren heb ik mij gestort op het project sneeuwpop maken :).
Vandaag een nieuwe dag met nieuwe dingen, zoals vanmiddag een gesprek met de longarts. We hebben het onderwerp paarden aan de haak geslagen. Hij vroeg mij of alles wel door kon gaan als ik met de paarden zou stoppen. In mijn gedachte had ik zoiets van, als ik nu zeg nee? Wat dan, gaan we dan een plan opzetten? Maarja tuurlijk loopt alles wel verder als ik er niet ben, het is immers niet mijn bedrijf en zakelijk gezien was ik ook gewoon een medewerker. Alleen wel een medewerker die al zijn energie en liefde in alles stak en dat doet mij zo'n zeer. Dus heb geantwoord ja alles gaat gewoon door. Ik vroeg wel meteen wat als ik een periode niet meer in aanraking kom met dieren en na een tijdje wel weer. Wat dan? Ja zegt die, dan gaat het mis. Dus met andere woorden, ik moet alles vermijden en als ik er dan mee in aanraking kom word ik onwijs benauwd enzovoort :(
Ik zo, is er een vervanger voor dieren, huisdieren, gezelschap dieren? Nee zegt die. . 
Verder hebben we het over toekomst gehad, zwangerschappen, genetische bepalingen en dergelijk, erfelijkheid, gaatzomaardoor!
Veel weetjes waar ik wel wat mee kan, en je merkt in zo'n gesprek wat voor onwijs goeie longarts het is. Niet alleen met astma is die handig maar ook alle handgrepen heeft die uitgewerkt! Petje af voor Dokter Bron.
Voor de rest een normale dag gehad, ochtendwandeling, zwemmen, fitness enzovoort..
Ben vanmiddag gevraagd om een gedicht te maken en voor te dragen tijdens een gezamlijke adventavond. Ik heb mijn kertgedicht van vorige opname laten zien en die was perfect. De nieuwe patienten die kennen dit gedicht natuurlijk nog niet en hij is gewoon heel aangrijpend! Dus volgende wee mag ik een stukje voorlezen, YES! :) hahahaha..
Van de week een normaal programma, aantaand weekend uitjes richting Chur en zondags kunnen we sneeuwschoenlopen. Dat is wel weer erg leuk achter de kliniek langs.
Het is van de week nog maar afwachten of we naar buiten mogen want ze spreken hier van nacht tempraturen rond de -25!! (gemiddeld genomen) Dan is het overdag natuurlijk niet in een keer +10 ofzo dus ja we moeten het maar eens afwachten wat het weer doet hier. Voor de wintersporters is het hier in ieder geval goed vertoefen met al die verse sneeuw.
Voor nu ben ik klaar met mijn blog, weinig nieuwtjes maar wie weet komen die nog wel.

Een lieve groet, dikke knuffel Irene
 

Lieve mensen in Nederland (en misschien wel in andere landen)!

Eventjes weer tijd voor een nieuwe blog.
Het is weer weekend en maandag begint mijn 6e week al in de kliniek. Hoe snel kan het eigenlijk gaan? Zit dan gewoon al op de helft :).
Donderdag heb ik een rustdagje gehad, die dag heb ik lekker kalmpjes aan gedaan.
Gisteren was weer een gewone dag, alleen begon deze dag met gigantische sneeuwval die snachts al was begonnen. Kerel!!! Wat een sneeuw...
Om 08.00 besloot ik mij goed aan te kleden en de Davose See rond te wandelen. Alleen sneeuwde het niet alleen, het waaide ook nog eens megahard. Eerlijk waar, ik voelde me net iemand die meedeed aan 90 graden noord, of expeditie sneeuwman ofzo. Haha moest er in mezelf ook wel heel hard om lachen. Stampend en doorzettend ging ik de see rond en kwam helemaal voldaan na een 3kwartier aan in de kliniek. Ik was KNAL rood van de warmte en mijn make-up was gedaald richting mijn wangen. Een onwijs lachwekkend gezicht.
Na deze hevige ochtendwandeling had ik een GVO voorlichting, na de voorlichting was er tijd voor zwemmen. Smiddags moest ik nog sporten en had ik een afspraak met de psycholoog. Dit was wel eventjes verhelderend. Tijdens het sporten ben ik namelijk door een groepsproces wat naast mij gebeurde eventjes wakker geschud. Jaja, zelf fitness in een groep is zinvol :)..
Ik heb eventjes het licht gezien in mijn ervaringen en gedrag over het onderwerp te DIK of AFVALLEN. Ben er eigenlijk wel een beetje klaar mee. Niet dat nu alle remmen losgaan, zeker niet. Maar ik kwam wel eventjes tot de ontdekking hoeveel inpact zo'n onderwerp kan hebben op jezelf, je omgeving enzovoort. En wil dit echt niet meer!
Gisteravond was ik sorry daarvoor niet online, want ik ben naar een ijshockeywedstrijd geweest. Het was een rustige wedstrijd omdat Davos toch al dik voorstaat en niet echt knokt tegen een partij die ergens onderaan staat.
Ondanks de tamme wedstrijd was het wel een gezellig aafje uit met 2 mede patienten en heb ik toch eventjes goed gelachen en mijn eerste SNEEUW duik gekregen van Marcel.. Grrr niet 1 keer, nee tot bijna 3 keer aan toe haha. Bij de 3e keer ben ik maar op de grond gaan zitten om te voorkomen dat ik mezelf weer uit een meter sneeuw kon worstelen. Haha, gelukkig was het erg hilarisch en kon ik het wel verdragen. Ik zat zo te denken, volgens mij vond ik het altijd een drama om in de sneeuw geduwd te worden omdat je dan altijd onder zit enzo. En nu dacht ik eigelijk, wat maak ik me druk het is maar sneeuw. Ik word werkelijk met de week wijzer en meer ontspanner hier.
Vandaag sneeuwde het nog steeds zo gigantisch en waren de wandelpaden nauwelijks schoongemaakt. Met man en macht heb ik me wandelend richting Davos platz weten te krijgen. Na wat boodschapjes en kerstcadeautjes voor de jongens ben ik weer richting de kliniek gegaan. Net eventjes een lekker uurtje gedut en vanavond een gezellig Ik hou van Holland aafje in de woonkamer. De weekenden moet ik mezelf eventjes stimuleren niet aan thuis te denken, niet aan alle leuke meiden aafjes, aan de verjaardag vanavond van pap en mama! (veel plezier trouwens) en aan heerlijke bankaafjes met mijn allerliefste Edwin. Vind het al moeilijk om dit zo te typen, 1 ding weet ik echt zeker. Het jaar 2011 word GEEN opname in Davos en zo min mogelijk in het ziekenhuis. Ik wil echt meer tijd met familie, vrienden enzovoort doorbrengen!

Voor vandaag wel weer genoeg geschreven. Foto's van week 5 aanvullend zal ik vanavond ook eventjes doormailen. ijshockey, gekke pica's enzovoort :).
Knuffel Irene

Soms heb je van die dagen waarin je denkt dat alles tegenzit, waarin iedereen wel iets van je verwacht of vraagt, waarin je moeite hebt met rust te vinden en eigenlijk oneindige projecten start. Nou vandaag had ik zo'n dag!
Vanmorgen na het ontbijt ben ik terug gegaan in me bed, wat eigenlijk voor mij iets unieks is want doe dat nooit. Ik wou eigenlijk wandelen maar ik had afgesproken met de verpleging dat ik om 09.45 mijn xolair spuiten zou krijgen. Dit liep uit richting 10.15 en dus zat wandelen erna ook niet meer in. Na de spuiten moet ik een uur op de ziekenboeg blijven voor controles.
In een uur tijd zakte mijn bloedruk en was mijn hartslag zo rustig en moeilijk te horen dat ze zich ietwat bezorgd maakte. Voel je je wel goed? Je ziet wat witjes! Misschien moet je niet gaan langlaufen? Gaat het wel.. Enzovoort..
Pff als ik ergens niet tegens kan is zulke momenten. Ik voel me GOED, ben niet WIT en ga WEL langlaufen.Maargoed, ze bedoelen het onwijs lief en ik was de hele dag al een beetje moe. Slaap slecht, ben veel aan het rommelen met mijn gedachten en vind het moeilijk om keuzes te maken. Met die gedachten ben ik toch maar op de latten gegaan om alles eventjes stil te kunnen zetten bovenin.
Het eerste gedeelte van de nachtloipe ding lekker totdat we op ijzige grond onder de dennenappels moesten afdalen. Onderaan BOEM daar ging Irene onderuit. Op de knieeën waar ik al een paar dagen last van had. Oh heerlijk stond in een keer weer als een klein kind op de latten maar ben door gegaan. Als klap op de vuurpijl kreeg ik om de 10 meter gigantische kramp in mijn voeten en het plaatje was compleet.
Haha, eerlijk waar soms heb je zo'n dag die gepland is om te mislukken! Grrrrrrr..

Maarja, eenmaal in de bus richting huis dacht ik oke Ireen morgen word het beter dag vandaag, je zult het zien.
Ook nog een mazzeltje! Heb 3 gratis kaartjes voor HCD-Zurich gekregen via een zoco. Dus morgenavond ga ik na een ijshockeywedstrijd toe. Lekker juichen, schreeuwen ontspannen met 2 andere patienten.

Voor de rest weinig nieuws, tot een volgende blog. Knuffel Irene

Hoi allemaal!

Weer eventjes snel een nieuw blogje voordat we hier de kerstboom gaan optuigen ;).
Heb vandaag soort van regeltante gespeeld en ben kapot haha.
Vanmorgen ben ik eerst om 08.10 begonnen met de Davose see rond te lopen. Het was alleen zo ontzettend warm buiten, ik had het gevoel dat ik in de zomer met een winterjas rondliep te rennen.
Kwam dus met straaltjes zweet aan om 08.55 in de kliniek, dat betekend dat ik de See in 3 kwartier wist rond te lopen! Joehoeeeee een record.
Bij de receptie werd ik aan me jas getrokken want ze moest wat vertellen. Ze hebben kunnen regelen dat ik samen met Edwin een kamer kan delen en Niels een kamer voor zichzelf heeft. Thank you allemaal want het is toch wel erg fijn om de nacht naast je vriendje door te brengen.

Ik was dus helemaal blij alleen toen het volgende probleem er was nergens meer plek in de aangesloten slaapverblijven voor de meiden. Ik raakte dus lichtelijk in paniek want die hadden hun vliegtickets al in de pocket.
Als een dwaze ben ik internet af gaan zoeken naar een soort van studiootje en na lang zoeken, verschillende zoco's aan de jas te hebben getrokken, patienten hebben lastig gevallen, nog meer zoeken, en mensen lasttig vallen had ik voor een prikkie een 2persoon studiootje te pakken!! Toen moest er nog geboekt worden en ik ben zo'n scheiterd.
Na honderduizend bevestigingen van mensen en een geleende creditcard (ze kennen hier geen i-deal) heb ik alles geboekt. Dus ook dat is geregeld. We zitten op 10 minuten loopafstand van de Bolgen af :) wat wil  je nog meer! 
Mijn werk kon verder door naar het gemeentehuis te gaan om de Tageskarte te regelen voor de heen en terugreis. Ook die wist ik te bemachtigen dus alles is klaar! iedereen kan komen en als het goed is ook alles betaald :P

Een druk dagje waarin mijn hoofd overspoeld werd met drukte, slingers en onrust. Gelukkig straal ik nu de afdeling rond en is alles oke. Ik kan bij Edwin slapen, Niels heeft een beetje privé, de meiden hebben een slaapplek, ze kunnen met de trein en als laatste heb ik nog kaarten geregeld voor de spenglercup eind deze maand!

Ja ik weet het zeker, soms moet je een beetje moeite doen maar dan ben je echt een gelukkig mens.

(lieve papa, lang zal je leven! Volgend jaar ben ik echt echt echt waar wel op je verjaardag!)

Het is weer tijd voor een nieuw stukkie schrijven vanuit een dooiend Davos.
De tempraturen zijn gewoon 6 graden boven nul als de zon ff zijn best doet! Heerlijk toch?
Heb er vanmiddag ook volop van genoten door te zonnen op mijn balkon. Ben ook gewoon echt in slaap gevallen, zo lekker warm was de zon dat ik in een t-shirtje buiten kon liggen..

Maargoed, ben er natuurlijk niet voor een lekker zonnetje. Vanmorgen begonnen met sport & spel. Hier hebben we eerst een half uurtje hokey gespeelt. Das toch best wel een machtig mooi spelletje ;). Beetje knallen met die stok tegen een balletje grrrr al mijn agressie eruit gemept. Na een half uurtje hebben we een andere sport gedaan want sommige mensen die konden het niet helemaal aan vanwege ons probleem Astma! Dus hebben we daarna een toernooitje badminton gespeelt, ook altijd leuk om te doen.
Voldaan, warm en bezweet kwam ik terug en ben mezelf gaan omkleden om vervolgens lekker rustig te tijd te nemen om mijn kamer eens een beetje op te ruimen, dingetjes te regelen en te zonnen. Ja dat dan toch wel!

Vanmiddag hebben we een lekker wandeling gemaakt. Een mooi Sertigdal waar je waanzinnig veel mooie foto's kan maken en de rust de overhand neemt. Samen met Harry zijn we helemaal afgedaald naar Frauenkirch en toen met de NAD bus richting onze home sweet home.

Eenmaal thuis ben ik druk bezig geweest met de slaapplekken voor de jongens die eind deze maand komen. Ze hadden mij een kamer van 3 personen gegeven in het Youth Hostel. Opzich is daar niets mis mee, maar het zou toch best leuk zijn dat als je vriendje komt na 8 weken dat je ook gewoon eventjes samen kan zijn en dus niet met zijn 3en op 1 kamer haha. Maargoed daar word druk aan gewerkt. Ook ben ik meteen aan de slag gegaan voor Marleen en Wendy want die komen van 13 januari tot 17 januari! Wat een lieve meiden zijn het ook, we maken er een onwijs mooie tijd. En daarna is het al bijna de 31e en bij goedgedrag mag ik dan de kliniek verlaten voor hopelijk een heleleleleleleleleeeee lange tijd.

Verder weinig nieuws, alleen dat ik natuurlijk met medicijnen mocht stoppen en dus een pillendoosje in de kast kon leggen. Voor de rest gaat alles lekker en ben ik een gelukkig mens. Een lieve groet, Irene

Hoi hoi lieve mensen!

We zijn vandaag begonnen aan (alweer) week 5!! Man wat gaat de tijd toch snel, je bent ook zo lekker bezig met alles dus ja dan vliegt het voorbij.
Gisteren hebben we sinterklaasavond gehad met een groepje patienten. Dit was erg gezellig, en heb geprobeerd ondanks mijn vervelende pijn in me buik zo leuk mogelijk mee te doen.
Het pannenkoeken eten heb ik daarom eventjes overgeslagen om vervolgens wel gezellig met het Sinterklaas spel mee te doen.
Echt het was zo leuk, iedereen deed zo goed zijn best en had echt een leuk cadeautje gekocht. Na wat gedobbel van links naar rechts heb ik uiteindelijk een grote kerstsok gekregen die je eigenlijk voor je openhaard moet hangen. Nu heb ik geen openhaard maar weet zeker dat die volgendjaar kerst ook leuk zijn staan aan de deur ofzo!! :)
Voor de rest was er in overvloed pepernoten, marsepein, speculaas, warme chocomelk enzovoort. We hebben echt een leuk feestje voor die gekke man weten te houden. (dankusinterklaasje)
Voor vandaag begon de dag alweer optijd en ben ik begonnen met een ochtendwandeling.
Samen met Miryam heb ik de Davose see rondgwandeld. Daarna kon ik meteen door richting een GVO voorlichting. Na de GVO was het met een rechtstreekse verbinding richhting het zwembad. Ik ben echt druk aan het oefenen om nieuwe zwemslagen onder de knie te krijgen, het lukt steeds beter en wil dit in Nederland echt voortzetten.
Dus als er mensen zijn die nog een sport zoeken? Ik zoek een zwemmaatje om mee sportief baantjes te trekken en natuurlijk daarna wel ff een sprongetje in het warme bad ;).
Maargoed, na de lunch kon ik een pakketje ophalen bij hey postkantoor. SPANNEND!!
Ik kreeg een zware doos met sinterklaas papier. Eenmaal in de woonkamer kon ik niet wachten om het los te krijgen. In de doos zat een mooi gedicht, en waanzinnig lekkere en leuke cadeautjes. Dus nogmaals, Sint & Piet super dankjewel.
Hehe, eindelijk had ik een momentje van rust en heb dus eventjes ontspannen op mijn bedje. Om 14.00 kon ik weer opstaan voor een lekker middagje sporten. Echt het sporten gaat heerlijk. Heb een nieuwe passie ondekt haha ik doe aan touwtjespringen!!
Na de fitness ben ik doorgegaan naar dr Bron. Hier hebben we het eens over mijn medicijnen gehad. Ik mag stoppen met de Theolairtabletten en combivent vernevelen alleen als het nodig is! Whoehoeeeeeeee, misschien gaan we de volgende keer kijken na het stoppen van de antibiotia in onderhoud want daar ben ik zelf namelijk niet zo wild van.
Mijn medicijnenbakjes worden steeds leger, vind het zo fijn dat daar vooruitgang in zit!!
Na de dokter ben ik nog eventjes bij de fysio geweest omdat ik knieklachten heb. Nu hebben we geconstateerd dat mijn binnenbeen/knie spieren geen kracht hebben,  die zijn verslapt. De buitenkant is heel hard en die spier is volledig doorgetraind maar binnen is pudding aldus de fysio.
Nu moet ik 2 keer per dag met 2,5 kilo aan mijn been oefeningen doen om de binnenkant te trainen, en als ik het goed doe ben ik binnen 3 weken klachten vrij :).

Pfff wat een nieuws allemaal zeg, haha maar wel allemaal heel erg goed nieuws.
Nu ga ik zo een happie eten en vanavond optijd me bedje in want heb onwijs veel  gesport vandaag en heb mijn rust wel verdiend.
Een lieve groet en een grote knuffel vanuit Davos, Irene

Het is Sinyterklaas vandaag, Vanavond hebben een paar patienten heeeeel veeeeel pannenkoeken gebakken en die gaan we zodadelijk gezamelijk opeten met poedersuiker, stroop en natuurlijk warme choco met slagroom!
Daarna hebben we allemaal een cadeautje ingeleverd en gaan we een sinterklaasspel spelen. Voor hier is het een goed alternatief voor de sinterklaas in Nederland.

Voor vandaag heb ik vrij weinig gedaan omdat ik sinds gisterenavond veel last heb van mijn buik, baarmoeder, eierstokken noem het maar op. Ik moet hier eventjes doorheen om alles zonder pil weer in normale cyclus te krijgen en dit gaat helaas gepaart met vervelend pijn.
Maargoed, als ik blijf bewegen is het redelijk rustig dus heb vanmorgen heerlijk de Davose see rondgewandeld na mijn hevige klim van gisteren was dit een lekker spieropwekkertje. De lunch in de kliniek heb ik overgeslagen en samen met Mirjam hebben we een lunch bij kafe klatsch gepakt. De salades met gemarineerde kip zijn daar zo ontzettend lekker, het is er ook altijd DRUK maar oh zo gezellig.

Eenmaal weg uit klatsch kreeg ik een sms van Marleen, of ik online wilde komen. Eenmaal achter de computer had ik een msn gesprek met Wendy, Rosan en Marleen met de boodschap dat ze in januari bij mij op bezoek komen!! Whahahahahahaaaaaaaaaaaaaaaaa, ik vind het zo onwijs super dat ze dit ondernemen. Hoe lief kunnen je vriendinnen zijn?? Werkelijk de hele kliniek weet het ondertussen al en ben zo blij. Eerlijk waar meiden, dat jullie dit doen betekend zo ontzettend veel voor mij.

Nouja, voor zover een blogje op sinterklaasavond!! Ik ga me zo onder de groep mengen met een warme chocolademelk en gezelligheid. Iedereen een hele leuke 5 december met Sinterklaas, pepernoten, gezelligheid en misschien wel cadeautjes.

Heel veel liefs Irene

Vanmorgen begon de dag stralend! Het was lang geleden dat ik weer zo'n mooie zonsopgang heb gezien en de wereld als een sprookje leek.
Vol verbazing heb ik met mijn fantastische uitzicht naar buiten gekeken wat voor mooie dingen een land met bergen je kan brengen. Niet alleen schone lucht, energie en beweging. Maar ook rust, ontspanning en acceptatie.

Vandaag had ik een doel, ik wou de Schatzalp opwandelen. . .
Voordat ik hieraan ging beginnen ben ik eerst eventjes naar de kerstmarkt geweest met een mede-patient. We hebben hier rondgelopen en een heerlijke warme jagerthee gedronken tijdens de frisse ochtendzon. Na de lunch ben ik met diezelfde mede-patient de Schatzalp opgewandeld. We zijn vanaf Davos Dorf naar boven geklommen met vele fantastische uitzichten en rust momenten. Je moet je eens indenken dat je daar staat midden in de sneeuw, dennen, uiticht van hier tot aan weetikveel en je hoort alleen een waterval stromen. Het is een heerlijk moment, een moment waar je al je negatieve gedachtes weg gooit van die hele hoge berg af! Het was een onwijs pittige wandeling met veel sterke klimmetjes erin. Maar... we kwamen boven aan, ontvangst door andere patienten die met de trein waren gegaan. Oh het voelde goed om de top te hebben bereikt. Ik was moe, gesloopt maar zeeeeer voldaan. We hebben ons getrakteerd op een warmee Apfelstrudel met vanille saus en een lekker kopje koffie. Na onze soort van lunch hebben we de stokken weer gepakt en zijn we ook weer afgedaald naar Davos platz. onderweg hebben we een kaarsje aangestoken in de kerk en uiteindelijk kwamen we rond 17.00 aan in de kliniek. Ik had het koud, was vermoeid en heb lekker lang gedoucht.

Een super dag, waarin ik mensen op een andere manier heb leren kennen! Een positieve manier waar ik veel van kan leren, mensen die ik kan vertrouwen en waarmee ik een onwijs leuke tijd mee tegemoed kan gaan.
Iedereen een fijne zaterdagdvond, de foto's van vandaag staan al online!! Mooie plaatjes zijn het weer :) Veel liefs, irene
 

Goeieavond lieve mensen!

Het is weer vrijdag en dat betekend weekend, en niet zomaar weekend het is Sinterklaas weekend!! Niet dat het hier heel uitgebreid gevierd word want Sinterklaas speelt hier een kleine rol. Maar toch, morgen word er op de kindergroep wel sinterklaa gevierd en moeten ze allemaal acrobaten gaan spelen op eenwielers e.d. en misschien als de sint nog een beetje tijd heeft komt hij nog eventjes op de volwassen afdeling :).

Ik heb in ieder geval weinig behoefte om ook de hele dag op de sint te wachten dus ik trek morgen mijn eigen plan.
Na het weegmoment ga ik eerst eventjes richting het dorp om te kijken bij de eerste kerstmarkt. Dit is midden in het dorf en het heeft altijd wel een gezellig sfeertje. Na de lunch in de kliniek pak ik de bus naar het station. Vanaf het station ga ik de winterwandelweg op om vervolgens de Schatzalp op te wandelen.
Dit is een flinke rit naar boven en daar krijg ik dan mijn welverdiende allereerste warme apfelstrudel met warme vanillesaus :)!! Maargoed, heb hem dan ook wel echt verdiend vind ik zelf. Na een korte koffie pauze ga ik nog eventjes met mezelf overleggen of ik ook ga afdalen na beneden want heb erg last van mijn rug en knieen.

Dit komt door....
Gisteren hebben we gelanglaufd. Na mijn ernstige valpartij van vorige opname had ik onwijs angst voor laufen zonder de loipe. Dit is een soot van skieen wat je dan moet doen alleen sta je op latjes van nog geen 6 centimeter breed ofzo. Maargoed onze Agoog zei dat je vanaf de oefenbaan een stuk door het bos kon, beetje afdalen enzo. Ik dacht nou leuk, eens wat anders. Onderweg denkend dacht ik euhmmmm nee ik doe het niet, straks ga ik weer op mijn plaat. Maar stiekem trok het me toch aan, ik ben dus toch meegegaan en met zijn 3en (patienten) gingen we, De agoog bleef oefenen op de baan met beginners. Na de eerste helling stond ik boven en riep, waar is de LOIPE???? Help.... Die was er dus niet. Maar lieve mensen irene heeft haar angsten overwonnen en ben tot 2 x aan toe zonder loipe afgedaald.
Eindelijk was ik van die vervelende angst af, we gingen terug richting oefenbaan. Hier moesten we nog 1 maal afdalen door een loipe heen. Wat eigenlijk makkelijk hoort te zijn, en ja hoor BAM daar lag Irene op der kont. Ik viel achteroven op mijn rug en een klap met mijn pols. Ik baalde toch wel zo hard op dat moment. Het bleek dat de loipe kapot was ik dit eventjes niet had gezien. Helaas, maar toch een vervelende afsluiting na een fantastische tocht.

Achja, weer van geleerd, nu wel stijfjes vermoeid maar toch een sportief dagje gehad in de fitnessruimte. Voor morgen dus een lekker actief dagje en morgenavond is het een bankavond denk ik. Zondagavond pannenkoeken eten en een sinterklaas spel met cadeautjes. Ach we komen het weekend wel door, en ik hoef nog maar 26 dagen te wachten totdat mijn lieve Edje en Niels op bezoek komen..
Fijn weekend allemaal, een lieve groet Irene

Gruetzi allemaal!

Ik heb weer tijd voor een  nieuwe blogje. Het is alweer donderdag en morgen hebben we weer weekend. De tijd gaat zo snel al de wind, eerlijk als je programma draait heb je niet eens tijd om na te denken wat er thuis allemaal gebeurt.
Zo heb ik wel begrepen dat er in Nederland flink wat sneeuws is gevallen en ook iedereen een beetje van de leg is geraak, en dan kijk ik weer naar buiten en zie ik hoe man en macht hier aan het werk is om alle wegen schoon te houden, alle paden te strijken zodat wandelaars gewoon kunnen blijven wandelen op de winterwandelwegen enzovoort. Echt de Nederlanders moeten hier eens een winter afkijken dan hebben nooit meer de langste file ooit!

Dus...
Voor de rest gisteren een rutig dagje gehad, smorgens een wandeling gemaakt en daarna een zwempartijtje georganiseerd. Vandaag ben ik gestart met PMT training, en ook deze behandelaar was erg onder de indruk hoe ik veranderd was in de periode van vorige opname tot nu! Dus ik begon al goed. Vanmiddag gaan we weer op de latten. Na een rustdagje ga ik er  nu weer lekker tegenaan. Morgen dan alweer een laatste dag en dan hebben we weekend en natuurlijk Sinterklaas!!!!
Zou die goeie man ook hier langskomen, wie zal het zeggen. We gaan iig een leuk spel spelen en er worden pannenkoeken bebakken door patienten, we maken er op onze manier een gezellige dag van. Verders heb ik eigenlijk weinig te vertellen, moet alleen een beetje rustig aan doen vanwege zwakke kniespiertjes. Vanmorgen eventjes bij de fysio geweest en heb zoveel last van mijn knieen. Met lang staan, omhoog lopen of klimmen, door mulle sneeuw of zand lopen enzovoort. Hij dacht aan zwakker binnenspieren maar gaan er volgende week eventjes uitgebreid naar kijken.

Allemaal een fijne dag, knuffels en kus Irene

Gisteren was dan het moment dat alle nieuwe patiënten aankwamen in het astmacentrum. Het zijn allemaal wat oudere mensen na die met de vlucht mee zijn gekomen. Maandag is er ook al iemand met de auto gebracht, meer van mijn leeftijd :).
Maargoed, we zaten met zijn alle in de woonkamer samen met activiteiten begeleidster Melanie te knutselen en Harry en ik kunnen nogal ''gek'' doen. Dus zei Harry, jij durft niet zo te doen als al die patiënten de lift uitkomen. Dus ik zeg let jij maar eens goed op. . .

Komen al die mensen de lift uit ik met een lichte stemverheffing: Harry, Harry, Harry tralalala enzovoort.. Nou werkelijk, sommige mensen bleven er zowat in!
De nieuwe mensen keken de woonkamer eens is en toen kwamen we helemaal niet meer bij. Maargoed, ik had mezelf goed beschermt opgesteld dus als het goed is hebben ze niet meteen het idee gekregen van die Irene is heel niet wijs!

Voor de rest hebben we eigenlijk vrij weinig ondernomen. Vanmorgen zijn we begonnen met een heerlijke ochtendwandeling! Het sneeuwt hier nog steed, echt al een onwijs lange tijd en alle wegen beginnen nu ook echt vol te lopen. Gelukkig als het sneeuwt kan het nooit super koud zijn want dan zouden de sneeuwvlokjes bevriezen. Dus na een half uurtje lekker wandelen hadden we een GVO voorlichting en vervolgens door richting het zwembad. Ik ben dit keer 4 keer van de lage duikplank afgegaan om mijn angst voor dit stomme ding te overwinnen.
Dan denk je bij de 3e keer het is niet eng Irene en vervolgens trilt die iets meer en sta ik weer met mijn hart in me keel. Maargoed ik heb wel wel gedaan, een duikplank haha waar kinderen zonder angsten overheen rennen en eraf springen sta ik met knikkende knieen.

Na de lunch heb ik mijn warme kleding aangetrokken om vervolgens richting Davos Dorf te wandelen. Dit was echt onwijs lekker, muziekje in de oren en lopen maar. Heb wat kleine boodschapjes gedaan en vervolgens terug met de bus ivm dat de sneeuw krachtig toenam en dat schrijnt in je gezicht. Vanavond gaan we nog eventjes creatief doen bij de activiteitenbegeleidster. Ik ben een doek van zijde aan het beschilderen dus die moet een keertje af natuurlijk..

Voor zover gaan we week 4 in en krijg ik over 28 dagen mijn bezoek van Edwin en Niels. Echt ik kan niet wachten om ze eventjes een dikke knuffel te geven!! Fijne aaf allemaal, adé en bis morgen.

Met een kop koffie naast mij en een half vermoeid gezicht dan toch maar een nieuw blogje vanuit een heeeeeel wit Davos!
Het heeft hier ongeveer de hele week gesneeuwd, echt hard ook. Van het weekend was het gewoon file rijden vanwege de sneeuw, de toeristen, enzovoort..
We gaan vandaag de 4e week in, dat betekend dat Irene er al weer 3 op heeft zitten en nog maar 9 hoeft te gaan. Ik moet je zeggen dat zo'n tweede opname alles behalve makkelijker is.

Mijn verlangen naar huis is ontzettend groot. Gewoon je eigen dingen doen, je huisje versieren voor meneer de kerstman, samen een fijne tijd tegemoed. Het valt me erg zwaar.
Ik houd in mijn achterhoofd dat de kerst hier ook erg gezellig kan zijn, en we vorig jaar ontzettend goed hebben gegeten.

Vanavond komen er nieuwe patienten, ben wel benieuwd maar heb er geen haast bij om alles te zien. Ik weet gewoon uit ervaring dat sommige mensen er echt voor gaan zitten om te kijken wie er nu allemaal komen haha.

Gisteren had ik een druk programma, om 09.00 had ik longfunctie en NO meting (Bij dit onderzoek wordt de hoeveelheid stikstofmonoxide gemeten in de lucht die u uitademt. Bij infecties aan de longen en/of luchtwegen is de NO-waarde verhoogd. Het onderzoek is dus een manier om een eventuele infectie op te sporen.)
Mijn NO meting was begin opname 110 en is na 3 weken gezakt naar 36!!! Dit is onwijs goed, en het bewijst ook meteen hoe allergisch mijn astma is. Mijn NO en bloedwaardes waren volledig verstoord door alle prikkels vanuit thuis. De paarden, hond, stof, enzovoort..
De longarts was tijdens het consult ook zeer tevreden over de behaalde resultaten. Nu nog zorgen dat het ook zo blijft :)
voor de rest heb ik smorgens gezwommen als een sprinter! Oh man ik ging echt lekker. In het zwembad ben ik aan het oefenen met ademhaling en onderwaterzwemmen. Ook ben ik voor het eerst van de duikplank af geweest, het mietje dat ik ben hahaha!
Smiddags nog eventjes lekker gefitnesst en een grieprpikje gehaald. Merk echt dat ik zo'n mazzel heb dat mijn basisconditie goed is gebleven. Kan daardoor zoveel meer.

Voor vandaag hebben we om 09.15 sport en spel. Hier doen we vanalles, van volleybal tot boogschieten tot badminton, enzovoort. Vanmiddag is het weer de bedoeling dat we op de latten gaan staan :) dus langlaufen maar. Eigenlijk kan ik me er niet toe zetten want heb benen die voelen als 1000 kilo maargoed, eenmaal daar zal ik me wel weer kunnen doorzetten tot een rondje oefenbaan.

Lieve mensen, een hele fijne dag + week. Mijn gedachten zijn de hele dag in Nederland..
Een grote knuffel, Ireen

Jaaaaaa ik heb weer een weekend overleeft! Dit klinkt heel erg zielig maar de weekenden zijn gewoon het moeilijkst vanwege dat je zelf de dag indeling moet verzinnen!
Gisteren zijn we naar Chur geweest, dit was een gezellig dagje. We hebben lekker rondgesnuffeld en waren rond 15.00 weer in Davos.
Ik heb toen met Mirjam nog een rondje gewandeld en de avond verliep heeeeeeeel rustig met een film van Ratatouille.
Vanmorgen ben ik eerst wezen ontbijten in de eetzaal, daarna heb ik nog lekker een uurtje in mijn bedje liggen suffen en naar muziek geluisterd. Rond 10.00 vond ik het wel welletjes en heb toen mijn warme kleren aangetrokken om naar buiten te gaan.
Vanaf de kliniek heb ik de boszijde van de Davose See genomen, ik ben toen na de helft het winterwandelpad verder gevolgd om vervolgens in Dvos dorf uit te komen. Daar moest ik pinnen en de bus was al vertrokken. Dus ben vanaf dorf ook maar weer terug gewandeld naar de kliniek!

Het was een heerlijke wandeling en totaal niet koud! Het sneeuwde een klein beetje en de wereld was zoals gewoonlijk weer wonderbaarlijk mooi :). Vanmiddag heb ik met Mirjam en Suzanne koffie gedronken in onze stamkroeg Klatsch! Ook dit was zeer gezellig als soort van afscheid voor Donnie!
Vanavond staat er weer een soort van singstar op het programma alleen nu serieus aangepakt door een stagiaire van de verpleging. Wiesje, zei heeft alles groots opgezet en het is dus een verrassing tegen wie we de batlle moeten zingen. .

Achja en zo vliegt er weer een weekend weg in Davos, we beginnen dinsdag al aan de 4e week! Dus waar praten we nu over? Morgen gaat er weer een vlucht richting NL, en dinsdag komt er weer een nieuwe dosis astmalijers aan in de kliniek. We zijn zoals gewoonlijk nieuwsschierig wie het zijn en dergelijk. Maarja het is dus afwachten!
Ik krijg geen nieuwe buren, onze hoofdbewonersafdeling blijft hetzelfde gelukkig.

Mijn kast begit trouwens aardig vol te hangen met alle lieve kaartjes van iedereen. Ik ga niet elke keer iedereen persoonlijk bedanken dus bij deze, euhmmm Linet, Astrid, Oma, Mama&Papa, Wendy, Sanne&Pepijn, Ron&Rita, Marissa, Esmee+ouders, Jitske, Buurtjes, Cindy en natuurlijk lieve Edwin!! Volgens mij heb ik iedereen nu gehad, mijn ecuses voor als ik je vergeten ben haha...
Heb ik jullie toch nog een beetje persoonlijk bedankt toch??
Ik ga koffie drinken, een lieve knuffel en een fijjne zondagaaf. Ciao x x x

Hallo lieve allemaal,

Het is weer weekend in de kliniek en dt betekend tijd voor zelfstandig leuke dingen ondernemen.
Vandaag zijn we naar Chur geweest, dit is een grote stad buiten Davos.
We hebben hier lekker zelfstandig rondgewinkeld, gegeten en vee gelachen!
Op de terugweg zijn we nog eventjes snel langs de Aldi geslipt, die kennen ze hier niet zo dus dat was wel eventjes fijn.
Eenmaal terug bij de kliniek hebben Mirjam en ik nog een rondje Davose See gelopen en mensen het was koud!! De nachttempraturen zijn hier ongeveer -15/-20 eccht KOUD dus. Toen wij gingen wandelen lag de temp. al rond de -8 graden. Ik doe dit ook niet weer!
Het laatste kwartier was ik benauwd, ontzettend moe en was echt blij toen ik de kliniek gehaald had.
Vanavond gaan we met zijn alle een filmje kijken, eventjes een gezamelijk momentje.
Morgenvroeg ga ik lekker uitslapen, in de loop van de dag wandelen, koffie drinken bij klatsch, misschien nog eventjes richting de Bolgen? Even kijken wat het weer gaat doen. . .
Voor de rest weinig te melden, de weegschaal gaf vanmorgen wel weer -1 kilo aan dus we zijn lekker op weg. Ik wens iedereen een gezellige zaterdagavond toe, veel liefs Irene

Vandaag alweer donderdag en dus alweer zicht op het weekend!
Vanmorgen ben ik rustig na het ontbijt richting de Davose See gewandeld. Muziekje in de oren, stokken mee en lopen maar. Oh jongens het was KOUD! De ochtend tempraturen zijn ongeveer -9 ofzo? Dus was weer een wel/niet discussie of je maar buiten mocht of niet. Maargoed ik had mezelf lekker warm aangekleed dus ik ging lopen.
Na al ruim over de helft te zijn weer richting de kliniek keek ik naar beneden richting mijn schoenen. Toen vernam ik dat ik een ijzertje kwijt was. Met een blik op saggie kon ik dus echt bijna de helft weer terug wandelen om mijn ijzertje te vinden. Ik had mijn ochtendwandeling dus wel zo'n beetje gehad.

Alle zorgen, stress en dergelijk verdwijnen nu wel zo'n beetje uit mijn lichaam. Nu heb ik alleen vandaag weet zorgen met de uwv gehad en dit gaat nog wel eventjes duren. Ik was echt eventjes verdrietig en wist geen raad. Uiteindelijk heb ik eventjes ontspannen op mijn kamer en heb me toen omgekleed voor het langlaufen.

Met stokken, schoenen en natuurlijk latten gingen we met zijn alle richting de oefenplaats. Het was weer een hele happening om iedereen zo druk te zien met de langlaufattributen. Wel mijn complimenten voor alle mensen hoor! Het is namelijk ontettend zwaar dus het vraagt een goed pak energie en conditie.
Nu weer terug in de kliniek dacht ik meteen eventjes een leuk en positief blogje schrijven na alle ellende :P hahaha!

Morgen hebben we nog een druk dagje die start met een ochtendwandeling, GVO, zwemmen en fitness. Dan hebben we een welverdiend weekend. Zaterdag gaan we naar de kerstmarkt in Chur, opzich wel een leuke bezigheid toch? Voor zover mijn blog over donderdag de 25e...

Tot de volgende blog, veel liefs en een mega knuffel! Irene

Jaaaaaa het weer een mooie dag!
De sneeuw is gestopt, ik kan de bergtoppen weer zien en de lucht trekt langzaam los.
Vandaag ga ik lekker wandelen en vanmiddag Langlaufen. Vanavond zal ik alle hilarische details met jullie delen!
Een fijne dag allemaal,  :) Groetjes!!!!!!

Slaap lekker . . .

En ik loop richting mijn kamer op nummer 701.
Ik steek de sleutel in het slot en maak hem open, langzaam en bewust.
Eenmaal binnen in mijn kamer, mijn veilige plek waar alles kan en mag sluit ik de deur.
Met dat de deur gesloten word laat ik alles achter van wat er die dag gebeurt is in mijn hoofd, ik laat alles achter wat niet eerlijk was, en ik laat iedereen achter die mijn kwetsbaarheid op de proef hebben gesteld . . .
Morgen staan we op met een nieuwe kans, een nieuw moment, aldus een nieuwe dag   

Hoihoi iedereen!

Doet het internet het nog bij iedereen? De noodpakketjes liggen klaar in de kast? Is de NS al aan het voorvegen voor de sneeuw?
Nee gein allemaal, maar kan me wel vermaken met het idee dat heel Nederland in rep in roer is bij de eerste sneeuwvlokjes.
Achja, hier sneeuwt het nu al vanaf het weekend aan de lopende band door. Aanstaand weekend is er een grote opening van het langlaufseizoen. Er komen ongeveer 3500 bezoekers/langlaufers naar Davos om een wedstrijdje te skaten of laufen! Tja het is maar waar je zin in hebt.
Wij gaan het morgen in ieder geval ook weer proberen. De sneeuw is nu goed genoeg en ze hebben dus ook de loipes aangelegd dus we kunnen weer op ons giegeltje gaan haha..

Gisteren hebben we een goed stuk gewandeld, ik ben zelf doorgelopen naar het station dorf en was toen best wel een beetje op. Gisteren heb ik voor de rest ook maar weining ondernomen maar dat maakt ook heel niet uit. Ik heb besloten om mijn mond maar wat vaker dicht te houden, ik ben natuurlijk monds genoeg en houd van een grapje maar voor mijn gevoel denken nu teveel mensen dat ik zo dikke muur heb en dus alles wel kan verdragen. NIET DUS!!!
Het is gewoon heel vervelend als je jezelf kwetsbaar probeert op te stellen er altijd mensen zijn die de ballon kapot willen prikken. Dus een leer voor mezelf is nog steed om een balans te vinden tussen hard en kwetsbaar. Maargoed, er woekerd een soort van spanning in mezelf? Wat, ik weet het niet. Ik ben veel met mijn hoofd thuis, maak me druk om dingen waarover je echt niet druk hoeft te maken. Dus ik sliep weer eens slecht. Het gevolg was dat ik vamorgen echt een beetje op was. Na een flinke ochtendwandeling hadden we een GVO voorlichting. En Irene kan goed met haar gezicht praten zonder iets te zeggen.

Halverwege de GVO werd mij gevraagd dat als er iets was ik maar beter uit de GVO kon stappen. Ik kon rustig blijven en reageerde dus ook kalm en ben gebleven. Eenmaal uit de zaal heb ik me afgemeld bij de bewegingsagoog en heb niet gezwommen. Ik was totaal de controle kwtijt en voelde me niet lekker. Ik heb mezelf in me bed geploft en probeerde wat te slapen, van slapen kwam niets. Al trillend, zwetend draaide ik van links naar rechts. Mijn eetlust stond op zero en voelde me bagger.
We zouden eigenlijk de griepprik krijgen vandaag maar dat hebben we eventjes uitgesteld. Ik had gewoon griepverschijnselen :(
De longarts besloot toch langs te komen en vroeg me hoe het ging. Ik vertel het verhaal zo in grote lijnen, en volgens de longarts kwam nu toch echt alle ''stress, zorgen en hoepeldepoepel enzovoort'' eruit. Dat uitte zich door me niet lekker te voelen enzovoort.

Ik dacht, ja en nu? Ik probeer nu dus ook echt alle knopjes eventjes op 0 te zetten! En me goed te concentreren op mijn doelen!
Voor de rest ben ik dol gelukkig hoor, dus mensen niet meteen denken Irene zit in een putje, TOTAAL NIET! Ik ga goed vooruit, kan me lekker bewegen en wandel heel Davos rond. Heerlijk, soms denk je wel eens, hmmm een huuske in Zwitserland? Maar dit is helaas niet te doen.

Ik heb vandaag ook weer leuke post gekregen, echt iedereen bedankt. Ook mijn lieve Edwin, een grote kaart met allemaal lieveheerbeessies en een groot hart vol met liefde..
Voor zover een blogje van de afgelopen dagen.. Irene tel tot 10 en je zult de wereld weer heel anders zien!! Haha, de slogan van de week, hoe vinden jullie die?

Een lieve knuffel, zoen en liefs Irene

Zo ik heb weer tijd voor een nieuwe blog :)
De 3e week is begonnen en we gaan opzich best wel lekker. .
Gisteren heb ik een flinke wandeling gemaakt met mijzelf. ik ben bovenlangs de kliniek gelopen met als cadeautje dat ik een fantastisch uitzicht had over de Davose See en dorf.
Smiddag heb ik besloten om toch maar mee te gaan richting het dorpje Monstein. Ik ben eigenlijk ook meteen genezen van gezamelijke uitjes omdat je niet zelf kan bepalen wie er nu met je meegaat en wie niet. Dus dit doen we gewoon niet meer om andere en mezelf te beschermen haha!
Vanmorgen stond ik op met sneeuw, het sneeuwt nu nog steeds en volgens de weerberichten blijft het aankomende dagen SNEEUWEN!!! Die gekke weerman sprak over nacht tempraturen van -20. .
Ik denk dus dat ik de termoonderbroek maar ga verwarmen voor het slapen gaan en een extra dekentje vraag. Nee allemaal gein, ik heb het alles behalve koud hier op mijn kamer. Slaap met het raam los, je merkt alleen wel dat de nachter zeker frisser worden dus als het echt -20 word zoals voorspeld nou dan doe ik toch mijn raampje eventjes dicht.
Wel zijn we om 08.30 aan onze gezamelijke ochtendwandeling begonnen, dit is elke keer weer een frisse start van de dag. Na de ochtendwandeling had ik een GVO voorlichting over vermoeidheid en astma, altijd interessant. En direct na de GVO moesten we haast maken om de bus te halen voor het zwemmen. Ik heb een zwembrilletje gekocht om zo beter onder water te kunnen koekeloeren maar heb de helft van de tijd liggen lachen in het water. Het is zo hilarisch om al die beentjes van voor,achter, links en rechts te zien gaan hahaha moet er nog om lachen.
Maargoed, ik oefen druk met mijn flippers en dergelijk om de nieuwe technieken onder de knie te krijgen.
Na het zwemmen moesten we eten en na het eten heb ik eventjes heerlijk een uurtje geslapen. Mijn nachtrust is zo zodanig niet fijn dat ik nu na 2 weken eigenlijk een beetje vermoeid raak en hoop dat ik ook eens voor 12 uur naar bed kan savonds en uitgerust wakker word. Dus wie weet. .
Om 14.00 in de sportkleren richting de fitness en heb me daar weer heerlijk vermaakt door op de crosstrainer mijn traject te doen, gezellig vriendjes gemaakt met de trilplaat en ga zo maar door. Na het sporten heb ik Bron blijgemaakt door eerder naar het spreekuur te komen. Hier hebben we gezellig over koetjes en kalfjes gesproken :) en natuurlijk ook over o.a. de piekflow meter en het bijhouden daarvan. Werkelijk wat is het toch een bijzondere man ;)
Na de longarts kon ik direct aansluiten bij de Psycholoog en hier heb ik ook best iets aan gehad. Moet voortaan wat dingetjes opschrijven op het moment dat het bij mij een beetje uit de rails loopt. We gaan proberen om te kijken hoe ik nog beter kan communiceren zonder dat ik daar iemand mee kwets of zelf tegen de muur aanloop..
Tja en nu, nu zit ik op mijn bedje deze blog te typen en ga ik straks een boterham eten.
Heb ondertussen leuke kaartjes gekregen, die van Edwin is ook eindelijk binnen :) dus Edje, ik heb hem en hij is onwijs lief x x x. Ook sinterklaas heeft een kaartje gestuurd, wat attent van die man!
We gaan hier met Sinterklaas ook iets leuks doen. Je kunt je inschrijven, dan koop je voor CHF 5,00 een cadeautje. En hiermee gaan we dan een soort van dobbel/sinterklaas spel spelen. Ook gaan een paar patienten die dag pannenkoeken bakken en warme chocolademelk maken. Dus we maken er een leuk volwassen 5 december van.
De geruchten gaan zelfs... dat Sinterklaas ook eventjes in Zwitserland op bezoek komt :).
Maargoed, zover is het nog niet.
Voor nu is mijn blog wel klaar denk ik zo, vanavond hebben we een rustig avondje en bekijk ik me wel eventjes wat ik ga doen. Ben eigenlijk wel benieuwd of er nog volleybal word gespeeld met de Duiters op maandag en woensdagavond.. Hmmm ik denk dat ik me hier eens in ga verdiepen.
 

Iedereen een fijne nieuwe week toegewenst, en ik ben benieuwd of bij jullie de angstmakende sneeuw ook door gaat zetten :) dus mensen maak je noodrantsoenpakket maar klaar en blijf logeren op je school, werk of gewoon thuis want de treinen raken al in paniek bij het idee dat er sneeuw gaat vallen en er ontstaan al files als mensen denken dat het druk word! Succes, Ciao!!!!

Vandaag een luie maar gezellige zaterdag. Ik zou eigenlijk vanmorgen uitslapen want had een ontbijtservice geregeld alleen was ik dus gewoon om 07.30 WAKKER!!
Heb het wel kunnen rekken met een uurtje maar besloot er toen toch maar uit te gaan. Na mijn heerlijke ontbijtje ben ik een rondje wezen wandelen buiten. Het had flink gevroren in de nacht dus alles was hard en valgevoelig. Al schuifelend met mijn stokken ging ik richting de Davoser See, ik heb ditmaal de See niet rondgewandeld omdat ik was vermoeid in de benen was. Dus een half rondje met een stukje kliniek was ook lekker.
 

Om half 12 ben ik samen met Mirjam en Suzanne richting het dorp gegaan. Na wat boodschapjes te hebben gedaan zijn we heerlijk bij café Klatsch gaan zitten om daar te lunchen. Dit is toch wel een traktatie bij Klatsch en heb ook echt genoten.
Na het eten zijn we nog iets verder het dorp in gelopen en hebben uiteindelijk de bus weer richting de kliniek gepakt.

Voor de rest een ontspannen middag, net lekkr gegeten in de zaal met zijn alle en wat hebben we weer een ongelooflijke schik gehad om wat kleine dingen! Echt door zo met elkaar te lachen maakt het dat eht weekend wat minder zwaar word. Vanavond is het nog de bedoeling om ontspannen te sporten in de zaal alleen weten we nog niet wat en hoe. Het kan maar zo zijn dat het een avondje tv hangen word, dus wie weet :). .
Morgen ga ik lekker een stuk wandelen mits het natuurlijk goed weer is. Ik denk dat ik bovenlangs de kliniek ga richting de hoge promenade en zal weer eens wat foto's maken. Dit doe ik eigenlijk ook veels te weinig. Dus voor zover mijn zaterdagblog! Fijne avond allemaal en slaap lekker..

Knuffel Ireen
 

Het 2e weekend in de kliniek is begonnen en mijn hoofd zit vol met keuzes, informatie, ga zo maar door. Dus vervelen dit weekend? NEE ik niet, genoeg werkstof om mee aan de slag te gaan.
Maar wil ik er ook mee aan de slag? Wil ik de waarheid onder ogen komen? Mensen als we toch in de toekomst konden kijken, man wat was dan voor sommige momenten het leven makkelijk geweest.

Maargoed, allemaal geen probleem. Ook uit deze dip kruip ik weer omhoog alleen wel vervelend dat ze altijd in het weekend komen. Je hebt dan ook veel tijd voor jezelf en om nu elk weekend het dorp leeg te winkelen? Den niet dat vriendjelief hiermee akkoord gaat..

Vandaag heb ik voor het eerst een volledige programmadag gevolgd. Vanmorgen de ochtendwandeling, toen richting Eau-la-la zwembad om goed te oefenen met nieuwe zwemtechnieken en smiddags een uurtje goed fitnessen. Ik was helemaal KAPOT!! Je hoofd die vol zit, je lichaam diie schreeuwt om beweging en je geest die voortdurend een tukje doet. Hoe combineer ik al die dingen samen op zo'n intensieve dag als vandaag..
Maargoed, heb lekker gesport en vanavond was het dan tijd voor ontspanning. Met mede-patienten hebben we gezellig wat in de cafetaria wat gedronken en een paar goede gesprekken gehad. En gelukkkig eens niet over het eeuwige odnerwerp Astma en Prednison! Nee over relaties, vriendschappen, toekomst en ideeën. Een fijne avond waarin ontspanning wel het hoogtepunt was!

Nu lig ik lekker in mijn bedje warm onder de dekens klaar voor een fijne nachtrust. Ik heb een dealtje kunnen sluiten met Mirjam. Zei zorgt morgenvroeg voor mijn ontbijt zodat ik kan uitslapen in zover dat mij gaat lukken met de afspraak dat ik dat ook eens voor haar zal doen :). Dus lieve mensen, een fijn weekend toegewenst, lekker slapen en genieten van al het moois om je heen.. l

Irene

Vandaag zoals overl een luie zondag. Gelukkig was deze zondag wel overtreffend fijn doordat de zon hoog aan de hemel stond! Vanmorgen heb ik mezelf uit bed gedreven om toch maar naar het ontbijt te gaan. Want tja, de yoghurt komt niet naar je kamer lopen. Dus heb een ontbijtje gegeten en ben weer terug naar mijn kamer gegaan om 08.30. Toen zag ik mijn bed, ik dacht hmmmmm het is nog grauw en de zon is ook nog niet wakker weetje wat! Ik kruip er lekker weer in :). Dus ik heb vanmorgen nog heerlijk tot ongeveer 10.30 geslapen. Daarna ben ik me maar eens gaan fatsoeneren, me een beetje onder de mensen gebracht en uiteindelijk beland op mijn ligstoel. Voor de lunch heb ik een half rondje Davose See gewandeld en ik zou je vertellen het was WARM! Ongeveer 12 graden buiten en door de zon lijkt het minimaal 20! Na een lichte lunch nog eventjes gezond en toen ben ik met de bus richting dorp gegaan. Al wandelend heb ik van A naar B gewandeld en weer terug, ook nog een paar mooie kaarten gekocht voor de mensen thuis en toen maar weer eens richting de kliniek gegaan. Het was een prachtige dag maar van mij mogen de weekenden ook overgelagen worden.. Morgen gaan we al een klein beetje programma draaien en dan zal ik meer vertellen! Fijne zondag allemaal, liefs Irene

Na een lange dag van reizen met auto, vliegtuig en bus ben vanavond om 19.00 in de kliniek aangekomen. Het was een drukke dag maar ook een opluchting omdat je weet dat je naar een plek gaat waar je fijner kan ademen door de gezonde lucht!
Eventjes voor alle duidelijkheid, ik had kamernumer 701 doorgegeven maar dit moet 703 zijn!!!!

Mijn koffers zijn uitgepakt, heb de meerderheid van de patiënten al gezien en het internet is aangesloten. Ik ben er dus klaar voor.
Morgen een klein programma, een gesprekje met de longarts, wat foto's en longtestjes en dan zit de eerste dag er weer op. Altijd wel prettig om de eerste dagen rustig aan te beginnen, eventjes je ritme krijgen, wennen aan de drogere lucht en het leven op een groep.
Dat laatste zal wel weer eventjes een omschakeling zijn. Moet weer eventjes dat gevoel krijgen dat mensen in meestal positieve zin vanalles van je willen weten en vragen.
Gelukkig heb ik de vorige opname al veel geleerd over het opslaan en deleten van verhalen van mensen dus ga er vanuit dat het me dit keer makkelijker zal vergaan op het groepsgebied :)

Lieve mensen, iedereen bedankt die mij vandaag een succes-sms, krabbel, reactie heeft gestuurd. Hier krijg ik positieve energie van!!

Nogmaals, alle post en lieve berichtjes kunnen naar:
Astmacentrum davos
t.a.v. Irene Massen
Kamernummer: 703
Postfach 192
7260 Davos Dorf
Zwitserland

Slaap lekker allemaal!!!!! Kuss

Mijn adres in davos voor alle lieve kaartjes, post, pakketjes en mooie woorden is:

Nederlands Astmacentrum Davos
Postfach 192
7260 Davos Dorf
Zwitserland

Voor een gezellige kamer heb ik jullie nodig! Dus sla postzegels in!!!

 

Hallo lieve mensen!!

Hier alvast mijn adres voor alle kaartjes, post, pakketjes, en lieve woorden!! 

Nederlands Astmacentrum Davos
t.a.v Irene Massen
Kamernr. B701
Postfach 192
7260 Davos Dorf
Zwitserland

 

Hallo lieve mensen!

Vanaf dinsdag 9 november 2010 zal ik weer terug gaan naar de astmakliniek in Davos (Zwitserland)!
Mijn gezondheid is bij thuiskomst van 22 maart niet echt verbeterd en de luchtsamenstelling zowel in huis, buiten of bij andere mensen is niet meer zo fijn voor mijn longen en ben daardoor snel benauwd.
Ik heb een lijst met vragen waar ik de vraagtekens van wil doorstrepen en hoop dit in Davos te kunnen bereiken. Daarnaast is natuurlijk mijn gezonde toestand ook belangrijk, ik hoop in de periode van opname weer een goede (basis) conditie op te bouwen zodat ik bij thuiskomst er weer goed tegenaan kan!
Als vanouds probeer ik elke dag of om de dag een blog te typen voor iedereen die dat leuk vind om te lezen. Hierin deel ik de leuke momenten, de momenten die je liever ontwijkt, maar ook de vorderingen of misschien wel wat tegenslagen...

Voor zover eventjes wachten nog, mijn koffer ligt stiekem al klaar en de basis dingetjes liggen er aan in! Ook heb ik aan de lieve Nederlanders in Davos gedacht en een kleine 3/4 kilo drop in mijn koffer gelegd zodat we toch weer eventjes aan ons kikkerlandje worden herinnerd. Mocht iemand nog denken die daar zit en dit leest van Ohhhhh zou je dit kunnen meenemen dan hoor ik het wel .

Tot een nieuwe blog op waarschijnlijk 9 november..
Liefs Irene

Hoi hoi!!

We zijn alweer een tijdje in Nederland en heb me hele tijd HEERLIJK gevoeld. Alleen de laatste weken vanwege  het warme weer is het allemaal een beetje misgelopen.
Sinds afgelopen zaterdag lig ik dan ook weer in het Slingeland ziekenhuis! Als het aan het ziekenhuis had gelegen had ik al eerder een opname gehad maar daar had ik nog echt geen zin in!! Maargoed, zaterdag ging het echt niet meer.
Ik ben al niet groot, maar zaterdagavond was ik volgens mij nog geen 120 meter. Ik kon niet meer rechtopstaan van de benauwdheid en kwam moeilijk uit de aanval.
Nu heb ik een infuus met Theolair en Prednison en dit begint allemaal redelijk aan te slaan! Ik hoop morgen de 14e van juli 2010 naar huis te mogen. Volgende week wil ik namelijk heeeeel graag met mijn lieve vriendje een weekje naar Scheveningen toe om heerlijk met zijn 2tjes uit te rusten en te genieten van de zon, zee, strand en elkaar!

Maargoed, ik ben van plan dit onderdeel af te sluiten! Geen blogs meer zolang ik in Nederland ben. Mocht ik ooit weer een keer richting Davos gaan zal ik mijn gewoonte doorzetten en iedereen weer laten weten hoe het met me gaat.

Lieve mensen, ik wil iedereen echt onwijs bedanken voor de steun van mijn Davos periode en de mensen die mij elke dag nog steeds steunen en lieve woorden toespreken. Ik ben erachter gekomen wat ik kan verwachten van mensen en heb geleerd duidelijk te zijn wat ze van mij kunnen verwachten. Ik weet ook dat sommige vriendschappen zo zijn gegeroeid dat ik weer dat ze niet snel meer stuk kunnen gaan en een lieve vriend hebt die mij in voor en tegenspoed aan mijn zijde zal staan!

Dankje wel, Irene

Hoi lieve mensen die mijn blog zo af en toe nog lezen!!

Ik ben sinds 22 maart weer back in Nederland en zal je eerlijk vertellen dat ik tot 2 weken geleden heb gedacht: Waarom heb ik dit in godsnaam allemaal gedaan? WAAROM????
Ik zat in no-time weer aan de prednison, antibiotica en als het aan mijn longarts had gelegen dan had ik ook al de nodige logeerpartijtjes in het ziekenhuis gehad. Maar.....
Na een onwijs goed en lang gesprek tijdens mijn laatste consult hebben we het over allerlei medicijnen gehad voor COPD patienten. We waren namelijk druk in de weer of ik een nieuwe ontstekingsremmer zou krijgen. We konden helaas Dokter Bron in Davos niet bereiken vanwege vakantie want mijn longarts wou namelijk eerst met hem overleggen of dit een goed idee was ivm dat het een middel voor COPD patienten is. Dus we moesten een alternatief vinden.
Allerlei onbekende termen en namen kwamen er over de tafel en ik dacht jaaaa dat is leuk. Maar straks proberen we van alles, voel me soort van proefkonijn en dan helpt het en weetje niet waarvan. Dus ik zeg, zullen we met 1 nieuw medicijn per keer beginnen. Tja eigenlijk had Irene de goed opgevoede in Davos patient wel gelijk.
We zijn dus 2 weken geleden begonnen met 2 medicijnen die eigenlijk toegediend worden bij COPDers, volgens die patienten is dit het WONDERMIDDEL!! Ik zo nou kom maar op dan!
Ik gebruik nu 2x daags een tablet Theolair en 1xdaags een nieuwe puf Onbrez. Ik voel me gewoon zelfs met het benauwde en verstikkende weer ook beter dan dat het was. Echt het voelt alsof ik een wonderpil heb gekregen, heb me in jaren niet zo lekker gevoeld. Maarja ik waak voor elke dag die gaat komen wanneer de medicijnen zeggen we hebben niet meer zo'n zin om jou lekker in je vel te laten zitten. Maar ga van het positieve uit!!

Dus zover mijn verhaaltje, ik hoop dat het zo lekker blijft gaan en ik weer sprongen naar voren kan gaan maken ipv achteruit.
Dankjewel lieve mensen, voor nog steeds veel interesse en begrip! Ciao...

We zijn alweer bijna 7 weken in Nederland en eigenlijk kan ik sinds deze week pas zeggen dat ik vooruitgang boek na alle ellende van afgelopen tijd.
Bij elkaar genomen ben ik nu ook echt al 2 maand volledig van de PREDNISON af!! En dit voelt onwijs goed..
Ik voel het ook aan alles, ik begin weer een vorm te krijgen die ik eerder ook had. Mijn zoetbehoefte neemt ontzettend af en de kilo's dus ook. Wel weer de minderheid dat ik sneller moe ben en me leventje echt moet blijven aanpassen om goed en ''gezond' elke dag weer op te staan. Maar goed, we vernevelen wat af en zo gaan we door!

Afgelopen dinsdag 3 mei heb ik mijn bril ook opgehaald. Na mijn thuiskomst bleken mijn ogen toch wel iets achteruit gegaan te zijn! Dus loop nu geregeld met een mooie soort van bruine/caramel kleurige bril rond en het bevalt me echt onwijs goed.

Voor de rest heb ik eigenlijk weinig te vertellen over hier en mijn vooruitgang. Ik voel me nu steeds meer geregeld beter! Een dag goed, een dag slecht, de goede dagen zijn dan ook zo lekker dat ik daar mijn energie uit kan halen voor een slechte dag.
Dus de pieken en dalen worden wel steeds groter van elkaar. Maargoed we blijven lachen en denken aan alle goede dagen die we meemaken! Ik ga nu maar eens ff onderuit voor de televisie!!

Na een lange tijd moet ik maar weer eens een nieuwe blog schrijven.
Er is veel gebeurt de afgelopen weken. Van ziekenhuis bezoeken, tot gezellige momenten, tot de arboarts enzovoort.
Na mijn eerste kuur pred en antibiotica ben ik nu alweer 2 weken van de pilletjes af :) en ben daar onwijs blij mee! Alleen zonder die pillen kan ik nu niet bepaald zeggen dat ik me ook goed voel en echt lekker in me velletje zit.
Ik moet namelijk zonder de prednison zoveel inleveren van mijn lichaam dat er eigenlijk bijna geen energie overblijft voor de leuke dingen in mijn leventje.
Stappen? Nou ja het is echt eventjes geleden want houd het niet vol! Dagje uit, ja is onwijs leuk maar ik kan aan het eind van de dag niet meer gezellig zijn. Dus moet echt heel goed plannen met wat ik ga doen en hoe ik het aan ga pakken.
Dit blijft gewoon lastig als alle mensen om je heen wel zo flexibel en energierijk zijn, het Nee verkopen blijf ik onwijs moeilijk vinden.

Zolang ik van de predinson af kan blijven is alles oke, als ik nu weer een kuurtje moet en dan weer enzovoort gaan we kijken welk medicijn we dan wel in onderhoud kunnen gebruiken zonder die gekke bijwerkingen van de predinson. Dit zit allemaal nog in de molen en daar denk ik eigenlijk nog niet zo aan, weet wel dat er iets moet komen om mij beter te gaan laten voelen en ervoor te zorgen dat ik weer ''normaal'' kan functioneren binnen mijn kringen.

Ben ook bij de arboarts geweest, zat hier als een blok tegenop en was natuurlijk die ochtend ook nog eens zo benauwd als maar kan!
Maargoed dit schepte een goed beeld van mijn ochtenden die er vaak zo beroerd uitzien.
Na een gesprek van ruim 50 minuten kwam het eropneer dat ik een volledige wahjong krijg en dus (afgekeurd) ben. Klinkt heel vreemd in de oren. Ik mag natuurlijk gewoon werken in de mate waarvan ik denk dat het kan. Wel met het advies de eerste drie maand gewoon eens niets doe, en probeer balans te vinden in mijn dagelijkse ding.
Het heeft me wel veel rust gegeven nu ik weet dat ik niet de druk heb van ik MOET werken want anders red ik het allemaal niet. We gaan kijken of er stabielere momenten aankomen en ik een beetje regelmaat kan krijgen in mijn dagelijks programma. Zo ga ik binnekort ook naar de dietiste in het ziekenhuis. Zei zal mij helpen bij het afvallen doormiddel van coachen en begeleiden. Ik ga proberen weer te sporten en weer een iets actievere leefstijl terug te krijgen.
 

Ik houd jullie op de hoogte over alles wat er gaat gebeuren en wat er misschien wel mis gaat maarja dat hopen we natuurlijk niet.
Nu ga ik lekker genieten van het heeeeeeerlijke zonnige zomerse weer met de beentjes omhoog...
Allemaal een fijne zondag en tot een nieuwe blog, Liefs Irene

Hoi lieve mensen!

Ik ben nu ondertussen alweer ruim drie weken in Nederland maar heb het gevoel niet te zijn weggeweest!
Vorige week ging het allemaal niet helemaal goed, aan 2 kuurtjes en flinke dosis vernevelen om er weer bovenop te komen.
We zijn nu een weekje verder en vanmiddag moet ik weer naar mijn longarts voor een gesprekje.
ik merk heel persoonlijk nog niet veel verschil, ben wel minder benauwd maar het rommelt. Ik heb niet meer de zekerheid en vooruitgang die ik had toen ik in Davos zat.
Ik hoop dat mijn energie en sportiviteit snel terug komt want word hier gewoon erg onzeker, verdrietig en onrustig van.
Stel nou, dat ik over een paar weken weer aan de onderhoud zit. Het is bijna niet haalbaar om zonder prednison te functioneren in een sociaal bestaan, voor mij in ieder geval niet! Ook niet met het ritme wat ik nu heb, met de rust die ik nu neem.
Ik ben ook heel benieuwd wat de arboarts mij gaat vertellen, we gaan kijken naar een Wajong uitkering e.d. Heb echt de drang om te werken maar ik kan op dit moment geen zekerheid geven en dat maakt mij bang.
Hoe goed je begeleid werd in Davos, hoe ik nu in een bron van onzekerheid leef en niet kan vertrouwen op mijn eigen lichaam.
Ook dit moet ik leren te accepteren maar als 23 jarige heb je toch wel hele andere dingen aan je hoofd waar je van wilt genieten toch? Maargoed, we blijven positief. Ik fiets elke dag minimaal een half uur door Doetinchem en omstreken, al genietend van alles in Nederland. Daarnaast sta ik bijna elke ochtend fanatiek in me eigen woonkamer Zumba les te volgen hahaha! En zwaar dat het is!! De sportschool heb ik helaas nog maar weinig gezien, merk als ik gefietst heb of andere activiteiten dat het sporten er gewoon eventjes niet in zit.
Ik vul mijn dagen dus goed in, bewegen, sociale contacten ophelderen, afspraakje hier en daar, regelen, regelen, koken, ohja een huis was niet vanzelf schoon word, koken voor mezelf en anderen! Heeeeerrrlijk je eigen leventje!
Oh nog eventjes wat, ben ook naar de opticien geweest en moet volgende week naar de oogarts. Jaja ik moet er waarschijnlijk ook aan geloven dat ik een bril krijg! Maar zover zijn we nog niet..

Mocht ik spannend, goed of slecht nieuws hebben dan staat het vandaag nog op mijn blog!

Hoi iedereen!

na mijn 5 weken prednison vrij te zijn heb ik sinds vandaag weer een 10-daagse kuur gekregen. En er bovenop nog eens een antibioticakuurtje. Als klap op de vuurpijl, 6 keer per dag vernevelen met combivent...
Gisteren liep het allemaal al niet zo lekker, voelde me belabberd en was onwijs moe. Toch een stukje gefietst maar dat was ook een drama! Ach ja weetje ik dacht rustig aan doen, zal wel met de terugkomst en het wennen te maken hebben.
Vanmorgen stond ik al slecht op, het vernevelen kwam helemaal niet  binnen en bleef piepen. Om half 11 moest ik mijn Xolair halen in het ziekenhuis en ze schrokken best wel toen ze mij zagen.
Mijn eigen longarts werd gebeld en ik moest langskomen want hij wou graag eventjes luisteren. Een assistent longarts erbij en luisteren maar, ja zegt moet je GOED luisteren. Van de linker naar de rechterlong wel 10 keer afwisselend. Ik denk wtf is er aan de hand?? Ze gingen zitten, ik was kapot, zweten en zo duidelig van het te weinig binnenkrijgen van zuurstof!
Nou hoorde bij het in of uitademen in de rechterlong een piep of dergelijk en dit duidde op een ontsteking aan de kleinere longblaasjes. Met als gevolg dus een reutemeteut aan medicijnen om dit meteen goed te verhelpen en ervoor te zorgen dat het bij deze kuurtjes blijft.
Toen begin die nog met Irene moet ik je hierhouden? is dat niet verstandiger? Ik dacht ohh nee, 15 weken uit me eigen huisje was lang zat. En bovendien is Edwin hier regelmatig om mij een handje te helpen!!!
Ik houd jullie op de hoogte, knuffels en alles komt goed..
 

Hoi hoi!!

Mijn tweede week is begonnen in Nederland, de eerste week zit er dus helemaal op.
Ik moet eerlijk toegeven dat het op sommige momenten best wel eventjes zwaar was, ik merk gewoon en nu nog steeds dat als ik binnen blijf alles goed gaat. Zodra ik een langere tijd buiten ben in de open lucht dan word het ademen op een gegeven moment zwaarder en begin ik kortademig te worden.
Je merkt dus onwijs veel verschil met hier en Davos. Nu een weekje verder moet ik zeggen dat het al wel ietsjes beter gaat hoor!

Mijn vriendinnen hebben mij vrijdagavond op een dinertje getrakteerd en dit was een onwijs leuke avond. We zijn na afloop nog eventjes een drankje in Doetinchem wezen halen maar pff ik ben dat toch heel niet gewend. Ik was best wel een beetje moe, en uitslapen zaterdags? euhmm nee dat lukt me echt niet meer. Mijn automatische wekker die gaat tussen 07.00 & 08.00! Edwin is hier niet altijd blij mee.
Zaterdagmiddag hebben we een wijnproeverij gehad, en als je een paar maanden niet gedronken heb en dan ineens 10 verschillende soorten wijntjes achterover slaat! Nou dan voel je je wel teut haha maar het was erg gezellig.
Eenmaal thuis ben ik na het eten gaan slapen, wel ruim 2 uur vast geslapen om vervolgens eventjes naar de stad te gaan samen met Edwin. Ook dit was eigenlijk te intensief en we zijn dus ook weer optijd naar huis gegaan.
Zondag zijn we eind van de middag naar een verjaardag van de Oom van Edwin geweest, hier iedereen weer gedag gezegd voor de eerste keer weer samen met Edwin, was allemaal wel een beetje spannend.
Nu is het maandag, de boodschappen zijn alweer in  huis, de was hangt te drogen en de stofzuiger heeft zijn werk ook goed gedaan.
De boterham met hollandse kaas zit erin met een heerlijk kopje koffie!
Nu is het dus tijd om weer eventjes mijn rustmomentje te zoeken en eventjes vlak te liggen. En dat gaan we nu ook doen..
Tot een volgende blog, knuffels Irene
 

Hoi allemaal,

Het is alweer vrijdag, en dat betekend dat ik alweer zo'n beetje 5 dagen in het vlakke Nederland ben.
Na maandag is de week omgevlogen, alle mensen die je eventjes willen spreken, willen zien en de welbekende vraag: Hoe gaat het nu met je? Ben je helemaal beter?
Jaaa natuurlijk, ik ben geneeslijk verklaard lieve mensen! Ik  wist het wel, er best een wondermiddel..
Nee je moet je verhaal gewoon vaak vertellen maar het is zo ontzettend leuk hoe veel interresse de mensen in je hebben.
Maar mijn week:

Maandag:
Bij thuiskomst was dus het hele huis versierd, en een deel van mijn familie die was aanwezig. Ontzettend mooie bloemstukken gekregen, ballonnen die door de kamer hingen, en natuurlijk taart. Een vermoeide en leuke dag!
Dinsdag:
Dinsdag om 07.00 waren mijn ogen weer open, Nou daar word je vrolijk van. Ik dacht wel meteen, oke de was moet gedaan worden, er staan 2 koffers vol kleren die uitgepakt moeten worden, dit moet, dat moet! Euhmm NEE Irene er moet helemaal niets.
Edwin en ik dinsdagochtend samen naar buiten gegaan, we hebben boodschappen gedaan, de markt over geweest en lekker weer je eigen verse brood halen, verse groenten enzovoort. In de stad hebben we koffie gedronken samen met me moeder. En het was echt voorjaar, heeeeerrlijk!
Voor de rest heb ik gerust en mijn eigen eten gekookt! Dat was toch wel een heerlijk moment.
Woensdag:
Had ik mijn eerste afspraak met mijn vriendinnetje Hermi! Voor die tijd heb ik eventjes de zadelmaker gezien want die was ook erg benieuwd hoe het met mij ging. En aangezien die maar eens in het kwartaal komt kon ik er niet onderuit.
Maargoed, bij Hermi was het weer heeeerlijk. Het is zo fijn iemand te zien die je heel lang hebt gemist e.d. En natuurlijk de kleine Lieke. Wat een onwijs mooi meiske. Je merkt toch hoe vermoeiend het is om langer bij iemand te zijn.
Op een gegeven moment kon ik  niet meer uitstellen en ben ik weer naar huis gegaan. Edwin was ondertussen ook alweer thuis gekomen en we hebben samen mijn medicijnen opgehaald. Met 2 afgeladen tassen vol kwam ik weer thuis!! haha had voor een jaar meegekregen ofzo??
Donderdag:
Het was heeeerlijk weer, echt dik voorjaar en daar moesten we natuurlijk gebruik van maken. Edwin en ik zijn met de auto naar Emmerich geweest en hebben lang de rein heerlijk gezeten, gekletst en koffie gedronken. Een hele ontspannen dag zo maar te zeggen. 'sAvonds zijn mijn ouders op de koffie geweest en hebben we de officiele toost gedaan met champagne op mijn thuiskomst!
Ohja, we hebben in Zutphen ook nog een koelvriescombi opgehaald voor in de kelder. Zo kan ik mijn fris en alles makkelijker koud houden en heb ik meer vries ruimte zodat ik niet telkens naar de supermarkt hoef te gaan.
Today:
Jaa vandaag was ik zoals de gehele week weer vroeg wakker. Geen punt want er moest best wat gebeuren. Na mijn wat minder goede dag van gisteren ging het vandaag best wel oke. Edwin en ik hebben alles opgeruimd. Mijn koffers heb ik uitgepakt, ik heb mijn kledingkasten een opschoonbeurt gegegen en wel 3 vuilniszakken met kleding de deur uit gedaan! Haha ik had ook werkelijk veels te veel kleding en een groot deel daarvan was jammer genoeg echt te klein.
Verder de kelder ingepakt met spullen die daar moesten staan en niet in huis, gezogen, de tweede was gedraaid, gedweild en nu al liggend op de bank mijn blogje typen.
Vanavond om hafl 8 word ik opgehaald en ga ik met Hermi, Marleen en Joany uiteten ergens? Alles is een verrassing en ik vind het nog steeds een onwijs leuk idee dat ze dit zo georganiseerd hebben die lieve schatten.
Dus voor de rest deze middag niets meer en mijn energie sparen voor vanavond. Ja moet mijn leerpunten wel toepassen natuurlijk!!

En dan hebben we het weekend nog, die begint vanavond al goed met een etentje!! Morgen eind van de middag hebben we een wijnproeverij ook niet verkeerd en voor de rest is het een beetje een lui weekend :)

Op gezondheidgebied is het wel ontzettend wennen, ik ben veel kortademig door de druk van de Nederlandse lucht.
Elke ochtend en avond heb ik de verneveling echt hard nodig. Merk na het etenkoken al dat ik benauwder word dan normaal. Rust tussen de middag nog steeds wel, soms iets korter en ook wel eens  na het avondeten.
Het is wennen, ben niet de Irene die is Zwitserland alles op stelte zette maar hoop dat die volgende week al wel iets meer kan!!
Tot een nieuwe blog, allemaal een fijn heerlijk weeekend in de Regen, Zon, Wind, Nederlands gek weer..
 

Hallo lieve allemaal,

Gisteren ben ik na een lange en best vermoeide reis veilig aangekomen op Schiphol!!
En wat is Nederland PLAT!!! Stond er gewoon een beetje versteld van haha. Maarja wat wil je dan ook na 15 weken alleen maar begen om je heen.
Op schiphol stonden mijn vader, moeder en oma mij in alle verwachtingen op te wachten, en daar kwam ze door de deuren heen zetten met een volle glimlach van opluchtig op haar gezicht.
Sjongens mensen wat ben ik blij zeg, eenmaal bij mijn huisje aan de Leerinkstraat aangekomen hingen er slingers, ballonnen, stonden er overal bloemen het was echt een soort van feest in huis.
Mijn opa's en oma's waren er allemaal bij en we hebben eventjes gezamelijk koffie gedronken en toen ben ik uiteindelijk alleen achtergebleven in mijn eigen huisje. Rond de klok van 19.00 kwam Edwin ook richting mij en we hebben heerlijk lui gedaan.
Vanmorgen was ik uiteraard om 07.00 weer wakker door mijn dagelijkse ritme. Ben er rond 08.00 maar uitgegaan om toch maar eeens de afwas te doen, mijn eerste wasje te draaien en ga zo maar door met de huiselijke bezigheden.
Ik merk hier in Nederland dat het ademen best lastig is en ben dan ook snel kortademig jammer genoeg. Maar door rustig aan te doen en jezelf in acht te nemen houd ik de dag wel vol.
Vanmiddag zijn Edwin en ik samen boodschappen wezen doen, ik dacht jeeeeeeetje wat goedkoop :) maarja dat is natuurlijk omdat de koersen heel anders liggen. Vanavond dus weer lekker zelf eten!!!!! Er word nog een keertje voor me gekookt dus dat komt ook wel goed, kan ik lekker uitgestrekt op de bank want voel me benen wel een beetje.
De week die ziet er voor de rest kalm en rustig uit, bepaal me eigen visite, ondernemingen en dingetjes!!!
Voor zover mijn blog van thuiskomst in Nederland, ik houd jullie op de hoogte van alle vorderingen..
 

Goedemorgen allemaal,
De laatste dag in het voorjaars Davos is aangebroken! Ik moet nu echt afscheid gaan nemen van de natuur, de mensen en de sneeuw.
Gisteren ben ik wezen paardrijden, haha het was een mooie belevenis zal ik je zeggen.
Toen ik aankwam op de ranch was mijn begeleidster de paarden nog aan het poetsen. Zei reed zelf op haar eigen haflinger en ik kreeg een bont paardje toegewezen (beetje james alleen wat minder rond). Ik kreeg meteen een rosborstel in me handen gedrukt en kon aan de slag. De paarden staan hier overdags het hele jaar buiten dus kan je verzekeren dat ik wel een emmer vol met paardenhaar bij elkaar had gerost. Was zelf ook wit, bruin en zwart.
Na het borstelen kwam het tuig, een flink westernzadel met alles erop en eraan kwam op zijn rug te liggen. Nu ben ik wel geen paardenfysio ofzo maar ik kon merken aan zijn gedrag dat het hem echt niet beviel. Maargoed hoofdstel in, naja hoofdstel? Een neusriem, frontriem en 2 touwen! Oke denk als die goed op de neus is dan maakt het mij weinig uit.
Toen we helemaal klaar waren vroeg ze nog of ik een cap had? Euhmm nee sorry, haha neem mijn hoed maar! Een cowboyhoed met daarin een cap verwerkt echt wel netjes. Dus Billy was klaar voor de reis :).

Eenmaal opgestapt wat enige tijd mocht duren met mijn korte benen, te korte beugels, groot paard enzovoort gingen we op pad.
Ik moet toegeven zo'n zadel zit toch wel heeeeele erg lekker hoor. Beetje alsof je in een lekkere stoel onderuit hangt.
Na de weg overgestoken te zijn gingen we omhoog. Slingerend door paadjes stapten we rustig steeds hoger en hoger..
Het paard waar ik op zat had er weinig zin in, steeds schudden door denk ik die gekke tassen die in zijn flanken aan het irriteren waren. Hij stond vaker stil dan dat hij vooruit ging grrrr ik drijven als een gek, met mijn lasso een keer flink op zijn bibs gekletst maar het mocht niet werken.
Oke denk laat maar, zolang die blijft bewegen achter zijn voorganger zal het wel oke zijn. We kwam op een breed pad die flink omhoog ging. Mijn begeleidster vroeg me of ik er klaar voor was om eventjes snel te gaan? Ik zei nou ik wel alleen betwijfel ik of dit paard het er ook mee eens is. Ze begon te lachen en zei Let's Go! Wat nou let's go?Dat gekke ding ging stil staan, dook met zijn hoofd naar de grond en gooie vanachter de bibs omhoog!! Leuk joh een ritje in de  bergen haha. Nou ja geen bit, dus maar drijven en een sjor aan de teugels. Oke we stonden weer, poging nummer 2: We zaten al n draf en toen ik dacht hij springt over verlichtte ik mij een klein beetje en BOEM stond meneer weer stil, ik knalde met mijn onderste op die knobbel van het westerzadel, het pferd dook weer met zijn hoofd naar beneden en van achter omhoog. Ohhh ik werd me toch beetje ongeduldig dus schopte echt een keertje met de benen erin en ik dacht nu zul je lopen ook!!
Me touwen wat losser gegooid, die knobbel vastgepakt haha en in galop! Hij vond het helemaal niets en ik ook niet maar ik moest hem in galop hebben. HinkstapSprong gingen we naar boven en eenmaal boven dacht ik dit gaat me spierpijn kosten! Nou ik kan nauwelijks lopen haha!!!! De rest van de rit naar boven verliep wel goed allemaal. Alleen ja eenmaal boven moet je ook weer eens naar beneden, en toen kon meneer wel lopen hé. Ik had de touwen strak vast en maar hoooohhhhh zeggen. Drippel hier, drippel daar heb nog nooit zoo ontspannen op het paard gezeten.
Mijn begeleidster zei al, volgens mij hebben ze het voorjaar in de kop want ze zijn normaal nooit zo vreemd! Ik dacht ach beetje sensatie is best leuk vind ik dan tenminsten. We hebben al met al een onwijs mooie tocht gemaakt door de bergen, paadjes en met veel schrik en plotselingen bewegingen. Na bijna 2 uur kwamen we weer terug op de ranch en heb ik een rondleiding gekregen. Ze hadden net een veulen van een week en een andere merrie stond op springen, die kon elk moment haar veulentje verwachten. Daarnaast hadden ze nog een kleine 30 lama's tussen de paarden lopen. Deze gaan in de zomer hoog de bergen in om op plekjes te komen waar het grotere vee niet kan komen. Ze eten daar het gras e.d. op! Echt zulke grappige en vooral lelijke beesten zijn dat.

Eenmaal weer terug in de kliniek heb ik mij gedoucht en omgekleed en ben ik samen met mijn zoco koffie wezen drinken in het dorp. hier hebben we onze gesprekken afgesloten met een eindgesprek en zo inprincipe een streep onder het Dossier Irenen geplaatst. Het voelt dan toch wel heel vreemd om een vertrouwd iemand doei te zeggen na 15 weken. Maarja we zijn altijd nog in verbinding van de telefoon, internet enzovoort!
'sAvonds ben ik toch nog met een groepje mensen meegeweest naar Damiamo om wat te eten. het was al met al een onwijs leuk weekend en heb onwijs genoten. Vanmorgen ben ik opgestaan met een vreemd gevoel, het gevoel van gaan en verlaten! Maargoed, ik ga vandaag niets ondernemen. Heb me van de uitjeslijst afgestreept want heb geen zin meer in mensen om me heen! eventje niets en niemand meer. Mijn koffers zijn zo goed als gepakt en de kamer is steeds leger en saaier.
Nog 1 nachtje slapen en dan gaan we... Liefs

 

Het is vrijdag, de zon is achter de berg verdwenen en het weekend begint dan nu voor het laatst in Davos.
We hadden vandaag onverwacht een onwijs mooie dag met een zon die wel over de 25 graden kwam op het balkon!
Vanmorgen ben ik weer gestart met een ochtendwandeling, een mooie langs de loipe door prachtige natuur en veeeeel sneeuw. Ben echt voor mijn gevoel een beetje afscheid aan het nemen van alle mooie plekjes die ik in die 15 weken heb ontdekt.
Na de ochtendwandeling had ik een gesprek met mijn psycholoog, die was ook erg tevreden over hoe ik alles heb opgepakt in deze periode. Dus weer een pluim erbij!
Na het gesprek heb ik nog eventjes met mevrouw Rijsebeek gepraat, zei is ook een longarts alleen was ze niet mijn behandelend arts. Ze vertelde mij ook dat ik zo postief veranderd was tijdens de opname. Als donderwolkje kwam ik binnen en ga weg als een zonnestraaltje. Misschien klinkt het voor jullie allemaal een beetje slijm slijm maar echt ik kan niet duidelijk maken hoeveel ik van mezelf, ervaringen, confrontatie's en andere heb geleerd. Maar goed in Nederland moet ik om de zoveel weken nog wat picostanden bijhouden voor haar onderzoek en moest daarvoor eventjes wat tekenen. Dus ook afgesloten!!
'sMiddags voor de laatste keer wezen sporten in de zaal, afscheid genomen van de bewegingsagoog en heb bedankt voor alle inzet. Ja dan komt het echt heeeel dichtbij.

Nu had ik nog een wens en dat was een paardrijrit door de sneeuw en bergen in Zwitserland. Gisteren heb ik nog eens met een zoco achter de computer gezeten en er zitten hier best veel ranch bedrijven. Ze kennen hier geen dressuur en springen zoals wij dat in Nederland om de zoveel kilometer hebben. Ze kennen het natuurlijk wel maar meer in de grote steden. Dus alle bedrijven die hier zitten zijn uitgerust met westernzadels, simpele hoofdstellen e.d. maar wel heel gaaf. Nu hebben we uiteindelijk een betaalbaar bedrijf kunnen vinden en morgenvroeg om 11.00 word ik verwacht om een paar uur onder begeleiding weer in het zadel te zitten!!!!! Whaha mijn wens word werkelijkheid. Op een paard van de natuur genieten, van de omgeving en het gevoel één te zijn met het paard. Morgen gaan we in overleg bekijken hoelang we de tocht maken. Ben zo ontzettend blij, en iedereen is ook blij voor mij haha ze weten hoe graag ik dit wil en hoe erg ik de paarden in Nederland heb gemist. Dacht kan wel weer gezellig gaan eten met een stel mensen, maar dit is iets wat ik ECHT wil en geef dan liever mijn centen daar aan uit!
Dus morgen zal ik jullie uitgebreid vertellen hoe het was.

Voor de rest heb ik vandaag weinig ondernomen, heb eigenlijk de hele dag een beetje in de zon liggen bakken (schaam) haha. Man de zon was zo aantrekkelijk en moet natuurlijk wel met een sproetenkopje thuis komen. Een onderbouw leggen voor de Nederlandse zon. Ja lieve mensen en dan hebben we nog 3 nachtjes en morgen nog 2 dagen voor thuiskomst...
Allemaal een heeerlijk voorjaarsweekend toegewenst en geniet van alles wat erop je pad komt dat doe ik ook! Kus

Hoi hoi!!

De donderdag zit er bijna op en dat betekend nog maar 4 nachtjes slapen totdat we thuis komen.
Vanmorgen moest ik voor de laatste keer bloed laten prikken en dat betekend dus vroeg me nest uit! Om 07.15 zat ik al bij de bloedprikkers met mijn blote arm. Ben maar gelijk doorgelopen richting het ontbijt om wat te eten.
Om half negen was het al lekker buiten, de zon kwam achter de berg vandaan en het was helder blauw. Ik besloot om langs de boszijde van de Davose See richting de winterwandelweg te lopen en zo via de Bunda naar Davos platx te wandelen. Onderweg werd ik alleen opgehouden door een onwijs acociale eekhoorn haha! Ik liep rustig en zag hem op een tak zitten, had de camera mee dus denk maak ff een fotootje van jou. Nou ik stond maar net stil kwam die van de tak af het pad op, al springend richting mij. Op een gegeven moment stond die op nog geen 10 cm van mij af. Ik denk ja hallo gek ding dus ik schrok een beetje waar mister eekhoorn ook van schrok en weg was die weer. Hmm hoe ik denken hoe ik dit het beste aan kon pakken? Ja ik pakte dus mijn appel uit de tas en beet er stukje vanaf, ging door mijn knieeën en legde kleine stukje op korte afstand van mij neer. Mister eekhoorn kwam ze netjes halen klom weer in de boom en klemde de appel tussen de dennen van de boom. Dan kwam hij weer terug om een nieuw stukje te halen en vervolgens die weer te verstoppen in de dennenboom. Na een stuk of 4 keer heen en weer te rennen ging die op een afgebroken tak zitten precies in mijn fotoblik. Daar ging mister eekhoorn rustig een stukje appel zitten eten. Haha heb wel gelachen hoor, nu blijkt dat ze dus soms gewoon tegen je broek opspringen naar boven om richting je handen te komen voor eten. Dat moment wou ik me eventjes besparen, straks heb ik een eekhoorntjestand in me vinger staan, neeeee bedankt.
Maargoed, heb onwijs mooie foto's kunnen maken van dit leuke beestje en dat was het dan ook allemaal wel waard.
Dus, na dit leuke momentje ben ik verder gewandeld en moest eventjes lang de apotheek wat ophalen. Dus vanaf de gollpatz onderlangs weer terugwandelend naar Davos dorf. Uiteindelijk heb ik toch maar besloten om ook vanuit dorf terug te lopen langs de zonnige kant van de Davose see. Ik was best een beetje lam toen ik de kliniek binnen kwam, maar dat werd snel getroost door de zon op mijn balkon. Het leek wel een zomer in Griekenland op mijn balkon, jeetje wat was de zon WARM!!!! Pff, na een uurtje was het gewoon niet meer uit te houden en dat kwam goed uit want er kwam een mistje langs die de zon wat minder fel maakte.
Om half 2 had ik nog een wandeling op mijn programma staan van de C groep. We zijn met de bus naar Klosters (monbiel) gereden en hebben daar een mooie wandeling gemaakt. Ik ben zelf een stukje omhoog gelopen en andere besloten om vlak te blijven. Dus toen ook weer anderhalf uur actief geweest. Als ik niet lekker slaap vanavond???
Eenmaal terug heb ik alles afgesloten bij de receptie, mijn borgkaart ingeleverd en mijn borg dus ook terug ontvangen. Ook moest ik mijn telefoonrekening betalen van de vaste telefoon! Je raad nooit hoevee in moest betalen.. CHF 3,60 nou nou, poeh poeh wat een rekening haha. Maarja dus dat ook eventjes afgesloten.
Ben er nu wel echt klaar voor denk ik om alles af te sluiten, nog wel de koffers verder inpakken maar dat is ook wel zo gebeurd.
Dus voor zover mijn dagje vandaag, morgen de laatste dingen! Een ochtendwandeling, een eindgesprek en een uurtje sporten en dan weekend in davos. In het laatste weekend gaan we een grote Brockenstunde bezoeken (2ehandswinkel) en zondags ga ik nog een keertje wandklimmen met een groepje.
De spanning neemt toe, de zenuwen nemen de overhand, ook het ongeduld word flink op de proef gesteld en het gemis van mijn dierbare is moeilijk onder controle te houden. Nog 4 nachtjes slapen in het mooie Zwitserland...

De week is doormidden in Davos.
Het is woensdag en we moeten nog 5 nachtjes slapen op een heeeeeeerlijk matras en overdags met een heerlijk zonnetje op het balkon voordat ik naar Nederland terug vlieg.  Vandaag was ook weer zo'n schitterende dag, en gelukkig maar want 2 dagen volop sneeuwvlokken komt je dan ook wel de neus uit moet ik toegeven.
Vanmorgen ben ik begonnen met een ochtendwandeling, ik besloot door te lopen richting Davos om nog wat kleine cadeautjes te kopen voor vriendinnen enzo. De terugweg heb ik wijs de bus genomen om wat energie te besparen voor de rest van de dag!

Om half 12 kreeg ik mijn Xolairspuiten voor de laatste keer hier in Davos, over 2 weken dan spuiten ze weer in het Slingeland als ik lief ben geweest haha. Na de lunch kwam de zon voorzichtig door en ben ik lekker languit op me ligbedje onderuit gegaan. Moet toch nog een beetje genieten dacht ik zo? Tot haf 4 had ik de tijd om mijn sproeten door te laten komen, want dan had ik mijn eindgesprek met Dokter Bronnemans. HEEERRRLIJKK die zon..
Maar goed mijn eindgesprek, haha ik moet altijd zo lachen om die man geweldig. Maargoed, hij was ontzettend tevreden over mijn vooruitgang tijdens deze opname. We hebben meer als de helft van medicijnen geschrapt van de lijst! Woowww zo goed. Wat ik nu overhoud is:

- 2xdaags vernevelen
- Fordadilpuf voor de nacht
- Combivent zonodig
- Berudoal zonodig
- Pilletje voor de kriebels
- Pilletje voor de nacht
En klaar is kees..

Misschien denken sommige mensen van euhmm dat zijn toch nog heel veel medicijnen? Nou zal je verklappen voor mij niet hoor, ik slikte op een gegeven moment meer als 10 tot 12 tabletten op een dag nou heerlijk voor je maag zeg.
Dus ben helemaal blij en we gaa ervoor zorgen dat alles stabiel blijft in Nederland.
Voor de rest vertelde die nog dat hij mij nauwelijks aanwijzingen of tips had gegeven en ik alles op eigen krachten en denken dat opgepakt. Dus dat ik sterk was en met een beetje begeleiding in Nederland goed terecht zou komen. Ben ook onwijs trots op mezelf, heb echt zoveel uit me eigen leermomenten gehaald. Ben er niet bij neer gaan zitten, heb het niet opgegeven, echt ik ben tot het uiterste gegaan in mijn veranderingen. Mensen die ik Nederland ook beginnen te zeuren over dat ik nog te dik ben of weet ik veel wat die kunnen de boom in klimmen want dat is het laatste waar ik nu hard mee bezig ben.
Mijn persoonlijkheid is ontzettend vooruit gegaan en ben rustiger en stabieler, wat ik hiermee wil bereiken is duidelijker te zijn naar de medemens. Zo conflicten en onduidelijkheden voorkomen om beter te kunnen communiceren en vertellen wat je nu eigenlijk wel en niet wilt.  Door dit voort te zetten kan ik beter mijn grenzen aangeven en het zo langer en gezonder vol houden in mijn dagelijkse leventje. Misschien zal het voor sommige wel eventjes wennen zijn dat Irene een keertje nee zegt of niet de verantwoording op zich wilt nemen. Dit neemt niet weg dat ik niet van organiseren houd hoor, haha want dat zit er nu eenmaal in. Ik zal alleen wel uit ervaring vanuit vroeger nu meer mensen erbij betrekken en niet alles zelf op me schouders nemen. Naja weetje jullie moeten het allemaal ervaren. Ik ben en blijf Irene zoals ik was, alleen ze heeft nu meer zelfdiscipline, ze is duidelijker in wat ze wil, en durft om hulp te vragen!!

Lieve mensen, ik ben er klaar voor om richting huis te komen. nog 5 nachtjes aftellen.... Mazzel!!!
 

We hebben weer een mijlpaal! We hebben namelijk dag 100 bereikt..
Dit betekend dat ik nog 6 nachtjes moet slapen voordat ik naar Nederland toe vlieg.
Vandaag begon de dag rustig, om 09.00 heb ik mijn laatste 6 minuten loop gedaan. En weer nu ook zonder prednison heb ik hem toch een klein beetje verbeterd en ben ik uiteindelijk van de 590 meter naar de 750 meter geklommen! Ben er erg blij mee.
Om 10.00 kon ik gelukkig nog bij de dermatoloog terecht want mijn exceem word echt met de dag rooier, mijn onderbenen, kuiten, armen en schouders zitten een beetje onder de bultjes e.d. Het schijnt dus (wat ik al wist) dat het komt door het stoppen van de prednison. Je propt eerst je lichaam vol met hormoon troep en dan ineens krijgt het niets meer en kan de rotzooi het lichaam maar op 1 manier uit. Of door weer flink benauwd te worden of door exceem. Dus heb nu wat zalfjes gekregen en daarmee trekt het snel weer weg en verlaat de prednison rotzooi mijn lichaam voor hopelijk een hele lange tijd!
Heb ook mijn eindgesprek gehad met de fysio en die was zeer te spreken over mijn vorderingen! Dus ook helemaal blij.
Voor de rest eigenlijk weinig nieuws hier in Davos, het sneeuwt al weer 2 dagen en goed hard door. Echt zo grappig want zo gaat het de hele tijd. Een week zonnig weer, overal drap en viezigheid en dan sneeuwt het 2 dagen goed door en is alles weer wit enzovoort. Eigenlijk is het veels te koud voor de tijd van het jaar, normaal gesproken zijn sommige pistes al gesloten en nu blijft de zooi maar open want je kunt nog prima skieën namelijk!! Dus voor de sneeuwmensen is het alleen maar gunstig.
Vanmiddag gaan we voor de laatste keer op de latten staan om het skaten onder de knie te krijgen, dit vond ik vorige week erg leuk om te doen en ben benieuwd of het me dit keer weer lukt.

Haha zal jullie verklappen dat  ik gewoon mijn eerste koffer al klaar heb staan met al best veel spullen erin. Een skibroek die ik niet meer aantrek, wat spijkerbroeken, vesten, blousjes ja echt Irene is al aan het pakken.
Van de week heb ik nog wat gesprekken en ga ik ook vast dingen regelen voor in Nederland. Zoals afspraken maken met de longarts en de Nederlandse dermatoloog. Ja je kunt niet vroeg genoeg beginnen.
Nou mensen, eventjes een klein blogje tussendoor. Ben echt onwijs druk deze week maar zal toch proberen om de gesprekken en vorderingen in mijn blogs te verwerken.
Nog 6 nachtjes slapen en dan is het weer fijn naar het vlakke Nederland!!! Ciao..

De zon is achter de bergen verdwenen en de avond begint rustig toe te nemen op deze eenalaatste zondag.
Heb vanmorgen zowaar tot half 10 uitgeslapen, had geen wekker gezet en dat was echt eventjes lekker! Heb rustig mijn ontbijtje klaargemaakt en ben in de woonkamer op het balkon pal in de ochtend zon gaan zitten. Kopje thee erbij, sjonge wat een zwaar moment om de dag mee te beginnen haha!
Op gegeven moment ben ik gaan verkassen naar mijn eigen ligbed om op mijn eigen balkon en ben daar heerlijk wezen dutten. Tussen de middag eventjes naar beneden om een soepje te eten want had net goed en wel mijn yoghurt achter me kiezen. En hups weer terug naar de zon naar mijn ligbedje. Uiteindelijk ben ik om half 2 eventjes me geweest naar de Bunda om koffie te drinken, alleen er stond een windje dus dat was minder fijntjes. We zijn vandaag dus niet naar de Pischa geweest. Naja sommige wel maar ik NIET want ik mocht niet met banden gaan glijden. Nou ja dan is de pret er voor mij gewoon af en heb ik me rustmomentjes maar gepakt vandaag. Heb dus geen leuke foto's of filmpjes van mijn gegil want ik ben niet geweest :(.
Maargoed, voor de rest weinig ondernomen vandaag. Had me voorgenomen om eens niet te gaan wandelen en dat ging goed tot half 4 toen heb ik toch de halve Davose See eventjes rondgelopen want de muren kwamen een beetje op me af. Eventjes een frisse neus gehaald maar de wind was erg krachtig en guur in mijn gezicht.
Ook kwam ik er toen nog achter dat mijn was al sinds vanmorgen in de wasmachine zat en mensen daar niet zo vrolijk van worden dus ben toen eerst mijn was maar gaan ophangen. Eventjes gezellig met een Zoco gekletst en tja dan is het alweer tijd om zo te gaan eten...Ja dus weinig nieuws , heb echt een luie dag gehad zonder stress, zorgen en moeten!! Heerlijk was het.   
X x Irene
 

Hallootjes!

Zaterdag in davos met echt een onwijs krachtige en heeeeeerlijke zon! Ik heb hier dan ook goed van gepfrofiteerdt. Vanmorgen vroeg was ik al onwijs vroeg wakker (06.15) en ben eruit gegaan. Ik bekeek mijn benen eens in de badkamer en had onwijs veel uitslag over mijn scheenbenen, knieholtes en bovenbenen. Ben dus maar richting verpleging  gelopen om er iets voor te halen en ben meteen gaan wegen. Gelukkig viel dit weer reuze mee, helaas niet weer een kilo eraf maar wel een paar ons. Heb me dan ook deze week niet zo sterk aan me sla dieët gehuoden hoor haha kon geen slaatjebla meer zien.
Maargoed, om 07.00 zat ik al aan mijn ontbijt met een stel slaperige oogjes en besloot dus om 08.45 maar naar buiten te gaan! De termometer stond op -9.6 haha en dat was te voelen ook. Maar heb een heerlijk rondje kliniek gewandeld en als toetje stond ik heel ontspannen naar 3 reeën te kijken. Alleen toen zagen ze mij... en weg waren ze.

Om 10.00 ben ik samen met Lizet boodschappen wezen doen voor de pannekoeken van vanmiddag. Eieren, melk en dergelijk met volle tassen gingen we weer richting kliniek waar de zon al hoog op mijn balkonnetje scheen. Ik had mezelf getrakteerd op een bruin broodje en ben lekker op mijn balkon gaan lunchen met een broodje en een eitje! Toen nog lekker gelegen en om 13.00 zijn we pannekoeken gaan bakken. Met spek, meergranen, naturel alles hebben we aangepakt en de patiënten die waren echt zeeer content over onze bakkunsten. Meiden dankjewel voor jullie hulp!!!

Vanavond staat er weinig op het programma, door de tabletjes die ik tegen de jeuk krijg word  je heel erg slaperig en moe dus ben bang dat ik 21.00 niet meer haal vanavond. Met typen heb ik al moeite laat staan met saai televisie kijken. Morgen lekker uitslapen en dan smiddags gek doen op de Pischa. Uiteindelijk gaat dan zo'n weekend nog best snel en ga ik maandag mijn laatste weekje in. Een volle, drukke en bezige week maar dan gaan de tijd ook heeeel erg snel.
Lieve schatten allemaal, een fijne zaterdagavond allemaal & proost er nogmaals eentje op Irene!! Ciao

Hoi hoi,

Ohh mensen wat ga ik de zon hier missen in Davos. Het was vandaag weer zo'n schitterende dag waarop je uren op je balkon kan liggen. Ik ben vanmorgen samen met een groepje gestart met de ochtendwandeling. Het was toen al onwijs mooi weer en de zon kwam goed door! Na gisteren voelde ik mijn benen wel een beetje maar dacht ach een stukje lopen moet lukken. Het ging ook redelijk maar na enige tijd kreeg ik lood in mijn benen en ik dacht echt ik kan niet meer!! Maargoed, al met al toch weer bij de kliniek aangekomen en toen maar eens eventjes een kop thee gedronken.
Ik heb mijn aqaujoggen afgezegd voor vandaag en volgende week, merk gewoon dat op vrijdag mijn energie echt onwijs ver te zoeken is. Ik beweeg nast mijn programma ook best wel veel en vrijdags is dan echt mijn lichaam aan een uurtje extra slaap toe ;).
Na de lunch ben ik dan ook heerlijk op mijn balkon gaan liggen, en de zon had kracht! met het gevolg wat nooit gebeurt.. Irene valt in slaap! Gelukkig maar eventjes weggeweest maar wel lekker hoor.
De bewegingsagoog stelde voor om niet te gaan fitnessen maar lekker buiten te gaan bewegen en je raad nooit met wat haha, sneeuwschoenen. Ik dacht oh nee he, ik kan dit niet meer. Toch ben ik meegegaan om een mooi stuk te sneeuwschoenlopen! Ook nu weer, na een half uurtje kreeg ik pijn mijn benen zijn echt aan rust toe haha! Maar doorgezet een leuke afdaling gemaakt en stond dan ook tot mijn kruis in de sneeuw echt heeeeel fijn.
Eenmaal in de kliniek ben ik gaan douchen, nog eventjes wat gelezen op balkon en nu dus een blogje typen.
Het weekend is begonnen en voor vanavond hebben ze een bingo georganiseerd haha. Nou sorry hoor, ik heb 2 dvdtjes gehuurd in de  bieb en ik vind het allemaal wel prima zo! Nee bingo eventjes niet voor mij weggelegd.
Morgen ga ik met een stel andere meiden pannekoeken bakken voor de patiënten in de kliniek. Hoe lekker kan het zijn, gewoon lekkere Hollandse pannekoeken met spek erop. Dus dat word wel smullen!
Zondag gaan we zoals beloofd de Pischa op en dan gaan we evenetjes lekker rousen. Zal mijn camera weer eens uit het stof halen zodat ze mij kunnen filmen als ik van de baan af kom rollen.

Voor zover mijn weeknd programma denk ik wel..
Mijn rooster voor volgende week is me toch volgepland, haha echt de gehele week tot half 5 ofzo??? Maarja het dan ook al mijn eindgesprekken, testen en dergelijk om alles goed en volledig af te sluiten.
Lieve mensen na dit weekend nog 1 week en nog 1 weekend hier in Davos, dan sluit ik mijn ervaringen, herinneringen en mooie momenten op mijn harde schijf en gaan we terug naar het koude Nederland. Tot snel....

Het lijkt zo ver weg, maar is eigenlijk nog mar heel eventjes. nog 10 nachtjes slapen en dan kom in thuis. Het speelt nu wel heel erg in mijn dagelijkse dingetje. Heb volgende week al mijn eindgesprekken en dan begint het afscheid nemen zo ongeveer.
Maar goed zover zijn we nog niet, vandaag hadden we weer een intensieve dag! Vaanmorgenvroeg ben ik naar Davos gewandeld om eventjes wat kleine boodschapjes te doen. Om half 11 had ik mijn laatste ontspanning en dit ging echt ontzettend goed.
Vanmiddag stond er een leuke wandeling op programma met sneeuwschoenen. We zijn vanaf Laret naar Klosters toe gewandeld met een klein gezelschap.
Na een klein stukje lopen moesten we vanwege de sneeuwval de sneeuwschoenen al onder binden. Ik zag opeens een ree staan midden in de sneeuw! Een onwijs mooi gezicht om de natuur zo te zien!
Maargoed alles ondergebonden en verder gaan wandelen, na een klein stukje lag Gab met zijn volle voorkant midden in de verse sneeuw. Haha ik heb zo ontzettend gelachen zal ik je vertellen, er was geen ree meer te bekennen op dat moment. De toch was onwijs mooi alleen erg lang en uiteindelijk zwaar. We begonnen rond 14.15 te wandelen en zaten om half 6 vanaf Klosters in de N AD bus. Het was wel de moeite waard en ga hem zeker nog een keertje lopen als ik tijd en zin heb!

Voor de rest is alles rustig, de prednison stop gaat goed gelukkig. Slaap alleen weer slecht, ben onbewust al bezig met thuis. Alles op een rijtje zetten, me koffer is al 25 keer ingepakt haha ja je droomt de raarste dingen.
1 klein minpuntje, heb weer exceem op mijn benen. Had dit een paar weken geleden ook al en nu weer. De scheenbenen die jeuken me toch een partij pff niet krabben Irene haha. Heb nu een pil voor de jeuk gekregen en morgen kijken we er opnieuw weer naar of het erger is of toch minder. Anders word het een bezoekje aan de dermatoloog voor de volgende tubes zalf.
Ach ja, het houd de mens aan het werk of niet? maar goed, het was een sneeuwerige dag vandaag. Alles is weer wit en de tempraturen zijn weer een beetje aangenaam :).

Van het weekend gaan we pannekoeken bakken in de kinderkeuken voor de volwassen patiënten! Leuk is dat, iedereen blij met een Hollandse pannekoek met spek. Zondag gaan we met een stel mee met het uitje naar de Pischa. We gaan hier niet wandelen, niet luieren maar met een grote opblaasband naar beneden GLIJEN!!!!!! whahaha, eigenlijk mag dit soort dingen niet. Maar ik vind dat ik me na al die weken best mag trakteren op een leuk weekendje. Moeten wel een helm opzetten voor eventuele gekke dingen die misschien kunnen gebeuren maar dat heb ik er wel voor over.. Word een TOP weekend!!
Lieve mensen, tot de volgende blog maar weer. Slaap lekker allemaal...

Feeling sooooo GREAT!
Vanmorgen moest ik weer eventjes bloed laten prikken om mijn bijnnier te testen. ( of die niet in slaap was gevallen )..
En net een half uurtje geleden kreeg ik te horen dat ik morgen met de prednison mag stoppen en dus 22 maart naar huis mag. Ik riep het al wel een tijdje maar nu is het echt echt echt echt officieel.
Dus nu moeten we blijven duimen dat Irene niet ziek, zwak of misselijk word in de laatste periode. Maar daar gaan we niet vanuit.

Voor de rest vandaag...
Ik heb vandaag samen met een medepatiënt leren Skaten (met latten). Dit was onwijs leuk en zeer intensief om te doen.
Echt waar, weet niet of iemand de olympische spelen heeft gevolgd. Nou daar deden ze ook wedstrijdje skaten haha, ik ging nog half zo snel niet. Een paar keer kruisde mijn latten elkaar en daar stond ik met me bene over elkaar niet verder kunnen. Probeer met die lange dingen maar eens weer in de goeie positie te komen! Succes ermee..
Helaas aan he einde ging ik toch nog eventjes onderuit, ik was moe, mijn concentratie was erg ver te zoeken en boem Irene op de grond. Maar al met al was het een onwijs leuke ervaring om mee te maken en hoop het in deze 2 weken nog een keertje te doen.

Heb vandaag ook mijn eindgesprek met Ilja van PMT gehad, en samen met de bewegingsagoog heb ik eventjes de punten besproken voor in Nederland. Wel een raar iets eigenlijk, zo na 13 weken zeg je iemand gedag. Het zijn toch een beetje bekende voor je geworden en je hebt er vanalles ingestoken. Ben echt iedereen zo dankbaar, heb natuurlijk zelf alles in de hand gehad maar zonder de hulp van de geweldige begeleiders hier was ik niet zover gekomen..

Voor zover het onwijs goeie en vaste nieuws!! Coming home soon...

Joehoeeee mensen!!
Vanmorgen kwam dokter Bronnemans even langs voor een gesprekje en ja echt waar de 22e van maart vlieg ik ECHT naar Nederland.
We gaan morgen mijn bijnier testen of die nog een beetje wakker is (die maakt prednison aan in je lichaam) en als dat allemaal goed werkt dan sta ik woensdag op zero prednison!!
Ook Bron die zei dat het misschien ook niet verstandig is om mij te laten blijven, ik voel me nu namelijk onwijs goed de laatste 2 weken en wil dit gevoel niet kwijtraken door een soort van ''straf'' te krijgen met 3 weken verlenging. Kijk als ik echt ziek word of heel onstabiel ben dan is de keuze natuurlijk snel gemaakt voor een verlenging, maar de situatie nu is perfect.

Dus echt ik ben zo blij, het lijkt wel of in een keer al het goede nieuws naar voren komt. Alles lukt, niets zit me in de weg en straal als een zonnestraaltje in de zomer.
Maar goed, voor de rest is de week weer begonnen vandaag met veeeeeeel kou! De nachten zijn weer helder en dat betekend dat het smorgens echt -15 is ofzo. Dus de ochtendwandelingen zijn eventjes niet van toepassing op dit moment. Ik ben rond 10.00 zelf gaan wandelen richting het dorp. Heb voor mijn longarts in Nederland een Zwitsers cadeautje gekocht en wat kleinigheden voor mijn behandelaars. Iedereen heeft zich ontzettend goed ingezet voor mij (en natuurlijk anderen) maar ik vind dit gewoon bijzonder.
De bus terug gepakt want had al met al best een zware tas en ik merk dat mijn lichaam toch nog wel last heeft van de predjes afbouw. De scheenbenen, knieeën die gevoelig zijn. Ik wil natuurlijk geen blessure oplopen in mijn laatste 2 weken.
Vanmiddag ben ik nog eventjes wezen sporten, na mijn heerlijke middagdutje op het balkon in de zon! Ik ben nog nooit in slaap gevallen haha maar de zon was zo sterk en lekker dat ik echt eventjes een drie kwartier geen geluidjes heb vernomen. Heerlijk!!

Voor de rest heb ik weinig nieuwtjes op dit moment. Ik draai gewoon mijn ding, programma en houd optijd me rust..
Straks gaan we weer een happie eten, pff dat komt me nu ook wel een beetje me giecheltje uit haha dat gekke eten hier maar goed nog eventjes volhouden want dan moet en kan ik weer zelf koken. En dat zal soms ook best tegenvallen!!
To zover een dikke knuffel voor jullie allemaal, tot snel..

Dag lieve lezers!!

Weer een nieuwe blog, zaterdag alweer in Davos.
Vandaag ben ik op stap geweest met mijn longverpleegkundige :) dit was een zeer geslaagd dagje.
Vanmorgen ben ik eerst eventjes wezen wegen, en ja mensen er is weer 1 kilo af gegaan. Heb deze week ook onwijs goed mijn best gedaan en doordat ik ervoor beloond ben stimuluurt dit om door te zetten!
Rond half 11 ben ik de bus ingestapt met Maritha en Ingrid. Het sneeuwde mensen oh man haha het was echt winter in Davos. Maargoed wij zijn toch de Jacobshorn opgegaan in de stoeltjeslift. Werkelijk mijn oren vroren er zowat af tijdens de rit naar boven maar goed we bleven lachen.
Eenmaal bevroren boven gekomen hebben we onszelf eerst getrakteert op een lekker jagerthé want dit konden we wel gebruiken. Na een gezellig gesprek hebben we de moed verzameld om door de 71gradennoord sneeuw op pad richting de Ischalp te volgen. Het was zo ontzettend grappig, we konden het pad niet eens fatsoenlijk volgen vanwege de wind en vele sneeuwval maar goed dat zorgde er ook wel voor dat het erg hilarisch werd. Na een kleine stukje sloegen we af na het rustige en bosvormige paadje waar we beter konden wandelen. Het was weer sprookjesachtig mooi allemaal, verse plokken sneeuw op de dennenbomen en alles wit!
De dames vonden het ook een leuke tocht en we hebben gezellig gekletst.
Eenmaal op de Ischalp aangekomen zijn we met de gondel verder afgedaald naar Davos. In davos hebben we nog wat gewinkeld en bij Café Klatsch hebben we lekker geluncht. Het is heel fijn om eens een goed gesprek te houden over hoe en wat. Voor hun is het natuurlijk ook leuk om te horen en weten hoe het er nu aan toe gaat binnen zo'n kliniek. Wat kom je tegen? Waar leer je van? Wat heb je allemaal bereikt? Zou het ook echt leuk vinden om jonge meiden en natuurlijk jongens te informeren over hoe zo'n opname nu in zijn werk gaat en wat je kunt verwachten enzo. Voor mij was het ook allemaal een grote spannende ervaring en dit wil ik best graag delen met andere die het ook misschien wel ''spannend'' vinden?
Maar goed, na onze lekker lunch hebben we afscheid genomen en zijn we weer onze eigen wegen gegaan! Het was een gezellig zaterdag en ik had weer eventjes het gevoel gewoon een mens te zijn. Lekker weg, weg van de patiënten en je eigen pad volgen. Morgen heb ik nog zo'n dag. Lekker wandelen de Schatzalp op, geen moeten, geen mensen om je heen, gewoon lekker je eigen ding doen. Merk steeds meer richting huisdatum dat ik geen zin meer heb in al die mensen om me heen. Wil gewoon me eigen ritme weer oppakken en lekker zelfstandig verder gaan zoals ik dat thuis ook deed.
Het gemis word wel steeds groter, echt mijn verlangen naar huis is enorm. Hoop dat iedereen meetelt tot de 22e en ik zal iedereen heel graag en snel willen zien en een grote knuffel willen geven!!!!!

Ik ga vanavond vroeg me bedje in, lekker ontspannen en me gedachten losmaken van alles. Lieve mensen, ik denk veel aan jullie en kan bijna niet meer wachten!! Fijne zaterdagavond, en PROOST....

 

En de week 12 is weer voorbij op programma gebied! En we hebben een lekker weekje achter de rug..
Ik heb onwijs veel gesport en bewogen afgelopen week, heerlijk was het eerlijk waar. Voelde me goed en nu nog steeds.
Had en heb energie voor 10 mensen tegelijk en zit lekker in me vel.
Vandaag nog lekker gewandeld en smiddags wezen sporten. Ik merk dat ik gewoon energie krijg van het doen van dingen! Lekker ondernemen, lekker bewegen en zo weer zin in alles krijgen.
Bron is ook nog eventjes langsgeweest en ik mag morgen naar 5 mg prednison. Echt het afbouwen gaat met een razend tempo en ik voel me er gelukkig heerlijk bij. Merk wel weer wat afbouw kwaaltjes zoals de scheenbenen die me zeer doen, mijn knieeën die ik niet teveel kan belasten maar met ee rustig schema en optijd stoppen kan ik dit heel goed onder controle houden.

Gisterenavond heb ik nog een tijdje met mijn longverpleegkundige gesproken. Die zijn op dit moment in een getal van ruim 50 personen aanwezig om te kijken hoe het hier nu gaat in het astmacentrum. Het was leuk en fijn om eventjes weer iemand te spreken uit je ''bekende'' omgeving. Het leukste was nog dat ze zag dat ik was afgevallen!! Jeuuhhhhh nog meer stimulans om door te zetten hahahaha..
Vanmiddag kwam ik ze nog een keertje tegen en toen vroegen ze of ik morgen met hun wilde wandelen. Nou super leuk toch? Eventjes lekker eropuit. Kan ze natuurlijk de mooie plekjes laten zien omdat ik hier al 12 weken zit. Dus dat vond ik echt een onwijs leuke uitnodiging. Maar daarover zal ik morgen wel meer schrijven als het is geweest.
Voor zover heb ik weinig te melden, de longarts is en blijft tevreden. Ik voel me lekker en krijg gewoon energie van sporten!! Nou wat wil je nog meer?? En voor de rest ben ik gewoon VROLIJK!!!

Lieve allemaal, ik kan niet wachten tot de 22e!! Het word super..
Eventjes voor alle duidelijkheid, mischien is het verstandiger dat jullie tegen die tijd een telefoontje doen als je wil bijkletsen want ik ben die maandag denk ik wel zeker helemaal GESLOOPT van de terugreis e.d. maar daar hebben we het tegen die tijd nog wel over!
Fijn weekend, drink er eentje op mij? Een wijntje, likeurtje of een lekker biertje.. en tot snel!!!

Ireen

De week zit er bijna weer op, mijn programma voor vandaag is klaar en morgenmiddag is het weekend in Davos.
Alweer weekend, het lijkt net of de jongens gisteren zijn vertrokken maar helaas dit is niet zo!
Sinds maandag vliegen de dagen wel voorbij moet ik zeggen, echt mjn programma gaat als een speer en ik onderneem zelf ook erg veel.

Vandaag heb ik ook weer lekker actief bewogen. Na een tijdje uitgeschakeld te zijn heb ik vanmiddag de langlauf latten weer onder geklikt en ben ik wezen langlaufen. Vanaf Davos Dorf zijn we door gegaan richting Islen. Een heerlijk stukje met 2 mooie lange afdalingen. Hier was ik een beetje bang voor na mijn valpartij de laatste keer. Gelukkig stond ik een stuk meer ontspannen op de latten en ging alles helemaal goed. Heb wel eventjes hard moeten roepen ACHTUNG!!! Haha anders had ik een paar duitse vrouwen onderstboven gehaald met mijn vaart naar beneden.
Het was dus een intensieve en lachwekkende middag maar voel me helemaal voldaan!!

De longverpleegkundige zijn ook in het huis. Maritha spekschoor, mijn longverpleegkundige is er ook. Al vele mensen hebben mij de groetjes door gegeven alleen kan haar zelf niet echt bereiken. Vanavond krijgen ze allemaal een rondleiding over de afdeling en word er een praatje gehouden, wij moeten ons nu al voorbeeldige patiënten gaan voordoen en niet als een stel malloten! Waar ik nogal goed ik ben vanuit mijn natuurlijke gedrag.
Ohja heb vandaag ook nog een live gesprek gehad met de diëtiste. Ze was erg te spreken over dat ik momenteel erg goed in mijn velletje zit en ik sinds maandag echt heel bewust aan het eten ben. Ik heb misschien 2 keer een klein snoepje gehad en voor de rest gewoon normale en kleine porties eten (verantwoord) we zullen zaterdag zien wat de weegschaal van mijn goeie week gaat zeggen?

Verder....
Eigenlijk weinig te vertellen, morgen nog een dagje programma en dan ga ik zaterdag een wandeling maken in mijn eentje! Ik wil de Wolfgangpas over en dan door naar Davos Dorf, daar de hoge promenade omhoog richting Davos platz. Het lijkt me een mooie tocht en zo vermaak ik me best in me eentje tijdens de zaterdag. Zondag ga ik proberen om de Schatzalp niet alleen af maar ook OP te bewandelen. Een flinke klim maar ik heb zoveel energie dat het wel goed moet komen! Zal ook weer een paar nieuwe kiekjes maken voor op de website, want op gebied van foto's ben ik ietwat inspiratieloos geworden laatste weken. Mijn excuus!!
Iedereen voor nu een fijne avond, ik ga nog ff bankhangen en dan straks een lekker broodje met Forel maken denk ik?! Lekker lekker, veel lief en een dikke kus voor nu! Irene

Woensdag 3 maart alweer.. een redelijke warme dag zonder ons Zwitsers zonnetje.
Vanmorgen ben ik gestart met een heerlijke ochtendwandeling, omdat ik op de longarts moest wachten kon ik niet langer weg blijven. En het goede nieuws is.....
Er mag morgen weer 5 mg af!!! Dat betekend dat we nog maar op 10 mg prednison zitten en ik zo gelukkig als een miljonair ben.
Blijf natuurlijk wel waken voor alles wat er nog kan gebeuren maar dat het zo snel af gebouwd word doet me onwijd goed.
Om 10.45 ben ik eventjes gaan zwemmen, na een aantal banen intensief te hebben gezwommen kwam mijn pijn in de scheenbenen weer opzetten. Merk het gewoon meteen zodra ik afbouw dat mijn spieren in het protest gaan! Nou moet ik toegeven dat ik ook wel HEEL vee heb bewogen de laatste dagen. Met mijn visite, hier lekker in de weer dus ja die spieren en botten hebben weer wat te doen.

Ben vanmiddag naar het dorp geweest, we hebben een grapje uitgehaald met Wiel een patiënt hier op de afdeling. Die is helemaal gek van chocolade!! Dus nu krijg hij van 7 medepatiënten ieder een reep chocolade van 400gr per stuk hahahahaha! Hij is helemaal overdonderd maar vind het wel heel leuk. Dus ik ben eventjes 7 repen chocolade wezen halen. Pff de verleiding was me toch groot om er zelf niet eentje mee te nemen voor op mijn kamer maar doe het NIET!.
Ben vanaf maandag al onwijs lekker bezig met niet snoepen, veel bewegen, veel water drinken, bewust na te denken bij wat ik eet e.d. en ga dit volhouden. Ik ben het echt zo zo zo ontzettend zat om langer in dit ''vreemde'' lichaam te zitten. Ik wil weer naar het getal van een hele tijd geleden en dit gaat mij lukken!!

Voor de rest nog PMT training gehad vanmiddag, dit ging ook erg lekker. Heb hier toch wel zoveel uitgehaald dat is me echt meer waard dan een gek gesprek met een praatmiep ofzo. Ja hoop hier in Nederland goed mee verder te kunnen!
Dus ja, voor de rest zijn er gisteren 2 nieuwe patiënten binnen gekomen. 2 mannen rond de 50 jaar..
Nogmaals ik voel me heerlijk. Ik straal onwijs volgens iedereen mede danks mijn mooie weekend met de jongens. Ik hoop dit gevoel weer lang vast te houden want het is heeeeeerlijk.
Ik ga van de week nog een gesprekje met de longarts aan om te overleggen hoe de vooruitzichten zijn met betrekking tot mijn thuiskomst van 22 maart. Of dit haalbaar is niet? Wel zo leuk om te weten toch?

Lieve mensen, fijne woensdagavond.. Ik ga nog eventjes chillenbillen en dan een hapje eten. DOEIIIIII

Hoi hoi allemaal!!

De week is alweer 2 dagen actief bezig, voel me onwijs goed en alles gaat ook echt lekker!
Gisteren lekker gesport en best fanatiek ook. Vandaag ben ik ook weer lekker in de weer geweest.
Vanmorgen zou ik eigenlijk sport & spel hebben, maar aangezien ik de enige was op dat moment dacht ik? nou lekker dan!
Ik heb ik overleg de sport & spel ingeruild voor een wandeling Davose See rond. De zon scheen hoog aan de hemel en ik dacht, hups Irene naar buiten toe. Dus heb vanmorgen een flinke wandeling gemaakt.
Vanmiddag stond er ook een Nordig Walking wandeling op mijn programma, stokken mee en gaan met die banaan. Met een klein gezelschap zijn we bovenlangs de Wolfgangpas gelopen en beneden langs weer naar de kliniek. Lekker avontuurlijk, totaal NIET koud en actief zwaaiend met de armen heen en weer.
Echt mensen ik heb het gevoel energie voor tien te hebben, en vraag me niet hoe ik er aan kom??
De longarts is vanmorgen ook nog eventjes langs geweest, ik wou namelijk graag weten hoelang ik welke dosis pred moet gebruiken. Nou komt die morgen nogmaals langs en dan kijken we of ik donderdag naar de 10 mg mag en kan. Ik zal je vertellen, heb me sinds mijn opname hier nog nooit ZOOOOO goed gevoeld.

Dus ja mensen ik vermaak me die (hopelijk) 3 weken nog wel met mijn eigen plan. Als je namelijk gewoon steeds meer kan en mag dan is het zo fijn je eigen tijd in te vullen. Lekker naar buiten conditie trainen ipv voor de televisie hangen en nietsnutten..
Helaas is het niet voor iedereen weggelegd maar toch ik zie echt wel het verschil tussen de mensen die het ECHT willen en de mensen die het KUNNEN maar niet doen. Beetje sneu toch? Je komt hier toch om het beste uit jezelf en alle dingen te halen? Maar goed, ik merk dat ik onwijs vooruit ben gegaan in mijn sporten en uithoudingsvermogen en kan dit steeds beter toepassen. Zo de wolfgangpas op, man de vorige keren toen moest ik een paar keer puffen voordat ik ook maar verder kon lopen. Nu heb ik halverwege een pufje genomen en voor de rest in hoog tempo doorgelopen. Je hersel is onwijs goed na een paar weken! Een heerlijk gevoel.

Mijn visite is gisterenavond trouwens weer goed thuis gekomen. Ook ze hebben een onwijs leuk weekend gehad samen met mij. Ik verlang er nu al weer naar om ze weer op bezoek te krijgen maarja niet alles kan altijd.
Ik heb goede hoop voor mijn vertrek van 22 maart en ga hier extra hard mijn best voor doen de laatste drie weken.
Voor zover de dag van vandaag, heb weinig nieuws eigenlijk en ga nu eventjes met de benen omhoog na al die gekke wandelingen.

Ciao, knuffels en kusjes Irene

Joeehoee Nederland!!
 

Ja denk typ vandaag nog maar en blog erbij over hoe we deze ''gekke'' dag zijn doorgekomen! Want het was allemaal ietwat vreemd hoor. Afscheid nemen van patiënten, van je eigen bezoek, man wat was het ineens stil en eenzaam op de afdeling.
Vanmorgen vroeg heb ik met alle medepatiënten afscheid genomen van Cindy, Piter, Jitske, Aad en Donno.. Het was best wel eventjes pittig want met sommige mensen was je al 12 weken op pad! Maar goed, een paar dikke knuffels en omdraaien maar.
Een uur later was het weer feest want toen ging mijn visite weer terug naar Nederland. Dit was iets moeilijker, mede doordat we een onwijs leuk weekend hebben gehad met zijn 3en. Maar goed, 2 dikke knuffels een zoen en daar gingen ze!

Ik had kort daarna een afspraak met Dokter Bronnemans, jaaa hij kwam binnen en zei meteen: Irene wat zie je er goed uit! Ik dacht ja vind je het gek met weer een lading pillen in me lichaam. die prednison maakt je wel prettig.. Maar goed, ik mag er weer 5 mg af halen dus dat betekend dat we nog maar op 15 zitten :). Ook zei die als het allemaal zo voorspoedig en lekker doorloopt de kans van 22 maart nog niet vergeven is. Nou echt ik kon wel gillen, zo blij was ik toen ik dat uit zijn mond hoorde. Maarja moet natuurlijk wel in me achterhoofd houden dat het altijd anders kan lopen en ik ervanuit moet gaan dat je nooit weet wat er gebeurt.

Na mijn gesprek ben ik naar Davos Platz gewandeld, het was een schitterende dag dus heb heerijk genoten van de zon! Vanmiddag ben ik in de fitnessruimte ook nog eventjes lekker actief geweest en heb zo mijn energie wel weer verbruikt voor deze dag. Ben van het weekend goed aan het denken gezet en ik ga er nu echt alles op alles aan doen om weer redelijk in de buurt te komen van hoe ik lichamelijk was. Ik kan dat, alleen miste ik nog net dat ene dingetje, momentje, doorzettertje die mij zo gek deed maken. Vandaag is me tot nu toe in ieder geval gelukt en ik kom straks als ee gelukkiger en meer geaacepteerde (door mezelf) persoon weer naar Nederland.

Morgen heb ik weinig te doen, sport en spel en een wandeling nordic walking! Daar tussenin gaan we zelf lekker actief zijn door buiten heerlijk te wandelen! Morgen meer nieuws en misschien wel meer positieve berichten..
Veel liefs en een dikke knuffel Irene

Hallo allemaal!

Zoals beloofd een nieuwe blog vandaag over mijn weekend met bezoek..
Laten we beginnen met Vrijdag:

De jongen kwamen rond 12.00 aan in Zwitserland. Moe en overweldigend van het plaatje zaten we koffie te drinken op mijn kamer. Ik had nog een paar afspraken staan dus dat kwam goed uit. Zo konden de jongens eventjes lekker een uurtje of 2 bijtanken op hun eigen kamertje ;).
Eind van de middag zijn we met zijn drieeën naar Davos gegaan om daar de boel eens eventjes te verkennen. We hebben lekker koffie gedronken en zijn redelijk vroeg naar Scala gegaan om daar een verse grote pizza te eten!! 'sAvonds hebben we eigenlijk vrij weinig gedaan omdat we allemaal moe waren, van de reis, weinig slaap en de eerste indrukken dus dat was de vrijdag.

Zaterdag:
Om half negen zaten we aan het ontbijt, haha niet iedereen was het hier mee eens maar ja je moet toch wat eten en je een beetje aan de regeltjes houden. Na een lekker ontbijtje hebben we allemaal de wandelschoenen aangetrokken en zijn we naar Davos Platz gewandeld. Dit was een flinke tippel en hebben op de Bolgen eerst een lekker kopje koffie gedronken. Vanuit de Bolgen hebben we de stoeltjeslift genomen richting de Jacobhorn, richting 2550 meter hoogte!! Eenmaal boven was het alwel lunchtijd en hebben we ons gevuld met een heerlijke hotdog in het vuistje..
Na een ontspannen moment in de zon zijn we vanuit de Jacobshorn gaan wandelen naar beneden naar Ischle. Afdalend, met veel pret in de sneeuw bewogen we ons voort. Echt ik heb nog nooit zo'n lol gehad met een beetje sneeuw. Na een half uur hadden we allemaal een sneeuwdompel gehad en konden we ons afkloppend weer verder bewegen!! Bij Ischle hebben we nog eventjes gezeten om daar de gondel naar beneden te pakken want we konden niet verder afdalen jammer genoeg.
Beneden hebben we nog wat door het dorp gewandeld en toen besloten om maar naar appartement te gaan! Het was een intensieve en gezellige middag.
Thuis (kliniek) hebben we lekker uitgerust, spelletje gespeelt en een biertje gedronken in onze ''cafetaria''.. Rond 18.00 hebben we een maaltijd meegegeten in de kliniek, iets anders als Scala maar wel met voldoening.
Om 19.30 zijn we nog meegeweest naar monbiel, hier hebben we een vollemaanswandeling gemaakt van ruim 2 uur! Door de sneeuw stampend met mijn bezoek en wat andere patienten hebben we gezellig gewandeld. Nog een biertje gedronken in een sneeuwhutje en toen weer terug richting auto! Sjonge wat een sportieve en intensieve dag. Maar wel mooi, gezellig en leuk!

Zondag:
De zondagochtend was best wel zwaar voor bepaalde mensen, haha spierpijntjes? stijve benen? zere voeten? whahaha we hebben ook een stukje gewandeld hoor!! Maar goed, we zijn toch weer in onze wandelschoenen gestapt en hebben de bus naar de Schatzalp genomen. Boven hebben we lekker Appelstrudel gegeten met vanillsesaus! Vol en rond zijn we vanaf boven teruggewandeld naar beneden naar Davos Platz. Iedereen begon best wel een beetje moe te worden en we hebben daarom besloten om een lunch op de Bolgen te nemen. Alsdus een braadworst met friet hahaha...
We hebben nog wat gewandeld, richting davos dorf om de bus te halen en zijn toen richting kliniek gegaan. Na een douche, schone kleren en wat rust zijn we een spelletje wezen spelen, hebben we geklets en gingen we rond kwart voor 7 naar Damiano!! Een lekker Italiaans restaurant waar we ons laatste gezamelijke avondmaal naar binnen werkte. Ja het was een onwijs leuk en gezellig weekend.

Echt ik bedank de jongens voor hun komst en lachwekkende valpartijen tijdens wandelingen!! Ik denk dat Niels nog vaak aan dit weekend terug zal denken in verschillende vormen. Edwin ook bedankt voor je gezelligheid en openheid!!
Een top weekend, en nu gaat de ''gewone'' week weer beginnen. Ik ga zo afscheid nemen van patienten die naar Nederland vliegen, afscheid nemen van Niels en Edwin en dan mijn programma volgen voor de aankomende week..
Lieve mensen tot snel, Ciao!!

Zo een hele vroege blog om 07.15 vandaag.
Ik heb mijn slaap uit na een gezellige en vermoeide middag gisteren. Want toen kwamen rond de klok van 12.00 Niels en Edwin aanrijden vanuit Nederland :).

Maar eerst mijn dag hoe die begon..
Gisteren heb ik nog niet zo heeeeel veel aan programma gedraaid ivm dat ik ook de 6 minuten loop moest doen en daar natuurlijk maximaal wou presteren. Dus mijn ochtend begon kalm aan, het sneeuwde hier al een GEK!!
Na een uurtje PMT was ik klaar voor de ochtend. Dit ging trouwens ontzettend goed en ik gaf meer dan duidelijk mijn grenzen aan. Als zo'n oefening dan lukt geeft je dat zoveel energie dat je daar de hele dag op kunt teren.
Maargoed, de longarts was nog eventjes langgeweest en jaaaa ik mag van 30 naar 20 mg prednison, hoe goed kan je weekend beginnen??
Daarintegen was mijn NO-meting ook nog weer eens gezakt dus echt alleen maar goed en gezellig nieuws van de week.
Na de lunch ben ik de jongens op gaan halen en hebben we eventjes bijgekletst totdat ik de sleutel van hun slaapverblijf op kon halen. Het was echt onwijs fijn eventjes weer met vrienden te zijn, echt was zo blij!!
Toen we alles geregeld hadden zijn de jongens eventjes gaan slapen, die waren MOE maarja wat wil je na een flinke reis en weinig slaap?? Dus ik ben om 13.45 de 6 minutenloop gaan doen. Hierbij moet je in 6 minuten zoveel mogelijk rondjes afleggen in de zaal om de aangegeven pilonnen. Ik begon met 2 minuten doorlopen, 1 minuut joggen, 1 minuut, doorlopen, 1 minuut joggen en afgesloten met 1 minuut lopen. De vorige keer liep ik ongeveer 590 meter en dit keer haalde ik de 730 meter!!! Dus ben echt goed vooruitgegaan ondanks mijn terugval van alles en nog wat. Ik was zo ontzettend blij! Niet benauwd, de piekflow was ook nog eens bovengemiddeld goed echt mijn weekend kon vanaf dat moment echt niet meer stuk.
Bij dit soort dingen denk ik wel eens, hmm zou dan de 22 toch nog haalbaar zijn? Nu alles weer de poitieve kant op gaat? Maar ik blijf een plekje in mijn achterhoofd houden die zegt, neeeee Irene denk nou eerst maar eens aan je gezondheid.

Maargoed, zover de vrijdag allemaal. Vandaag ga ik met de mannen de JacobsHorn naar boven en maken we een wandeling naar beneden richting Claverdel. Het is een mooie blauwe dag en ze zijn al druk bezig met het opwekken van Lawines, om de wintersporters van verse sneeuw te voorzien! Dus we gaan veel wandelen, lekker genieten van een Davos zonnetje en bij de Bolgen afsluiten met een kleine Apresski party denk ik? Maar eens zien hoe fit we allemaal zijn..
Ik geniet enorm van alles en dit weekend pakt niemand me meer af! Allemaal een fijne zaterdag, ik ga zo de kerels hun bed uit trommelen om eventjes lekker een ontbijtje te nuttigen!! Viel Spass, Irene

We hebben een mijlpaal gehaald in Zwiterland. Ben er vandaag alweer 80 dagen!!
Eigenlijk was het de bedoeling dat ik er nog een kleine 26 zou moeten doorstaan alleen is dat 26 + 21 dagen.. :(
Morgenvroeg komt Dokter Rijsenbeek langs (mijn eigen arts zit in Rome) en dan gaat er iets van mijn Prednison af, dus ben heeeel benieuwd wat het resultaat daarvan is.

Vandaag was opzich wel een goeie dag, heb mij programma gedraaid en dat ging lekker.
Vanmorgen wezen ontspannen, hier word ik altijd lekker rustig van. Vanmiddag ben ik samen met mede patienten richting Teufi gewandeld. Dit is een ongeveer 6.5 km stijgend naar boven wandelen. De vorige keer heb ik dit niet kunnen volbrengen en vandaag wel. Dus ben ontzettend trots op mezelf dat ik nu wel ondanks mijn snotterheden e.d. toch die eindstreep heb gehaald.
Het gaf me een voldaan en lekker gevoel, het geeft je dan weer nieuwe positieve energie om meer activiteiten te ondernemen!

We hebben boven eventjes een heisse sjoggie gedronken en toen verstandig de bus weer naar de kliniek genomen.
Eenmaal thuis aangekomen heb ik me lekker gedoucht en zit dus nu dit blogje te typen.
Sprak mijn aankomend visite nog eventjes en die blijven heel verrassend een nachtje extra!! Dus ze gaan pas maandagochtend weer richting Nederland. Wel beetje dubbel allemaal, moet nu maandag van veel mensen afscheid nemen.
Niet alleen van mij eigen visite  maar ook van de patienten die richting Nederland terugreizen..

Ach ja dat is allemaal pas na het weekend, morgen gaan ik eerst een gezellig weekend kweken met mijn visite en dan zien we volgende week allemaal wel weer verder hoe en wat er op het programma staat.
Lieve mensen, misschien van het weekend eventjes een blog minder ivm mijn bezoek maar die schade zal ik maandag allemaal inhalen door een uitgebreid verslag te typen over het weekend inclusief weer een keertje NIEUWE foto's haha! Schaam mezelf ervoor dat ik zolang geen nieuwe foto's heb gemaakt. Maarja kan ook niet overal aan denken blijf een mens.

Alvast een onwijs goed weekend toegewenst en Oma Massen, alvast van harte gefeliciteerd met jou verjaardag!! Liefs Irene

De week is doormidden het is woensdag!!
Vandaag ben ik weer begonnen met een beetje programma, was het iet wat zat om maar niets te doen.
Vanmorgen dus om 08.30 mee geweest met de ochtendwandeling, en het is me hier toch een partij warm zal ik je vertellen!
Het zou eigenlijk wit van de sneeuw moeten zijn, je moet eigenlijk met drie skibroeken en 12 paar handschoenen de straat op te gaan maar nee hoor, je kan hier al een paar dagen in een t'shirtje buiten lopen!
Heel veel sneeuw is weg, sommige stukken zijn vies en modderig echt gewoon niet lekker. En de tempraturen zijn onwijs zacht voor deze tijd van het jaar.
maar goed, dit was natuurlijk vanmorgen wel lekker dat het niet zo heel erg koud was. Na de ochtendwandeling ben ik toch nog weer eventjes in slaap gevallen, heb veel ingeleverd en moet dus wat vaker bijtanken merk ik wel.
Om 11.00 ben ik toch maar gaan zwemmen, had er eigenlijk weinig behoefte aan maar het heeft me zeker eventjes geholpen! Lekker baantjes gezwommen en geoefend met de flippers en de borstkrol. Na een kleine 25 minuten vond ik het wel goed geweest en ben toen eventjes van de zon gaan genieten voor het middageten. Oh en de zon is me toch een partijtje sterk laatste dagen! heerlijk..
Het middageten was echt lekker, we aten FRIETJES met soort van gehaktplak en boontjes. Heb me hiermee heerlijk gevuld en ben na de lunch eventjes naar Davos toe geweest.
Eventjes een frisse neus, eventjes lekker eruit tussen de ''gewone'' mensen! Daarna nog ff rustig aan gedaan en ik kom net terug van mijn longfunctie en NO meting. De NO-meting was gelukkig weer gezakt na de vorige keer maar ik moest me niet teveel verheugen want dit kwam door mijn prednisongebruik. Prednison heeft heel veel invloed op de NO meting :( dus tja maar hij was in ieder geval goed! Mijn longfunctie was niet helemaal optimaal, maarja wat wil je met je longen vol met naja euhmm viezigheid???
Na een aantal pufjes ging hij al stukken beter en dat bewijst toch maar weer dat ik weer goed op medicijnen reageer ;).

Voor de rest weinig informatie vanuit Davos eigenlijk! Alles gaat door, Irene die draait haar programmaatje en tja voor de rest is het nu gewoon afwachten op wanneer en hoeveel ik mag gaan afbouwen.
Vanavond gaan we gezellig met zijn alle Terug naar de kust kijken, die heeft mijn lieve moeder verzonden als een cadeautje! Dus dat word wel een leuke en ontspannen avond hoop ik. Tot snel allemaal!!!

Toch maar eventjes achter mijn computer gekropen om een kleine blog te typen over vandaag en dergelijk..
Het is alweer een week geleden dat ik mijn verjaardag vierde, dat was uiteindelijk toch best een leuke dag met de lieve mensen om mij heen. Nu een week verder ben ik nog steeds niet fit en staat het huilen me nader dan het lachen. Ja kan er wel omheen draaien maar het is gewoon de waarheid. Ik sta voor mijn gevoel in een 2-strijd met welke keuze ik moet gaan maken.
Moet ik alles zekerheden nemen en die drie weken verlenging pakken zodat ik rust krijg en weet dat het dan misschien wel beter word?
Of moet ik nu proberen zoveel en voorzichtig mogelijk dingen uit te voeren zonder risico, dat ik de 22e de vlucht naar Nederland kan nemen? Het is moeilijke beslissing want wie kan mij garantie geven dat als ik in Nederland kom me goed blijf voelen? Wie weet zit ik binnen een maand wel weer aan mijn eerste kuur of erger!!
Daarom loop ik hier rond met mijn zieltje in me handen niet wetend welke keuze goed of fout is, niet wetend wat ik wel of niet moet doen?

Dus ja, hetzelfde onderwerp, dezelfde vragen die in mijn hoofd rondtollen maarja wat doe je eraan?
Vanmiddag ben ik samen met een Zoco een half rondje kliniek gewandeld. Ik ben gewoon te moe om ook maar iets actiefs te ondernemen en dat rondje was dan ook voldoende.
Tijdens het lopen hebben we ook besproken dat het soms niet anders is, mijn basisconditie die is er zeker wel maar mijn lichaam heeft nu gewoon meer behoefte aan een lekkere ontspanning in bed of tijdens het lezen. Heb me hier ook braaf aan gegeven en heb mijn boek al bijna uit! Dus mensen, help mij tijdens deze moeilijke beslissing en keuzes haha!

Voor de rest is hier weinig te beleven, ik merk dat de groep ontzettend veranderd en zelf IK steeds meer op mijn kamer te vinden ben. Maandag gaat er natuurlijk een meute patienten richting Nederland, waaronder veel mensen waarmee je al 12 weken optrekt. Pff bij het idee word ik al een beetje naar, mensen waarmee je veel dingen heb gedeeld, waarme je activiteiten super uitvoert, mensen die WEL te vertrouwen zijn. Klinkt misschien wat zwaar maar zo is het gewoon! Er komen dan wel nieuwe, maar heeeel eerlijk gezegd heb ik daar totaal geen gehoefte aan. Allemaal nieuwe verhalen, zielige verhalen, zieke verhalen, vergelijkingen.. Wat is jou dosis? Hoeveel heb jij geblazen? Naja ga zo maar door. Sommige mensen die leven helemaal voor het ziek zijn en die worden letterlijk GEK als ze hier naartoe mogen. Gelukkig kan ik het allemaal steeds beter van me afzetten, en willen ze mijn waardes weten? Nou ja dan vragen ze het toch aan mij arts. Sjonge ben geen testobject hiero..
Ja het klinkt allemaal missschien ietwat zwaar maar kan er gewoon ff niet meer tegen. Saggie mensen om je heen, waardoor jezelf ook niet bepaald vrolijk word. Er zijn gewoon vervelende momenten hier waar je alleen maar achter kan komen door het zelf mee te maken. Ik tel gelukkig de dagen zorgvuldig af tot vrijdag.. Dan staan Niels en Edwin voor mij neus en gaan we er een onwijs leuk weekend van maken, hier kijk ik zo verschrikkelijk naar uit dat wil je niet weten :).

Lieve mensen ik ga afsluiten, mijn eigen douchen en dan een lekkere cappucino drinken beneden in het restaurant!! Dan gaan we er om 20.00 tegenaan om te zien of we onze volgende gouden plak binnen kunnen halen. En dan is het morgen alweer woensdag. Morgen mag ik een beetje programma draaien, dus ik mag een uurtje gaan zwemmen! Aan het einde van de dag heb ik mijn longfunctie en een NO meting. Morgen zal ik verklappen hoe die zijn gegaan..
Ciao, en een hele fijne avond !!
 

Het is weer maandag, de dag van een nieuwe week, een nieuwe start en nieuwe berichten!
En de berichten die waren nou niet echt waarvan je zegt, zooo dat is nog eens leuk nieuws Ireentje..
Vanmorgen heb ik eventjes een gesprekje met Bron gehad op mijn kamer, en daar werd ik niet vrolijk van jammer genoeg. Ik ben er nu nog 4 weken en zit nog op de 30 mg prednison. Bron wil mij minimaal 2 volle weken zonder prednison zien in een ''gezonde toestant'' in de periode dat ik hier nog ben.
Dat betekend dus dat ik nog 2 weken heb om mijn medicijnen af te bouwen, maar kan daar pas eind deze week mee beginne vanwege het nog niet goed voelen en zijn! Als je dus een beetje kan rekenen.. Nou ja dan moet ik er dus vanuit gaan dat 22 maart NIET mijn einddatum zal worden. Echt toen we het erover hadden begreep ik alles wel, en hij liep de kamer uit en ik begon na te denken. In 4 weken tijd tot 0 komen? 2 goede weken hebben? er mag dus niets meer fout gaan? HELLPPP!!
Heb met verschillende Zoco's gesproken en iedereen heeft eigelijk wel hetzelfde doel en antwoord. Irene luister naar jezelf, ben eerlijk en vorseer niets. Wat niet gaat dat gaat niet en die drie weken die sla je er ook nog wel doorheen! Pff mensen echt ben nu echt een labiel wrak en wil het liefst al backpackend nu me spullen pakken en lopen richting Zurich. Eventjes eruit, eventjes iedereen een knuffel geven en eventjes weer Irene uit Doetinchem zijn.

Maar goed, ik geef de moed nog niet op. Misschien knap ik na mijn 2 daagse huisarrest wel degelijk op en gaat het afbouwen sneller dan verwacht! En wie weet, gaan die 2 weken zonder predjes ook wel heel erg goed. Dit is natuurlijk iets wat ik al drie jaar gebruik en ik niet weet hoe ik erop reageer als ik het niet gebruik. Dat was ook het grootste doel van de behandeling. En het risico is als ik net een week zonder zit en naar Nederland vertrek, in Nederland een terugval krijg ik meteen weer aan een nieuwe kuur zit en dan willen wij, ik  en iedereen voorkomen. Een leven zonder prednison is echt geld waard dat wil je niet geloven. Helemaal als je nog jong bent, je wilt genieten en je heel gevoelig bent voor al die vervelende bijwerkingen. Maar nu genoeg over alle ellende ik houd jullie zowiezo op de hoogte..

Ik zit dus vandaag de hele dag in huis en morgen mag ik ook nog vrij weinig. Lekker beetje bijslapen, uitrusten en genieten van een goed boek! Voor de rest krijg ik dan toch echt mijn visite aanstaande vrijdag. Ze rijden rond 02.00 weg vrijdagochtend dus verwacht ze rond koffietijd :) Zo ontzettend blij, dat wil je niet geloven..
Lieve iedereen, bedankt voor jullie grote steun en oprechte medeleven tijdens mijn verblijf hier. Echt zonder jullie was het een saaie boel geweest, dikke kus

Het weekend zit er weer op, we hebben het vanavond erg gezellig afgesloten met een groepje patienten in Davos.
Vanmiddag ben ik toch spontaan meegegaan naar het Outlet gebeuren in LandQaurt, dit was ook best eventjes gezellig.
Eigenlijk heb ik vrij weinig te vertellen op moment, mijn verkoudheid e.d. neemt me de dag af gelukkig. Na een hevige lachbui wil het hoesten nog wel eens de overhand nemen maar dit valt gelukkig te doseren haha!

Morgen heb ik weer gewoon programma, een week waarin ook alle testen weer voor de deur staan de popelen. Eigenlijk vind ik het niet zo eerlijk, ben namelijk niet de Irene van drie weken geleden. Toen was ik echt fit en goed, en nu moet ik morgen de 6 minuten loop doen met een piepende long en een stel hoestende kabouters in me lichaam! Maarja, we halen het beste er gewoon uit en hopen dat de rest van de week alles steeds beter gaat. Helemaal op het moment dat ik mijn NO meting en longfunctie moet laten zien!

Voor de rest moet ik morgen ook weer naar Bronnemans! Ik hoop dat die ook tevreden is en we snel weer kunnen beginnen met het afbouwen van die heerlijke Predvriendjes. Ook wil ik weten hoe de regeling gaat op gebied van langer blijven. Ben namelijk best wel beetje bang dat als er nog maar iets gebeurt ik drie weken verlenging aan me broek heb hangen! En daar zit Irene ECHT NIET op de wachten mensen..

Maarja zover is t nog niet gelukkig want ik krijg aanstaande vrijdag VISITE!!! Van Niels en Edwin.
Ben zo ongelooflijk blij dat kun je je nit voorstellen. We gaan er een gezellig weekend van maken, met een wandeling, Apresski natuurlijk en veel gezelligheid!!
Voor nu allemaal slaap lekker, ik moet ook mijn mand in kruipen anders word die ochtendwandeling niet veel denk ik?
Dikke knuffels en liefs vanuit alweer een koud en besneeuwd Zwitserland.

Het is weer weekend in de kliniek, je merkt dan dat de mensen toch een beetje zoekende zijn naar wat ze kunnen doen.
Je hebt geen programma dus je mag inprincipe zelf bepalen wat je gaat ondernemen. Er worden wel activiteiten georganiseerd voor iedereen dus daar kan je jezelf inschrijven.
Voor vandaag stond er wandklimmen op het programma en dit leek me onwijs leuk om te doen. Morgen gaat er een groep richting Landqaurt naar een outletcentre. Ik moest van mijn longarst kiezen wat ik ging doen.
Dus of wandklimmen, of winkelen.. Ik heb uiteindelijk voor het wandklimmen gekozen want dat doe je natuurlijk niet elke dag!
Om 14.00 gingen we met een klein gezelschap naar de spothal net buiten Davos.
Anja de zorgcoordinator die heeft klimmen een hele tijd als intensieve sport gedaan dus die had allerlei materialen bij zich en begon met de uitleg. Ik ging als eerste klimmend naar boven zonder enig idee.
Eenmaal boven wierp ik een blik naar beneden en dacht echt eventjes van SHIT hahaha dit is vet hoog man. Daar hang je dan aan een stel steentjes en een gordel. Je moet dan zo op je zekeraar vertrouwen dat die je al vierend naar beneden brengt. Gelukkig ging dit na enige lachwekkende momenten ontzettend goed en was de kop eraf.
Vervolgens ging iedereen eerst een keertje samen met Anja naar boven, uiteindelijk heeft Charlotte ook een gordel om gedaan om op andere plekken mensen te kunnen zekeren.
Het was een intensieve en leuke ervaring, je moet vertrouwen hebben op jezelf, je lichaam en degene die je op dat moment aan het zekeren is. Echt een leuke middag om mee te maken!! De foto's komen in deze dagen online, als ik ze van alle camera's verzameld heb. Rond half 5 gingen we richting home sweet home en ik was echt helemaal gesloopt.

Mijn verkoudheid heeft helaas nog steeds de overhand, ik hoest erg veel waardoor je snel buiten adem bent en je gewoon een slap mensje bent op dat moment. Gelukkig slaap ik goed en heb ik vanmorgen tot wel 08.30 uitgeslapen!! Woow hahaha..
Morgen heb ik dus helemaal geen programma, dan ga ik eerst de ochtend eens ff lekker lui zijn. Geen wekker, geen moeten, geen zin hebben is oke, gewoon ff nee, niet, noppes, nada!
Als dan het weer meezit wil ik richting de Bolgen gaan wandelen, eventjes kijken naar de afdalende snowboarders en fanatieke skieërs. Toch wel ontzettend gaaf hoor als je dat een beetje kan ;).
Dan als laatste nog nieuws, Niels die komt voor op dit moment 90% zeker volgend weekend op visite! Echt word daar zo vrolijk van, dat ik weer een persoon op bezoek krijg waar je eventjes mee kan kletsen over de gewone dingen van het leven en niet alleen maar over pilletjes, snotjes en verkoudheden hahaha! Misschien dat er nog meer mensen meegaan maar dat is nog niet zeker. Dus als iemand er ook een weekendje uit wilt? Je mag met Niels meerijden, en zo worden de kosten steeds voordeliger natuurlijk..

Ik ga nu lekker een kop thee pakken en onderuit op de stoelen in de woonkamer. Eens kijken hoe ik nu weer mijn zaterdagavond door kan brengen zonder in slaap te vallen, me te vervelen of weet ik veel wat!
Iedereen die wel een leuke avond hebbe, heeeeel veel plezier en drink er ook eentje op mij oke??
Dikke knuffel

Hoi hoi allemaal,

Weer tijd voor een nieuw stukje schrijven op mijn blog.
Mijn verkoudheid die is zich nog goed aan het ontwikkelen, zelfs zo goed dat ik weer op de 30 mg prednison zit! Vanmorgen kwam ik de longarts tegen en die wou toch maar eventjes luisteren voor de zekerheid. Ik dacht oke is goed, en toen kwam die met zijn verhaaltje aanzetten. Hij zei ook dat die wist dat ik het echt helemaal niet wou, maar hoe sneller we actie ondernemen hoe sneller ik kan afbouwen tot zero. Het is nu gewoon eventjes een plicht om de infectie tegen te gaan.
Dus ik heb vandaag braaf mijn pillen genomen en merk zelf ook wel dat het gewoon even nodig is. Het hoesten kost me energie voor 10, ik vernevel ruim 4 keer per dag om enigszins lucht te krijgen en slaap een klokje rond!

Dus.. voor zover alle ziektebeeldjes verteld, en voor de rest gaat alles nog steeds goed. Door mijn iets mindere energievermogen pas ik mijn programma wel een beetje aan. Net een stukje minder ver wandelen, net ff iets minder intensief maar wel voldaan.
Gisteren ben ik samen met Cindy vanuit de kliniek naar Davos Platz gewandeld. Het was onwijs zacht aan tempratuur en we hadden de pas er goed in zitten samen. In Davos hebben we onszelf lekker getrakeert op een Machiatto en dit was heel niet vies!
Toen we alle winkels hadden gehad die we graag wouden zien zijn we de helft weer terug gewandeld en hebben uiteindelijk met een sprint de bus richting de kliniek terug gelopen. Het was een gezellige en ontspannen middag echt heel fijn.

Vandaag heb ik weer een gesprek met de psycholoog gehad, die was helemaal enthousiast en we hebben daarom ook besloten om geen gesprekken meer te voeren tot de eindevaluatie! Heerlijk gevoel geeft dit, dat je gewoon op kan noemen wat je allemaal al hebt bereikt tijdens je opname. Waar je tegenaan bent gelopen maar ook dingen waar je onwijs veel van geleerd hebt. Als je het allemaal zou opsommen dan moet ik onwijs trots zijn op mezelf. Ik flik dit toch wel eventjes, nu met of zonder medicijnen ik ben bewuster geworden, ben veranderd, weet hoe het leventjes gaat en staat en ga dit volhouden om een betere en gezondere toekomst te krijgen.
Vanmiddag zijn we met een groepje de Flueallapas opgewandeld. Echt een onwijs mooie tocht, omringt door bergen, sneeuw, zon en mooie uitzichten loop je langzaam steigend omhoog. Ja dit was het zeker wel waard..

Voor de rest heb ik op moment weinig te vertellen, ik moet nu gewoon ff goed mijn medicijnen nemen. Goed vernevelen, spoelen met zoutwateroplossing om de neus los te krijgen, en mezelf in acht nemen. Als ik dat allemaal doe hoop ik volgende week weer helemaal volledig te kunnen herstarten en mijn einddoel te bereiken..
Allemaal een fijne avond, lekker lui op de bank haha!

Veel knuffels vanuit die Sweiss
 

Lang zal ik leven, lang zal ik leven, lang zal ik leven in de Gloria!! in de gloriiiaaaaa, in de gloooorriiiiaaaaaaaa..
Hieperdepiep hoera! hieperdepiep hoera! hiepederpiep hoera!!

Irene werd vandaag wel 23 jaartjes jong, ja wat een leeftijd al weer of niet dan. Na een vervelende en onrustig (waarschijnlijk zenuwachtige) nacht werd ik rond half 8 wakker met de gedachten.. Ja Ireen vandaag ben je dan toch echt jarig, hier in Davos en niet thuis in Nederland.
Ik deed mijn ding, ging onder de warme douche staan en liep vervolgens rond 8 uur richting de eetzaal om daar al meteen gezoend te worden door de eerste vrolijke patienten. Pff het idee van vrolijk beangstigde me al helemaal maar heb me er aardig overheen weten te zetten vandaag! Rond 10.00 heb ik al mijn lekkernijen op de tafel uitgezet en hebben we koffie gedronken. Van alle medepatienten heb ik een Freitag portomonee gekregen. (had m natuurlijk zelf allang uitgezocht) Echt een onwijs lief en leuk cadeau!! Dankjewel allemaal..

Voor de rest verliep de dag wel redelijk, mijn keelpijn is nog steeds op een vervelend niveau en heb eventjes een gigantische fout gemaakt. Ik mocht minder vernevelen en dacht meteen dat ik met alles mocht stoppen wat er in dat apparaat moest. Nou DOMME Irene nee dus. Ik gebruik nu al ruim 3,5 week geen beschermde puf of vernevelsubstantie meer en dit is gewoon funnes voor je longen. Echt ik ben zo boos en teleurgsteld op mezelf, waarom ben ik zo ontzettend dom om dit in me gedachten te halen en te bedenken dat ik niet meer met een bepaald soort medicijn moet vernevelen???? Grrr maar goed het is gebeurt, en het is dus echt mijn hele grote eigen schuld dat ik nu weer aan de predjes zit.
Kan wel janken maar schiet er weinig mee op helaas. Het is gebeurt en zo'n stomme fout die ga ik NOOIT meer in me leven maken, ik weet gewoon nu pas hoe belangrijke rol sommige medicijnen spelen in mijn leven. Ik had daar in Nederland echt geen enkel besef van eigenlijk, ik stopte wanneer ik het goed vond gaan en begon weer als ik een mindere dag had. Ja DUH Ireentje, zo werkt het natuurlijk allemaal niet 1,2,3. Maarja laten we het houden op, van fouten leert men en hopen dat daarmee de spijker geslagen is.

Voor de rest ben ik gezellig met 4 andere vrouwen in het dorp een happie wezen eten. Onwijs gezellig, heerlijke gesprekken gevoerd over ''gewone'' dingen en we zijn net terug in de kliniek. Morgen weer een rustig dagje programma en dan zitten we alweer op de helft van week 11. Zo snel gaat dat allemaal..

Ik heb in ieder geval een best leuke verjaardag gehad vandaag, ietwat anders als andere jaren maarja wat wil je in Davos??? Morgen is het allemaal weer voorbij, dan ben ik gewoon Irene die 23 jaar is. Geen feestje, geen cadeautjes, geen leuke kaartjes maar een gewone normale woensdag waarbij ik ga wandelen, zwemmen en een PMT uurtje heb!

Iedereen onwijs bedankt voor zijn of haar lieve berichtjes, kaartjes, smsjes, telefoontjes, krabbels en noem maar op! Ik waardeer dit enorm en heb me zo echt wel een beetje speciaal gevoeld op mijn verjaardag..
Slaap lekker, tot de volgende Blog

Week 11 is begonnen, ontzettend koud met een tempratuur vanmorgen van -17!!!!!
Sinds vorige week ben ik niet echt fit, het blijft kwakkelen en wil niet zoals ik het allemaal wil helaas :(
Ik had vanmorgen een afspraak met Dr. Bron, hij was niet helemaal blij en ik ook niet. Ik was namelijk bijna een maand van het vernevelen af, zat vorige week op 2,5 mg prednison en was nauwelijks meer benauwd.
TOTDAT ik...woensdag ziek werd en 2 dagen via spuiten de prednison ingespoten kreeg. Daarbij dus het vervelende dat ik weer ff moest afbouwen, naja oke geen probleem als alles zou lopen zoals het hoorde dat zou ik aanstaande donderdag weer op 2,5 mg zitten. Maar NEE dus, ik ben verkouden en heb keelpijn. Hij kijken in me giegeltje, alles rood :( lekker dan. Ja zegt die, ik word hier niet vrolijk van Irene!? Ik zo ja ik sta wel te juichen nou lekker!!
Met het gevolg.... Irene we gaan de afbouw stopzetten en blijven eventjes op 10 mg hangen. Echt mensen, ik kon/kan wel janken zal ik je vertellen. 11 weken geleden kwam ik hier met gelukkig nog maar 10 mg binnen, en nu zit ik er weer aan.
Het is gewoon heel jammer en confronterend hoe je lichaam reageert, hoe je bent en wat jij wel of niet kan vergeleken met een ander. Sommige patiënten waren met 2 weken van de pred af, en ik??? Na 11 weken nog steeds niet..
Maar goed, ik blijf volhouden. Ik kan dit ook alleen, en als er geen gekke virussen, bactieriën of weet ik veel wat voor een vieze rotzooi er binnen treed ben ik 22 maart WEG!

Nu ff leuks nieuws hahaha, vandaag is mijn Opa 79 jaar geworden.. Lang zal die leven Hiep Hiep Hoera!!!!
En morgen is de grote dag van Irene, dan word ik 23. Draai gewoon mijn programma en dan ga ik eind van de dag met een paar medepatienten een klein hapje eten in het dorp. Toch eventjes een klein beetje ''feest'' vieren toch?
Dus lieve mensen, voor zover hoe het hier staat helaas ff een dipje voor Irene..
Allemaal een fijne vakantie, want dat is het nu in Nederland in Doetinchem iig ;).. Kusje

Valentijnsdag?

Hmmm, nee sorry daar doen we niet meer aan. Wat een commercieel gedoe allemaal, en nu moet ik zeggen dat ze er hier heel weinig aandacht aan besteden. In Nederland liggen de winkels VOL met hartjes, tierelantijntjes en noem de prelaria maar op.. Dus gelukkig maar dat we niet aan mee hoeven te doen.

Vandaag was een ontzettend mooie dag, ietwat aan de frisse kant vanwege het briesje dat er stond. De hele ochtend heb ik een beetje aangerommeld, rustig wakker geworden en ga maar door. Na het middageten ben ik met Dyanne, Lotje en Nelly richting Davos gewandeld. Heeerlijk gewoon, we hebben vij Cafe Klats een lekker kop koffie/thee/limo gedronken en zijn vervolgens richting de Bolgen gewandeld om daar nog wat vitamientjes op te halen in de zon!
Helaas stond er dus een mini windje en was het in de open space best een beetje frisjes. Na een heisse choggi zijn we richting het NAD centrum gegaan met de bus en hebben nog even nagekletst over kerels, relaties en vrouwen dingen uit de wind op mijn balkon. Wat is het soms heerlijk om met mensen te praten die je wel begrijpen, en die op hetzelfde niveau liggen. Echt mensen ik dacht eventjes dat alles aan mij lag maar het is niet waar haha gelukkig dus maar.

Met mij gaat overigens alles weer redelijk, ik kan nog geen borden vol eten en was dit ook niet meer van plan. Mijn darmpjes zijn nog lichtelijk de weg kwijt en laten dit merken door de hele dag een grote farbiek te zijn aan knorren en ontregelen.
Ik ben nu echt op de goede weg, en ga dit volhouden.. Mijn patroon aanpassen, al de lekkere dingen van me af zetten en voor die oude Irene gaan met dat TOEN goeie gewicht. Ik heb er zo'n ontzettend goed gevoel bij, dat ik hoop dat het me dit keer goed lukt.

Vanavond met zijn alle a Cinderella story kijken in de woonkamer, zo hebben we toch nog een beetje het Valentijns gevoel in ons.
En voor de rest heb ik jullie weinig te melden denk ik? Ja morgen weer mijn gewone programma draaien, lekker bewegen, sporten heerlijk. En dan dinsdag?? ben ik JARIG!!!! Whooeehoeeee, heb allerlei lekkere koekjes die ik bij de koffie zet en savonds ga ik met een klein gezelschap een hapje eten in Davos. Eventjes lekker eruit en toch het gevoel hebben dat ik jarig ben zonder mijn geliefde mensen om me heen! Voor zover een verhaaltje, allemaal een fijne zondagavond en schrijf u van de week weer.

Ciao allemaal.

Jaahhhh vanmorgen om 11.30 mocht ik mijn kamertje verlaten om me weer tussen de mensen te graven. Zo heerlijk gewoon weer stukje lopen en van die kleine dingen zoals je eigen koppie thee pakken of wat dan ook.
Er zijn helaas altijd van die domme mensen die het moeilijk vinden om medelijen te tonen ofzo, ach ze ligt nog geen 2 dagen op haar kamer zo erg zal het niet zijn!! Nou echt die mensen wens ik echt mijn woensdag nacht van 21.00 tot 06.00 toe en dan minimaal een week lang ofzo  echt dan piepen ze wel anders.
Ik kan gewoon helaas maar waar moeilijk lang op mijn kamer zitten, ben nou eenmaal niet zo eenmanspersoon en ook geen groepspersoon i know maarja ik kan daar heel goed eigen balans in vinden. Mensen die niet weten waar ze over praten moeten hun gekke mond houden en klaar ermee nu. Ik ben dus heel eventjes met de Zoco bij de spar geweest, daarna heb ik heerlijk uitgerust op mijn balkon in de warme zon. Smiddags heb ik nog meegekeken met een stuk film, heel zwaar dus ben maar in bed gaan liggen.
Om half 6 besloot ik toch maar om mee naar beneden te gaan om te eten, ik heb wel een hele boterham met kipfilet op en een crackertje met vruchtenhagel!! Zozo zul je denken, ja voor mij doen al heeeeeeeeeeeeel wat..

Vanavond gaan we met zijn alle naar de 500 meter schaatsen kijken met zijn alle, toch een beetje de Nederlanders aansporen tot geluk. Het leuke is dan altijd dat (bijna) vaak dezelfde niet allemaal iets lekkers meenemen voor iedereen. Een zak chips, of dropjes, ach vanalles wat.. Dit geeft toch wel weer een groepsgevoel ..
Maar voor zover mijn blog, heb weinig nieuws te vertellen helaas maak weinig mee als je een paar dagen op je kamer opgesloten zit.
Veel CARNAVALS plezier ik ben ontzettend jaloers haha, wil ook in me apenpakkie gek doen in de stad!!
Veel liefs en een dikke knuffel, Irene
 

Dag lieve mensen,

Na gelukkig een redelijke rustige nacht is dag 67 begonnen in Davos. Ik was al redelijk vroeg wakker en ben maar televisie gaan kijken, al wachten totdat er een verpleegster mijn apk kwam uitvoeren.
Mijn bloedruk was gelukkig weer naar boven gestegen, niet met grote getallen maar wel weer boven de 100  dus Irene blij!!
Om 09.00 kwam de longarts langs om alles eventjes door te nemen en hij wees me erop om echt op mijn zouten te letten. Ja euhmm sorry hoor dat ik die boulloin niet als een glaasje water weg kan krijgen! Doe zo hard me best maarja...
We gaan vandaag dus proberen om een cracker met kaas weg te werken, want als ik vandaag niet aan me zouten kom dan worden er misschien wel andere maatregelen genomen. Bron roept al 2 dagen infuus dit infuus dat!!
Vanmorgen ook weer een spuit Prednison ingespoten gekregen, heel jammer want zat nog maar op 2,5 mg en nu weer op 25 mg. Vanaf morgen gaan we met een schema alles weer afbouwen naar zero gelukkig maar.
Dus een samenvatting: Als ik vandaag wat eten naar binnen krijg, mijn buik e.d. rustig blijft mag ik morgen weer tussen de mensen komen. En blijf goed je handen wassen Irene, handen wassen en veel ontsmetten!!
Sommige mensen zou ik best willen besmetten om zo een paar dagen rust op de afdeling te hebben, hoe gemeen kan ik zijn .
Voor de rest dus geen programma, geen weekenduitjes, rust kan je nu alleen redden. Maandag weer een nieuwe week, waarin ik ga proberen die laatste 5 weken zonder enige ziekteverschijnselen alles op alles te zetten om 22 maart naar huis te kunnen!

Iedereen een hele fijne vrijdag, en een onwijs lekker weekend toegewenst!!!!! Ciao 

Irene heeft kamerarrest!!
Gisteren voelde ik me al niet zo heel erg lekker, en ging om 19.00 naar de apotheek om dit eventjes aan te katen en een pilletje voor de misselijkheid te vragen. Die hielp me niet snel genoeg en ben maar in bed gaan liggen..
Rond 21.00 ging het helemaal mis, ik moest naar de wc oke goed het komt eruit alleen kwam het meteen van 2 kanten!!
Vanaf die tijd is het alleen maar erger geworden, ik kon nog geen slokje water binnen houden en was rond 23.00 ook helemaal uitgeput. Ik was al zoveel vocht verloren dat ik niet meer helder was, en had telkend dooie handen en voeten vanwege het verkeerde ademhalen e.d. Met een warm kruik en de nodige medicatie heeft de arts gisterenavond laat nog eventjes gekeken en heeft de verpleging mij de hele nacht bijgestaan. Rond een uurtje of 06.00 kon ik mijn eerste slokjes water binnen houden, en kon ik wat rustiger in mijn bed liggen.

Vanmorgen is mijn eigen arts langs gekomen, mijn bloeddruk was lager als normaal en moest mijn zouttoevoeging goed in de gaten houden. Omdat ik zoveel vocht en zout heb verloren moest ik dus boullion naar binnen werken. We zitten nu op 17.30 en heb net 3 kleine glaasjes op.. Ik leef dus vandaag op kopjes boullion, glaasjes slappe thee en lichte ranja haha!
Mijn maag is ontzettend aan het rommelen en weet nou niet of het van de trek of iets anders komt?? Hmm wat is wijsheid?
In ieder geval heb ik sinds 06.00 vanmorgen niet meer hoeven overgeven (gelukkig) en beginnen mijn darmen ook wat rustiger te worden. Niet een van de leukste blogs om te typen en te lezen voor jullie maarja het hoort er toch bij!

Vandaag had ik ook weer hele leuke post, eerst een muziek kaart met happy birthday van papa en mama. En een papiertje dat ik een pakketje op kon halen om half 1. Anka heeft dit voor mij geregeld en mijn voedselpakket voor mijn verjaardag a.s. Dinsdag was binnen! Allemaal lekkere koekjes vanuit NL om uit te delen, prince chocolade, stroopwafels, kannelies, chocospritsen enzovoort dus dat word een feest!! Ook heb ik nog een mooi en onwijs lieve valentijnskaart van Hans en Astrid gekregen..

Ik ga zo proberen voor het eerst iets van vastig voedsel naar binnen te werken, een rijstewafel ofzo? Misschien een beetje kwark? We zullen zien wat er binnen blijft of misschien wel niet.. Voor jullie ook allemaal eetsmakelijk als dat nog gaat lukken na deze blog!!
Haha succes allemaal, ik houd jullie op de hoogte  X x Ciao
 

Een nieuwe week waarin een groep patienten weer naar Nederland is vertrokken. Hier voor in de plaats zijn gisterenavond ook weer 5 nieuwe astmalijers gearriveerd. Ja het is net een fabriek hiero!
Je merkt dat er meteen een soort van spanningsveld in de groep ontstaat, iedereen is eventjes zijn positie kwijt.
Weetje, soms lijkt het wel op dierengedrag het gedrag van een dominant persoon met daaromheen rangen. Zo zie ik het hier, iemand kan het heel goed met iedereen vinden, dan een groepje mensen die daaromheen zich wat aansluiten, daaromheen een groepje die er niet tussenkomen en met elkaar blijven zitten en als laatste de mensen die zich niet kunnen plaatsen.
Als ik mezelf moet plaatsen weet ik ook wel dat ik bij de eerste/tweede categorie hoor maar toch, er zijn hier mensen echt zo vervelend die alles BETER moeten en willen weten.
Als je toch alles beter weet, en overal verstand van hebt? Wat doe je dan hier?????? Wtf ga dan lekker je eigen centrum beginnen ofzo!
Maarja heb nu wel ff genoeg energie in een ander gestoken, ze zoeken het allemaal maar lekker uut hiero.

Dus....
Voor de rest gaat alles weel okidoki, ik kan weer redelijk mijn programma draaien. Vanwege de scheenbenen moet ik gewoon extra allert zijn met wat ik doe en voel. Vanmorgen lekkere ochtendwandeling gemaakt, eind van de ochtend nog een uurtje gezwommen en dat voelde wel oke eigenlijk.
Morgen kunnen we dus weer lekker aan de slag, en misschien heeeeeel misschien gaan we van het weekend wandklimmen! Dat lijkt me zo ontzettend gaaf :) maar dat is pas het weekend. Eerst nog eventjes de week doorstaan..
Voor zover een klein verhaaltje over wat er gebeurt op de afdeling, ik mis Wim ontzettend. Je gaat toch veel met elkaar om, en Wim durfde mij tenminste eens een keertje recht te zetten. Je merkt gewoon dat je het eventjes niet leuk vind zonder een bepaald persoon.
Maar ook dit verslapt in de aankomende dagen wel, je draait gewoon je programma en je krijg steeds meer contact met de nieuwe zooi astmalijers. ( of ik dat nu echt wil?? ) Haha word denk ik weer eventjes tijd voor een terugtrekopjekamer programma voor mij. Eventjes me zinnen ergens anders op zetten en pas weer verschijnen als ik me ''goed'' voel.

Lieve mensen, een knuffel vanuit een alweer sneeuwend Davos!! Love you 
 

Hallo mensen!

Ik heb vanaf vandaag een nieuwe kamer aan de andere kant van onze afdeling. MET ZON!!!!!!!!
Mijn nieuwe adres is:

Nederlands Astmacentrum Davos
t.a.v. Irene Massen
Kamernummer B606
Postfach 192
7260 Davos Dorf
Zwitserland

Voor de rest is er niets veranderd op me kamernummer na!!
Groetjes en tot snel..

Vandaag was het alweer zaterdag dus weekend, dus geen programma, dus ontspannen!
Met een gezelschap van 4 vrouwen zijn we vandaag naar Chur geweest, ik heb hier wat rondgelopen, koffie gedronken en op de terugweg hebben na heeel veel zeuren eventjes een bezoekje aan de outletcentre gemaakt. Eigenlijk bataviasatd in Landqaurt!!
Hier zit namelijk de lekkerste winkel volgens kenners, de lindl chocolade outlet. Nu denk je misschien kun je daar dan afgekeurde chocolade kopen? Haha nou wel repen die bijvoorbeeld gebroken zijn, maar dat maakt de chocolade niet minder lekker ;).
Maar je kunt hier ook gewoon alles veel goedkoper krijgen, repen zonder etiket, souvenirs zijn beter te betalen en heb natuurlijk wel eventjes me slag geslagen voor de mensen thuis in Nederland.
Moet wel heel voorzichting zijn met me kilo's nu want 6 megarepen melkchocolade is bijna 2 kilo!!!!! Dus lieve meiden geniet er maar goed in van Nederland hahahaha...
Voor de rest heb ik weer eens de hele middag geslapen, hoofdpijn, me spieren doen onwijs zeer dus lekker onder me dekbed gekropen. Om half 6 schrok ik lichtelijk wakker, want om 10 over 6 zouden we de bus naar Scala pakken om met een leuk gezelschap een afscheidspizza te gaan eten :). Ook dit was een geslaagde avond die we hebben afgesloten in de Ex-bar met een lekker likeurtje.
Eenmaal terug in de kliniek heb ik mijn scheenbenen gekoeld want die branden ongeveer me onderbenen uit! En daarna ben ik lekker in me bedje gaan liggen om deze blog van dag 61 te typen.
Morgen zou ik eigenlijk de Jacobhorn omhoog gaan om vervolgens naar beneden toe te wandelen, maar helaas dit gaat hem niet worden. Ten eerste mag ik weing wandelen vanwege de ''ontsteking in mijn botvlies'' en ten tweede kost net als in Nederland alles geld dus moet ik soms eventjes keuzes maken met wat ik doe. Ik kies dus maar voor een broodje in een zakje om zelf een kleine wandeling te proberen ;). Ja wijsheid komt met de tijd zegt men..
Slaap lekker allemaal, geniet van jullie zondag en tot snel tot een nieuwe blog!!! Ciao

Ik heb vandaag weer een goed gesprek gehad met mijn longarts.
We hebben het onder andere gehad over de brief die ik naar hem heb geschreven. Ik heb hierin heel duidelijk alles verteld en verwoord hoe ik met mijn astma ben omgegaan en hoe de prednison zo is blijven hangen.
Dokter Bron vond het een goed verwoorde brief, hier ben ik heel blij mee. Hij begreep het allemaal goed, en vertrouwde er zeker op dat het goed ging komen. Mijn instelling was positief veranderd, ik laat echt het uiterste van mezelf zien en maak duidelijk dat ik ook echt WIL veranderen. Na een goed gesprek zijn we tot verschillende conclusies gekomen:
- Ik mag de pred afbouwen naar een half tablet per dag tot volgende week
- We gaan regelen dat ik in Nederland ook PMT trainingen krijg
- De xolair blijft voorgoed staan om de allergische reactie onder controle te houden (o.a. paarden)
- Ik mag bij thuiskomst zelf weer naar de paarden en gaan ontdekken wat het met me doet!!
- Ik heb mezelf goed laten zien, en sta open voor alle leermomenten
We hebben natuurlijk ook wel over wat mindere dingen gehad, zo denkt die namelijk dat er onder mijn geschreven brief nog een brief hoort met maar....
Ik ben volgend Bron mijn astma met een bijl te lijf gegaan, heel herkenbaar want ik ging altijd alles meteen met een bijl te lijf. Dus ook mijn chronische ziekte die ik niet wou hebben. Volgens de dokter sta ik in de top 10 van geweldadige omgang met een chronische ziekte! Kan er wel een klein beetje om lachen en gelukkig begreep die mijn toelichting ook erg goed.
We moeten er dus in Nederland voor waken dat als er iets mis gaat dat ik blijf leren niet meteen met de bijl erin te hakken. Dus niet tegensputteren in me astma maar toegeven en rust nemen, niet tegensputeren met werk maar gewoon aangeven dat het niet gaat en niet goed loopt, en niet constant gevecht zoeken tussen de mensen laat de mens de mens en gebruik de energie voor mezelf!

Gelukkig heb ik dus al veel dingen geleerd en heb afgelopen dagen heeeeel veeel nagedacht! Ik zeg gewoon nee als ik iets niet wil omtrent me gezondheid e.d. Soms zullen dingen zuur vallen en misschien wel heel gemeen zijn, maar als ik doorga met leven zoals ik deed dan red ik het echt niet meer. Weekendje bankhangen moet ook geen probleem zijn toch want mis me huisje ENORM!!
Tot zover mijn verslag voor vandaag van de longarts, we zijn allebei zeer tevreden en ik ga door met een positieve blik naar mijn gezondheid voor 2010 ( en natuurlijk 2011, 2012, 2013 enzovoort....)

Vandaag donderdag de dag van 59 dagen in Davos!! Morgen dus dag 60 whoehoeee dat betekend dan nog maar 41 to go..
Mijn virus is gelukkig weer gaan schuilen, alleen nog beetje zwakjes en niet helemaal fit in het lichaam.
Dus ik met volle moed vandaag ook weer aan mijn programma begonnen. Hij begon vanmorgen met PMT, hier heb ik een goede start gemaakt. Ik ben er ook weggegaan met een lekker gevoel, met een gevoel waar je over na kan denken voor nog meer positieve verandering.
Daarna zou ik eigenlijk ontspanning hebben, aangezien mijn hoofd nogal druk bezet is met o.a. vrage, info, thuis en andere bezigheden besloot ik maar gewoon zelf te ontspannen op mijn kamer op bed! Heerlijk was dat eventjes.
Om 13.30 gingen we met de C wandelaars naar Klosters toe, hier hebben we een stuk gewandeld. Helaas ben ik halverwege afgehaakt.
Heb mijn best gedaan maar vanwege de Pred afbouw doen mijn scheenbenen (beenvlies) ontzettend zeer tijdens het lopen en aangezien ik niet met ontstoken scheenbenen wil rondlopen straks heb ik de keuze gemaakt op stoppen.
Want meer als 1 dag in me bed blijven liggen is toch wel de grootste straf die je Irene kan geven hahaha.

Oh nog wat, gisterenavond weer lekker wezen volleyballen! 5 tegen 5 ik als enige dame tussen de negen heren! Na 2 games zat de sfeer er lekker in, en wat denk je dat er gebeurde? Irene wil eventjes de bal met een vreemde beweging van de grond afhouden, scheurt me trainingsbroek vanaf me kruis tot me knie in!!  Nou daar sta je dan, tussen die negen mannen.
Ik had de mazzel dat de binnenvoering het niet begaf en dus niemand mijn mooie roze boxershort kon bekijken. Ben ook maar gewoon verder gaan spelen na een hevige lachbui.

Aanstaand weekend staan er weer leuke uitjes op het bord. We gaan zaterdag voor de liefhebbers weer een ochtend naar Chur. De grote stad hier in omgeving. Op zondag kunnen we een berg op, een moeilijk naam en weet het zo eventjes niet te benoemen. Maar in ieder geval met de stoeltjes lift naar boven en dan lekker een wandeling richting het dal maken.
Zaterdagavond gaan we ook weer met een heel stel naar pizzaria Scala. Zo'n kleine 14 personen op dit moment  dus dat word een leuk weekend voor het afscheid van 6 mede patienten die aanstaande maandag naar Nederland vertrekken!! Pff ga sommige mensen wel erg missen hoor, je bouwt wel iets op met ze. Maargoed er komen dinsdag ook weer een tas vol nieuwe astmalijers aan dus dat gaat helemaal goed komen.

Tot zover de blog van dag 59, heb trouwens mijn eerste verjaardagskaart al binnen. Dankjewel Opa en Oma S. Ontzettend lief van jullie. Jaaa nog maar 12 nachtjes slapen en dan word ik 23 jaar..
Ciao lieve mensen, liefs en kusjes voor vandaag!

Jaja mensen,

Er heerste al een tijdje een virusje op de afdeling, soort van buikgriepje. Ik riep al heel hard nou jongens ik heb nog nooit griep, koorts of wat dan ook gehad dus kom er nu ook wel onderuit. Ja je voelt het al aankomen...
Gisterenavond, pfff een buikpijn en krampen man ik dacht wat zullen we nu krijgen? Nog geen drie uur later was ik met de wcpot aan het knuffelen. Jammer genoeg niet alleen zittend maar ook op me knieën  en zal er verder weinig over gaan melden.
Om 05.00 vanacht was het nog een keertje feest en heb vanaf die tijd ook maar televisie gekeken en ben uit pure verveling heel internet maar af gaan struinen. Om 07.00 stond de verpleeger al naast me bed, joehoe hoe is het met je? Nou ik zeg goed hoor haha, hij tempraturen en ja hoor zoals gewoonlijk gewoon 36.0 graden. IK HEB NOOIT KOOORTS!!
Rond 09.00 stond de longarts aan mijn bed, en ja zegt ze zoals je al wel weet mag je nu eventjes niet je kamer af vanwege kans op besmetting. We willen eerst even wat ontlasting voor onderzoek, echt onwijs fijn..
Dus nu lig ik al vanaf 05.00 wakker in me bedje met me laptop op schoot, echt wat een leven maar niet voor meer als 1 dag zal ik verklappen. Hoop morgen in ieder geval gewoon zelf weer naar de eetzaal te mogen en gewoon zelf me kop thee halen want dit afhankelijk zijn van iemand is echt niets voor mij. Zelfs voor een kopje koffie moet je nog bellen haha.
Nou nu genoeg gezeurd we gaan eventjes kijken naar de leuke dingen van hier allemaal? Euhmmmmmmmmmmmmmmm even goed nadenken hoor?
Nee allemaal geintjes, ik zal me vandaag koest houden op me kamertje. Lekker eventjes uitrusten is ook geen straf, en als vandaag alles goed gaat en mijn ontlasting geen gekke kwalen laten blijken dan kan ik morgen de afdeling op en donderdag mijn programma weer mee gaan draaien. En dan.. is het bijna weer weekend, en we gaan als het goed is naar Chur dit weekend. Eigenlijk heb ik niets nodig maar ik wil zo graag de McFlurry stroopwafel proeven!! Ik hoop dat ze die hier in Zwitserland ook kennen? Zou het zo zijn?
Ze verkopen hier trouwens wel mini-stroopwafeltjes, bokkenpootjes en spritsen! haha hoe Nederlands kan het buitenland zijn.
Met mijn verjaardag ga ik dan ook een Hollands koekjesbuffet maken, taart e.d. is hier wel te krijgen alleen wel bij de bakker. Je betaald er dan de hoofdprijs voor en dat vind ik ietwat overdreven voor mijn verjaardag. Die grote mega lekkere bestooid met chocolade en snippers taart die houd ik wel tegoed met mijn verjaardag,welkoms,kerst,oud&nieuw en alles feestje thuis ..
Dus voor zover mijn verhelderende & eerlijke blog van gisteravond, vanacht en vanmorgen hahahaha kan er gelukkig zelf heel erg om lachen en dat is het belangrijkste.

Voor de mensen die geen behoefte hebben aan zulke blogs ;) geen paniek dit was waarschijnlijk de eerste en de laatste tijdens deze opname oke?   Dikke knuffels, Irene

En nog een foto van mijn verzameling!

Week 9 is gestart! Dat betekend dat ik er na deze week nog maar 6 hoef  woehoeeeeeee!!!!!
Hoe graag ik ook naar huis wil, helaas ik moet eventjes doorzetten en die laatste 6 weken volhouden.
Vandaag met het nieuwe programma begonnen, heerlijk niets doen de hele dag, beetje uit je neus peuteren, en die is onderhand ook leeg. Ben gewoon voor het eerst sinds weken na mijn ontbijt weer terug gekropen, heerlijk warm met de televisie aan en luieren maar!

Voor de heb ik eventjes weinig inspiratie om een blog te schrijven, maak eigenlijk vrij weinig mee hiero. Mijn weekend was in ieder geval we erg leuk. Heb gisteren nog een lekkere wandeling gemaakt, goed geklommen met heerlijke ochtendzon. Overal eekhoorntjes die wegsprongen, pff tja het is hier echt mooi en rustgevend!
Morgen heb ik een drukke dag, ben de hele dag bezig met activiteiten en sporten. Wel lekker hoor om een beetje bezig te zijn..
Zal morgen kijken of ik meer te vertellen heb het is nu een beetje hopeloos

Ciao lieve mensen, Knuffels!!!
 

Nou jongens, zoals mijn vorige Blog al vertelde gaan we werken met nieuwe roosters. Hier komt me rooster voor de aankomende week:

Maandag:
08.30-09.00 Ochtendwandeling
14.00-15.30 Fitness

Dinsdag:
09.15-10.00 Sport en Spel
10.15-11.45 Wandelen C
16.30-17.15 Contact Psycholoog

Woensdag:
08.30-09.00 ochtendwandeling
10.45-11.45 Zwemmen C

Donderdag:
09.45-10.30 PMT
10.30-11.00 Ontspanning
13.30-17.00 Wandelen C

Vrijdag:
08.30-09.00 Ochtendwandeling
11.30-11.50 Spreekuur Longarts
14.00-15.30 Fitness

Nou zoals je ziet heb ik onwijs veel momenten van NIETS DOEN!!! Grrr kan me hier echt een beetje over opwinden, ik moet gewoon iets te doen hebben. Gelukkig heb ik me schoen altijd bij de hand en kan ik me aardig wegwijs vinden hier in omgeving dus ga er dan zelf wel opuit. Van 3 keer zwemmen naar 1 keertje! Dat is toch wel iets overdreven, ben zo hard aan het trainen met bepaalde dingen en dat moet ik nu een uurtje allemaal gaan proppen.. Nee sorry ben niet echt blij met de beslissingen van de mensen hier maarja.
Er zit een achterliggende gedachten bij, vanwege het hertsel door de afbouw van bijvoorbeeld de Prednison. En thuis beweeg je natuurlijk ook geen 20 uren in de week. Er zit een groot waarheidgedeelte in, alleen voor mij is dit gewoon geen positieve oplossing.

Vanavond hebben ze Bingo gepland. Je hebt al het gevoel in een bejaardecentra te zitten plannen ze ook nog dit soort activiteiten! Maarja zal me feestneus opzetten en erbij gaan zitten, toekijkend hoe de mensen nummertje 31,87,43 wegstrepen haahahahahahah.
Vandaag wezen wandelen, samen met 2 mede patienten zijn we vanaf Laret richting Klosters gewandeld. Op bepaalde momenten moesten we eventjes ons eigen pad maken en daarbij belanden we dan ook tot ons kruis in de sneeuw. We hebben ontzettend gelachen, mooie plekjes gezien en ook diep de afgrond in gekeken. Het was onwijs lekker buiten..

Een fijn weekend allemaal, en tot de volgende Blog! Liefs Irene

Hoi hoi,
Het is weer WEEKEND in de kliniek van het NAD.
Nu hebben we helaas niet zo'n heel fantastisch weekend vanwege het WEF. Er word ons sterk afgeraden om het dorp in te gaan vanwege de grote namen die er komen en de dingen die er kunnen gebeuren. Dus ja wat moet je dan?
Morgen gaan we met een groeppie wel een stuk wandelen alleen dan richting Laret, ik moet er wel eventjes uit anders word ik nog gekker als dat ik al ben.
De kindergroep heeft een actie opgezet voor Haiti, morgen tussen 13.00 en 16.00 kunnen wij als patienten (ook de duitse patienten) de kinderen sponsoren voor fietsen, we kunnen zelf gebakken appeltaart kopen, er word live muziek gespeeld. Nou in ieder geval allemaal voor het goede doel en wij kunnen daar natuurlijk bij helpen. Dus zo hebben we de zaterdag in ieder geval wel weer gevuld.
Zondags gaan ze de pischa op, nu ben ik afgelopen zondag al met mijn bezoek naar deze waanzinnige plek geweest! Echt mensen als jullie een keertje hier in de buurt komen moet je echt echt ECHT de pischa eventjes op. Je hebt hier een waanzinnige uitkijk over bergen. Er is een stilte die je jezelf bijna niet voor kan stellen, en als de zon schijnt zit je helemaal gebakken op 2850 meter.

Voor de rest is de week wel aardig verlopen, nog steeds beetje last van de drang naar Nederland. Maarja ff doorzetten!
Hier op de afdeling is het ook oppassen geblazen want er heerst een buikgriep.. Dus mensen liggen op de kamer en we mogen zeker niet op bezoek om alles op save te zetten.
Zit nu ook niet echt te wachten op een weekje knuffelen met de wcpot, dat gebeurt al veels te vaak hier haha!
We hebben ook een nieuw programma gekregen met een nieuwe opzet waar ik echt niet blij mee ben. Heb bijvoorbeeld maandag van alleen maar een ochtend wandeling en in de middag anderhalf uur fitness! Nou sorry hoor maar ga toch zeker niet uit me neus zitten vreten in die periode dat ik niets ingepland heb. Ik trek de schoenen wel aan en loop een eind heen! Grrr ik hou niet zo van veranderingen en ik heb gewoon die afleiding en beweging nodig! Maarja ze komen er wel achter als ik elke avond stuiterend de gangen over ga.. Daar worden HUN niet blij van ;)

Nou lieve mensen, een heel fijn weekend gewenst allemaal! Geen gekke dingen doen want ik mag ook weinig geks doen helaas. We tellen af, aanstaande dinsdag zit ik er alweer 8 weken.. Dat beteken nog maar 7 te gaan whiehoeeeeee X x Doeeiii

Sjonge sjonge zeg!
Deze week is het WEF ( Word Ecnonomic Forum ) begonnen. Allemaal grote namen van internationale bedrijven en zakenmensen komen hier in Davos bijeen om gezellig te kletsen. De helikopters die vliegen af en aan want ja die mense kunnen natuurlijk niet gewoon in een Fiat Panda komen! Dat zou helemaal uit stijl zijn..
Hoe dichter we bij het weekend komen, hoe groter de namen zijn, hoe duurder de helikopter is en hoe meer beveiliging,politzei en legermannetjes klaarstaan. En dat allemaal omdat meneer Obama a.s. zaterdag in Davos wil landen??
Tja, er blijven altijd dingen bestaan die ik nooit zal snappen. Dit is volgens mij eentje van!

Dus... maarja ik draai gewoon mijn programma hier in de kliniek. Alles loopt lekker! Ben druk aan het oefenen met zwemmen om verschillende technieken te leren en dit lukt best een beetje. (met veel water in me neus, oren en alla proestend bovenkomen).
De fysio hebben we vandaag een klein beetje afgesloten, ik kom nu eens in de 3 weken langs om het schema in te vullen hoe we er voor staan! Dus dat is alweer een plekje meer vrij in het drukke rooster.
Heb gisteren (dinsdag) achter de kliniek omhoog gewandeld, op een gegeven moment hadden een prachtig uitzicht over de Davose see, het dorp en de natuur eromheen! Een mooi plaatje als het niet zo mistig was. Ook was het koud en er stond een smerige wind die het niet echt dragelijk deed maken :(.
Na een flinke klim kon je een keuze maken om nog verder te klimmen of af te dalen, nou ik ben richting de kliniek afgedaald. Man is was bevroren, was niet helemaal op en top dus gaan met die banaan!

Voor de rest heb ik eigenlijk weinig te melden op moment. Alles rommeld een beetje in me hoofd! Wil graag eventjes een dagje of weekend naar huis. Gewoon eventjes om iedereen te zien! Oh dat lijkt me echt zoooo fijn..
Vind het ook erg jammer dat ik tot eind maart geen bezoek meer krijg, weet dat het best lastig is maar toch het is best wel erg leuk een weekend tussen de ''gewone'' mens te zijn en vol trots te laten zien wat je kan en hoeveel moois hier wel niet is!
Paps en Mams hebben het ook fantastisch gehad, en met die subsidieregeling scheelde het gewoon meer als de helft. Dat is nog een leuk om een weekendje te komen.

Maarja, lieve lezers ik ga weer afhaken. Ga straks weer een lekker potje volleyballen tegen de Duiters en daarna lekker me bedje in.
Morgen weer vanalles te doen en te beleven @ NAD dus slaap lekker voor straksjes..             Liefs

Halloooo,

Vanmorgen was het dan zover, de visite kwam voor het laatst in de kliniek om daarna terug te reizen richting het vlakke Nederland.
Het was een onwijs mooi weekend met veel zon en gezelligheid. Rond 10.00 heb ik ze allemaal een knuffel gegeven en uitgezwaaid voor een goede reis. En daar sta je dan, weg visite nog 8 weken alleen (met medepatienten) voor de boeg.
Er komt geen visite meer helaas, ik vind dit best wel een beetje jammer.. Zou iedereen alle mooie plekjes willen laten zien hier, het mooie gebied, de natuur, ze laten zien wat ik allemaal al weer kan! Maar ja dit moet eventjes wachten tot eind maart denk ik?

Onze Gab werd vandaag 69 jaar. Hij verzameld stropdassen en wij als medepatienten hebben vanmorgen dan ook allemaal een stropdas van papier omgedaan en samen Oh Oh DenHaag gezongen! Hij vond het fantastisch allemaal..
Samen hebben we hem een veldflesje van Swiss cadeau gedaan, hierin kan die zijn lekkernij bewaren voor een goede wandeling.

Mijn programma was minimaal vandaag, heb vanmorgen een poging gedaan tot zwemmen. Dit ging niet zo heel lekker en was blij dat we gingen volleyballen in het water. Na de lunch ben ik wezen rusten en om 14.00 de moed bij elkaar geraapt om ff te gaan sporten.
Ik heb de laatste dagen gewoon de energie er niet voor iets te ondernemen of in actie te komen, snap er niets van.
Het afvallen is een drama, mijn lichaam  veranderd wel in vorm gelukkig. Ik heb weer een taille die terugkomt maar de kilo's is een lastig aspect. Had een gesprek met de dietiste vandaag en ja hoor ik zit op dieet. Ga dus nu me eten aan de dieet kant halen, met kleine porties, geen sausjes e.d. heb er veel voor over om echt weer richting me ouder gewicht te gaan!
Dus geen lekkere dingen meer opsturen a.u.b. want ik moet weer in die ene spijkerbroek komen die ik heb meegenomen hahahaha..

Morgenvroeg een gesprek met de arts, hopelijk gaan we nu na ruim3 weken verder met de afbouw van de predjes!
Daarnaast wel een pilletje erbij gekregen, heb ontzettend last van reflux (zuur) en dat is echt vervelend en vies gelukkig werkt dit erg goed. Ik hoop morgen alle foto's binnen te hebben en die komen dan snel op de site te staan!

Eerlijk ik mis iedereen heel erg, en verlang naar me huis, vriendinnetjen, vrienden, alle lieve mensen om me heen, de paardjes, manege echt alles!!!!! Dankjwel voor nog steeds de lieve kaartjes die ik binnen krijg! Zelfs van mensen, waar ik het niet van had verwacht! Dankjewel.
Ciao allemaal, tot morgen...

Een nieuwe dag voor mijn visite met weer een heerlijk zonnetje, we hebben het dit weekend wel getroffen met het goede weer zeg ;).
Vanmorgen hebben we eerst op mijn kamer koffie gedronken en zijn daarna met de bus richting Davos Dorf gereden. Bij de bushalte hebben we nog eventjes een praatje gemaakt met Bram Moskowitz, zijn dochter zit hier op de kinderafdeling vandaar. Hij ging denk ik ook een berg beklimmen met zijn kapotte spijkerbroek en Italiaanse instappertjes hahahaha!
Maargoed, we kwamen aan in Dorf en de bus richting de Pischa stond ook al klaar, dus overstappen en gaan met die banaan..
Met een grote gondel gingen we naar boven naar ruim 2800 meter tussen de bergen, wauw wat een ongelovig mooi fantastisch uitzicht heb je eigenlijk hier. Ik was zelf de Pischa nog niet op geweest maar ik raad het iedereen meteen aan. Ook voor mensen die op skivakantie willen, hier in Davos en omstreken kun je fantastisch skieen. De Pischa is helemaal mooi, allerlei soorten wegen leiden richting het dal. Adembenemend mooi gewoon! We hebben een stukje gewandeld, we moesten helaas heel veel naar beneden en wat je naar beneden loopt moet je ook weer omhoog klimmen. Met als gevolg.... Irene was stuk!
Eenmaal terug hebben eventjes lekker gegeten in het restaurant en zijn toen weer richting het Dorf gegaan. Hier heb ik de bus naar de kliniek gepakt en de visite is richting Bolgen verdwenen om nog eens goed te genieten van de ontzettend lekkere Jagerthee die ze hier hebben.
Ik heb de hele middag mijn oogjes dicht gehad, man ik was moe!! Dit was eventjes nodig denk ik?!
Zodadelijk komt de visite deze kant op en gaan we nog eventjes en drankje doen hier in de kliniek. We hebben een cafetaria (zo noemen ze het) en daar kun je wel eventjes leuk zitten. Morgenvroeg komen ze ''afscheid'' nemen en dan ga ik met mijn programma verder terwijl hun de reis richting Nederland voorbereiden. Dan zit het weekend er alweer op! Het gaat snel, is best vermoeiend maar wel erg leuk om toch weer eventjes je eigen familie en vrienden te zien.
Ik denk dat we een goed en ondernemend weekend hebben gehad, we hebben de twee mooiste bergen gezien, gewandeld, optijd een drankje genomen ;), en gewoon veel samen geweest. Pap, Mam, Hans en Astrid jullie ook bedankt voor dit bezoek, de fantastische cadeautjes en de gezelligheid deze dagen!!!!!

Wooowwwww wat een ontzettend mooie en zonnige dag hebben wij vandaag gehad! Echt voor mijn visite was dit al 1 groot cadeautje.
Natuurlijk hebben we meteen goed gebruik gemaakt van deze fantastische dag. Erst zijn we het dorp in geweest, beetje rondgelopen alles bekeken ach je weet het wel. Al lopend liepen we richting de Schatzalpbaan, hier ga je met een treintje naar boven ongeveer 1814 meter. Nogmaals het was een mooie echt mooie zonnige dag dus dat zat wel snor daarboven.
Eenmaal boven hebben we een stukje gelopen richting een restaurant (strela) daar hebben we eerst lekker warme choco gedronken en de liefhebbers namen daar een stuk apfelstufel met vanillesaus bij ;) Oh jongens wat een straf om bij Irene op bezoek te zijn.
Pap, Mam, Hans en ik zijn na de koffie de Wasserfal rundgang wezen lopen, astrid heeft zich heel ergelijk (maar niet heus) moeten vermaken in het heerlijke bijna te warme zonnetje.
De wandeltocht was erg mooi, langzaam stijgend liepen we door de bossen, zon en natuur heen. Soms hoorde je alleen maar vogeltjes fluiten en had je een uitzicht waar je soms alleen maar van kan dromen. Na een ruim uur wandelen kwamen we weer bij het Schatzalp restaurant uit en hebben daar weer een tafetje in de zon genomen om lekker te gaan lunchen.
Een overheerlijk soepje erin en je kan er de hele dag weer tegen aan toch? Zekerste weten.
Na de lunch hebben we de trein terug genomen naar beneden om onze dag richting de pistes te verplaatsen.. Of te wel, we liepen richting Bolgen. Mijn moeder was best nieuwschierig wat dit nu precies was.
Om het ultieme winterposrt gevoel te krijgen moet je daar eventjes naartoe gaan, hier hebben we WEER heerlijk in de zon gezeten al genietend van de snowboarders die hun levens wagen in de half pipe. Ik heb mijn visite eventjes laten proeven wat Jagerthee is! Dit viel zeer zeker in de smaak zoals tevens het Zwitsers likeurtje Roteli. Ja lieve lezers wij hebben onze dag ontzettend goed benut ;)

Eind van de dag was voor mij de energie ver te zoeken en ik ben dan ook richting de kliniek gegaan om eventjes lekker uit te rusten, naja rusten? Iedereen wil graag weten wat je hebt gedaan en dat is ook leuk om te vertellen natuurlijk. Om 18.00 heb ik de bus richting Laret genomen, daar slapen ze allemaal. We hebben hier eventjes wat gedronken en om 19.00 gingen we aan tafel.
We kregen lekker te eten aardappelgratin met filetlapjes en verse groentes! Ja dat was wel weer eventjes lekker om 'savonds warm te eten. Dat mis ik toch wel een beetje hoor, want tussen de middag warm eten blijft wennen. Helemaal in het weekend.
Maarja ik  heb een ontzettend leuke dag gehad en de visite heeft volgens mij ook heerlijk genoten.
Ohja, ik heb van Hans en Astrid ook al een heerlijk verjaardagscadeautje gekregen! Burberry the BEAT (parfum) Dankjewel daarvoor, echt ontzettend lief. En van mijn Oom Hans & Marjolein ben ik ook goed verwend met een leuk zakcentje om daarvan hier in Swiss me eigen verjaardagscadeautje van te kopen. Heel lief van jullie, ook voor jullie dankjewel.

Ben nog wel lang niet jarig maar het voelt soms wel een beetje zo, het zal wel vreemd zijn op 16 feb. om niet je party te vieren zoals thuus. Maar we maken er bij thuiskomst een spetterend feessie van die alles meepakt wat ik sinds 8 dec heb moeten missen!
Iedereen dankjewel voor de onwijs leuke cadeautje alvast, tot morgen met een nieuwe blog!

(p.s. alle foto's van dit weekend komen pas maandag of dinsdag. Dan heb ik ze ook van Astrid en Mama gekregen)  Ciao!!

Vandaag was het dan zover, ik kreeg visite van me Moeder, Vader, Hans en Astrid uit Nederland.
Voordat dit feest kon beginnen had ik natuurlijk eerst een programma af te werken. Vanmorgen ging de ochtend wandeling niet door, het was namelijk -16!! Dus we werden meegenomen naar de zaal voor een gezellig potje badmintonnen. Na de ochtendgym had ik eventjes niets, om 10.45 werd ik in het zwembad verwacht. Ik ben druk aan het flipperen en oefenen met de borstkrol dit gaat steeds beter. Het is een goede oefening om je ademhaling te controleren en bewust te worden met hoeveel lucht je wat kan ondernemen. Het gaat nog wel eens mis, dan lig ik proestend en hoestend in het zwembad maarja.
s'Middags ben ik nog een uur wezen sporten, eerst cardio en kracht training en aansluitend nog een potje volleybal in de grote zaal!

En toen.... kwam het smsje: We zijn aangekomen in het hotel!!!!!
Jippie de visite is er, snel douchen en omkleden om vervolgens mijn gasten beneden te ontvangen en ze de kliniek te laten zien.
Iedereen was erg onder de indruk, ze vonden het een mooi gebouw maar toch wel met een ziekenhuistintje. En warm dat ze het hadden, WARM zal ik je vertellen. Haha tja ik ben er al ruim 6 weken aan gewend dat het warm is binnen.
Ik kreeg allemaal spullen uit Nederland zoals ontbijtkoek, dropjes, erwtensoep (vanwege gezeur van medepatienten), snoepjes en ook lieve cadeautjes en kaartjes van mijn familie en Sanne!!
Een mooi nieuw leesboek, sieraden en lekkernijen. Na mijn avond in de kliniek heb ik de bus naar het hotel van paps en mams gepakt. Ook hun waren net klaar met eten, we hebben nog eventjes koffie gedronken en zijn toen naar de hotelkamers gegaan om daar eventjes bij te kletsen. Ik kreeg van Astrid een cadeautje, een soort van dobbelspel. Ik ben zeer benieuwd hoe het moet en werkt want de beschrijving is alleen in het Frans dus kom daar maar eens uit. Van mijn ouders heb ik ook een cadeau gekregen.. Ben natuurlijk volgende maand jarig en ik heb een onwijs mooie zilvere ketting gekregen met een hanger eraan. De hanger lijkt op een rots met 2 diamantjes erop. Ik zag er meteen een moeder met kind in, Astrid omschreef het als dat ik het diamantje was dat bijna de bergpunt had bereikt met alles wat ik doe en meemaak. Allebei mooie omschrijvingen, voor mij is het een speciaal cadeautje voor mijn verjaardag (die nog eventjes duurt hoor, 16feb. pas). Echt pap&mam super dankjewel!!!!

Nu ga ik echt me oogjes dicht doen, ben moe en stiekem vraagt het meer energie dan dat je denkt.
Morgen gaan we het dorp in, wandelen, een van de bergen op en dan lekker eten. Morgen een nieuwe blog met foto's van alle leuke dingen die ik ga meemaken dit weekend met de liefste mensen om me heen.
Sleep well allemaal, lieve knuffels Irene

Ja jongens ik heb mijn hart weer eventjes op kunnen halen, het stro weer eventjes kunnen ruiken, de bezwete paarden even kunnen voelen! Dit weekend is er snow-polo in het dorp Klosters!
Tijdend dit 4-daagse spectacel strijden verschillende landen tegen elkaar op de sneeuw te paard natuurlijk. Drie tegen drie met veel gedraai, galop, geschreeuw tegen elkaar, gejuich vanuit het publiek. Een leuk spectacel als je van de paardensport houd.
Gisteravond is het begonnen, samen met Wim ben ik met de trein naar Klosters gegaan om vervolgens richring het sportcentrum te wandelen. We hebben 2 wedstrijden gekeken en toen hebben we de trein weer terug genomen.
( hieronder een filmpje van een stukje van de wedstrijd! )

Voor de rest heb ik weing nieuws te melden, ben alleen weer bij de derma geweest omdat ineens mijn schenen, kuiten en bovenbenen onder de plekken zaten. Blijkbaar een allergische reactie op iets waar ik ff niet tegen kan op dit moment! Dus nieuwe zalfjes om te smeren en wonderlijk na ruim anderhalve dag is het al stukken minder geworden..

Vanmiddag komt mijn visite namelijk: Paps, mams, Hans en Astrid dus we gaan er een leuk weekend van maken met zijn 5en!
Vanavond weer een nieuwe blog, Ciao!!!!!

Zo weer een blogje van alweer mijn 44ste DAG!! Sjonge wat gaat de tijd eigenlijk best wel een beetje snel.
Vandaag was een goeie dag, vanmorgen mochten we alleen niet naar buiten voor de ochtendwandeling. Het was -12 dus dan is het helaas pindakaas. We hebben een goede GVO voorlichting gehad over het gebruik van Predjes en de bijwerkingen/gevolgen daarvan bij sport en bewegen. het verklaard voor mij een hoop op gebied van pijntjes ed.
Predjes is gewoon funnes voor je lichaam, het maakt spierweefsel kapot en dat herstel duurt bij mensen die medicatie gebruiken veel langer. Vandaar de verklaring voor de inmense spierpijnen constant. Maar we houden de moed erin, je kunt door training dit gewoon beter krijgen. Tijdens het zwemmen ben ik vandaag begonnen emt het oefenen van de borstkrol! Flippers aan de voeten en gaan met die banaan. De slag en flipperen gaat allemaal heel goed alleen ik moet nu bewust en rustig gaan nadenken hoe ik het beste met mijn ademhaling kan werken. Na elke slag, of een paar slagen onder water? We komen er vanzelf achter!

Vanmiddag wezen sporten, en ja mensen heb voor het eerst weer een klein stukje hardgelopen! Yes, echt een minuut maar ongeveer maar toch.. Moet nu goed opbouwen in doorwandelen, ivm dat mijn scheenbenen zoveel pijn veroorzaken moet ik eerst de spieren en het weefsel trainen voordat ik ga joggen. De demping moet eerst goed voelen! Dus nog eventjes geduld en voor ik het weet loop ik weer flierefluitend hard! Na het sporten had ik nog PMT, dit was wel ff goed zeg..
Ben weer goed bewust geworden van hoe ik in elkaar steek, en wat mijn valkuilen en positieve kanten zijn. Ik moest voor vandaag 11.00 mijn tussenevaluatie inleveren en had bij PMT ook neergezet hoe moeilijk ik dit vond. Ze was er erg blij mee en kon zo makkelijker verder met mijn behandelplan. Het was echt onwijs goed vandaag, ben me er ged bewust van geworden dat er bepaalde dingen echt eventjes anders moeten en sommige dingen gewoon Irene zijn en zo zullen blijven.

Waar ik nu echt vrolijk van word zijn de mensen die mij vertellen en zeggen dat ze echt zien dat ik aan het afvallen ben! Echt dat kan je zo'n lekker gevoel geven. In kilo's nog niet zo veel maar mijn lichaam veranderd ontzettend aan vorm. Ik krijg me taille weer terug, mijn ''dikke'' kop is weer redelijk in zijn normale Irene koppie! me kleren gaan fijner zitten dus nu echt volhouden en de moed erin houden!
Strakjes ga ik samen met Wim weer een potje Volleyballen, dit gaat ook steeds beter. Leuke tak van sport is dat. Maar ik begin heel veel dingen leuk te vinden om te gaan doen. 1 ding mis ik echt onwijs veel, de paarden! Dus ga me hart van het weekend helemaa ophalen bij de polo wedstrijden..

Voor zover mijn blog, geen nieuwe foto's helaas maar die komen snel weer! Nog 2 nachtjes slapen en dan komt mijn visite.. heb er zin in :) eventjes weer gewoon leuke dingen doen met mensen die niet alleen maar over bepaalde onderwerpen praten ( tenminsten dat hoop ik haha) Jaaaa dat gaat wel gezellig worden.
Doeiiiiii Xx Irene

Oke dan, de nieuwe lading patienten is net binnengekomen. Allemaal vrouwen!!! Haha leuk voor de mannen hier, nog meer gezelligheid, zeurende en lachwekkende vrouwen. Dus dat voor vandaag.....

Nee geintjes zal even wat over mijn dag vertellen. Vanmorgen begonnen met ontspanningstherapie, dit is echt een fijn moment om met zoiets te starten. Daarna moest ik meteen door voor mijn voet naar de Dermatoloog. Hij vroeg meteen tijdens het kijken of ik vaker met exceem in aan merking ben gekomen! ik zo jazeker en dat verklaarde een hoop. Het schijnt een exceem te zijn, en de pijn die erbij komt kijken is het bindweefsel in de voet wat ontstoken is. Mag nu dus eventjes niet meer langlaufen in andermansschoenen. Dit door de pasvorm en de bacterien die erin zitten. En helaas nee ik ga geen eigen langlauf schoenen aanschaffen, dat vind ik te gek!
Vanmiddag zou ik dus gaan langlaufen maar ben meegeweest met de C wandeling, dit viel een beetje tegen en ben samen met Cindy een eigen pad ingeslagen. We hebben en stop gemaakt bij de oefenbaan en hebben lachwekkend naar de beginnende mannen gekeken. Het ging ze overigens goed af!

Vanavond zijn Wim en Aad halve gegrilde kippetjes wezen halen bij de plaatselijke kippenboer die hier elke dinsdag staat. Hij was onwijs lekker en heb hem in combi met een salade heerlijk op gegeten..
Voor de rest weinig te melden, ik moet even me gas terug nemen op gebied van bewegen. De fysio vind dat ik wel grote sprongen maak en ik moet straks natuurlijk niet op 150 % gaan draaien dus eventjes waken en een tikkie terug nemen. Mijn rugpijn gaan steeds beter, al hoewel ik er nu over typ hij best een beetje aan het zeuren is helaas. Maar goed, elke week lig ik nog aan het tens apparaat om alles eventjes op non actief te zetten.

Aanstaande vrijdag komen paps, mams, Astrid en Hans voor een weekendje hiero.. In Klosters zijn wedstrijden snow-polo bezig!! Duitsers, Zwitsers en Engelse spelen tegen elkaar voor die eerste prijs. Kijk er erg naar uit om dit spectacel eventjes te zien, om eventjes de lucht van het bezwete paard op te snuiven en de rijkunsten van de ruiters te bewonderen!!
Voor zover mijn blog dag 43 alweer, Liefs Irene

En ja hoor de kop is er weer af! De maandag is afgesloten en we hebben weer rust in de toko..
Vandaag had ik een redelijk rustig dagje. Vanmorgen begonnen met een ochtendwandeling van een half uurtje. Na de ochtendwandeling kregen we GVO over huidverzorging ivm dat astma vaak gepaard gaat met exceem e.d.
Voor mij was het natuurlijk gesneden koek met mijn exceem verleden van ruim 2,5 jaar geleden alweer gelukkig !!
Na de GVO ben ik gaan zwemmen, we kregen we opdracht op met een plankje 10 baantjes te zwemmen met daarvan 5 op je buik en plankje mee en 5 op je rug en plankje mee. Dit was een leuke maar best ingewikkelde opdracht, en nu ik er aan terug denk valt het kwartje pas dat het veel gemakkelijker had gekunt!! Hahahahaha dikke schik hier achter me computer.
Nou ja in ieder geval na het zwemmen van een dik uur ben ik gaan eten, en we aten:.....................

Aardappelpurree met boontjes en een stukje vlees..

Dus ja, na het eten even lekker op me kamer gezeten. Rust houden en tot mezelf komen! Om 14.00 had ik en gesprek met de psycholoog en hebben we wat testen doorgenomen, pff wat een werk zeg als je dat beroep heb. De hele dag aanhoren wat mensen te zeggen hebben. Maar sjonge wat is die man toch goed zeg!! Ohja tussen de bedrijven door nog eventjes naar de arts geweest. Ik denk nu komt het.. Ik mag eindelijk verder met afbouwen van de Predjes maar helaas dit feestje ging echt niet door!
Ik heb sinds een weekje een plek onder mijn voet, die doet zeer, is rood en jeukt. Na een paar dagen aankijken besloot mijn arts toch maar een afspraak bij de dermatoloog te maken. Dus morgenvroeg kan ik daar al terecht. De mazzel is dat wij de mensen allemaal in huis hebben vanwege de duitse patienten. De meeste duitse patienten zitten hier vanwege hun extreme exceem. Ze worden hier helemaal behandeld en dagelijk op de zalfkamers helemaal ingesmeerd. Dus voor ons weer een voordeel dat hier de beste specialisten zitten! Dus alleen dat nieuws kreeg ik te horen en ik stond weer buiten de deur, geen afbouw, geen positieve berichten. Maar voel me gelukkig wel wat beter na vorige week. Mijn lichaam moet ontzettend wennen aan de afbouw volgens mij.

Vanavond ga ik nog eventjes ene potje volleyballen samen met Wim en de duitsers. Eens kijken hoe we het er vanaf brengen!
Dan is het toch wel onderhand om richting me bedje te gaan denk ik?
Morgen ga ik toch weer na alle spannende momenten proberen om op de langlauf latten te gaan staan. Ik ben zeer benieuwd.

Daag lieve mensen, slaap lekker voor vanavond                    xX x

De zondag zit er weer bijna op en dan beginnen we morgen aan week 7. Dat betekend dat Irene bijna op de helft van haar opname is!!
Soms lijkt het nog een heel eind, maar als ik zie hoe snel de eerste weken zijn gegaan? Man dan mag ik eigenlijk niet klagen.
Morgen begint de gewone week weer, maar eerst ff me weekend vertellen..
 

Gisteren natuurlijk Lenzerheide, we zijn die avond naar de Bolgen geweest! Dat was erg gezellig, Sandra is dit weekend voor het laatst dus moest dit ff goed afsluiten. We hebben eventjes gezellig wat gedronken, kwamen nog een groepje Nederlanders tegen.. Altijd leuk om eventjes met het normale volk te kletsen. Rond 9 uur waren we weer rustig in de kliniek en ik lag er voor mijn doen optijd in.
Vanmorgen dacht ik en nu gaan we naar buiten, het was helemaal niet koud. Dus wandelschoenen aan, ipod op de kop en lopen maar. Ben heerlijk in een lekker swingend tempo de Davose See weer rondgewandeld. 'sMiddags zijn we met de stadsbus naar de Rinerhorn gegaan. Hier ga je met een gondel naar 2000 meter om vervolgens van het prachtige uitzicht te genieten en natuurlijk eventjes te lunchen. Vanuit boven zijn we naar beneden gewandeld. Je kunt hier niet alleen wandelen maar ook skieen en nog leuker! SLEETJE rijden! Helaas mogen wij dit niet vanwege kans op blessures.. Maar je gaat vanaf boven helemaal over een speciaal slee pad aangelegd helemaal naar beneden, en je hebt bepaalde momenten een vaart hahaha lijkt me zo onwijs gaaf. Sturen met een touwtje en je gewicht, remmen door je hakken in d sneeuw te zetten hoe kinderpret kun je hebben??

Thuis (kliniek) aangekomen was ik gebroken en ben ik eerst een uurtje gaan slapen. Voor de rest weinig te melden..
Morgen week 7 en die is lekker gepland zoals gewoonlijk. Vandaag mijn tussenevaluatie ingevuld en ingeleverd, dat ging allemaal goed. Voor zover mijn blog van dag 41 alweer..
Van de week zal ik meer schrijven over mijn vorderingen binnen de groep.. nog 5 daagjes wachten en dan krijg ik VISITE!!!! Jippeeee!!

Dikkeeee knuffels, ciao
 

Zoooo dag 40 is bereikt! Hoeveel moet ik er nog? Is er iemand die dit bijhoud?
Het is weekend, dit vind ik altijd de mindere momenten helaas. Elke zaterdagochtend denk ik wel aan de manege.. Terwijl het straks wennen zal zijn om weer aan het werk te zijn in het weekend!

We zijn vandaag naar Lenzerheide geweest, we kwamen ook langs een soort van manege. Allemaal meisjes te paard in dikke winter kleren.. Heb de lucht eventjes goed opgesnoven ;).
In Lenzerheide heb je een heel groot meer, deze is wel helemaal dichtgevroren en toegangelijk voor wandelelaars, langlaufers, en schaatsers natuurlijk. Hier zie je niet zoals in Nederland mensen kunstschaatsen op het ijs. Ze zijn hier meer van het ijshockeyschaatsen, en ze hebben in Davos dan ook een grote wedstrijdbaan waar veel grote wedstrijden gehouden worden.
Maar goed, we hebben heerlijk op een terrasje gezeten en daar wat gedronken. Sommige zijn een stukje wezen wandelen maar die zon beviel mij ontzetten goed dus ben lekker blijven zitten! Op een gegeven moment zijn we maar gegaan, sommige patienten waren moe en andere benwauwd. De terugreis was ook weer mooi.. Door de bergen heen (met een strip reistabletten) van het uizicht en de diepte genieten  dus ja.
'sMiddags heb ik weinig gedaan, rond half 5 hebben Sandra en ik de bus richting Davos platz gepakt. Het is haar laatste weekend hier dus die moesten we natuurlijk ff goed afsluiten. In de Bolgen hebben we wat gedronken en een gezellige avond beleefd. Rond 9 uur waren we weer in de kliniek waar het roemoerig was. Nu bleek dat er een patient van de stoel was gevallen en uiteindelijk dus haar enkel gebroken heeft. Dit is verdomde lastig en vervelend omdat het je revalidatie ophoudt. Dus mensen, je hoeft niet te skieeen om iets te breken! Een ongeluk zit in een klein pietsie hoekje.

Morgen zondag, dan gaan we misschien de Rhinohorn op. Dit schijnt een fantastisch mooi gebied te zijn met waanzinnig uitzicht. Allen spreken ze van slecht weer en sneeuw. En met een dichtgetrokken lucht ga ik de liftjes niet in.. Zou jammer zijn van me foto's!!

Dag lieve mensen, veeeeel liefs Ireen

Vandaag zijn we gezellig na ons programma met 6 vrouwen naar Scala geweest. Dit is een moderne en leuke pizzaria waar we heerlijk hebben gegeten. Omdat maandag Sandra weer naar Nederland vertrekt dachten we, he het is wel leuk om het laatste weekend nog eventjes wat leuks te ondernemen!! Het was een ontzettend leuke, lachewekkend en koude avond.

Mijn programma van gisteren was redelijk rustig. Ik had ontzettende spierpijn door mijn hele lichaam heen van mijn valpartij! Sjonge ik wist niet dat alles zo kon verkrampen. Het zwemmen viel zowiezo uit vanwege mijn longfunctietesten. Helaas waren mijn NO en longfunctie is minder als voorheen, maar dit komt waarschijnlijk door de afbouw van de Predjes. Dus die gaan we heeeeeeeel langzaam en stiekem naar beneden afbouwen. Hopelijk zijn dan de volgende keer de resultaten wel weer in betere vorm!

Voor de rest weinig te melden..
Morgen gaan we naar Lenzerheide, zal daar proberen om mooie foto's te maken!!
Ciao, knuffels Irene

Een goede avond trouwe lezers, vriendinnen, vrienden, kennissen en iedereen verders..
Vandaag had ik een rustig dagje vergeleken met de andere dagen. Vanmorgen begon ik met een test op de computer, vanmiddag ben ik wezen langlaufen en eind van de middag had ik nog ontspannings therapie.

Laten we maar beginnen met het langlaufen, we hebben dit nu een paar keer gedaan. We zijn al een paar keer buiten het terrein geweest en dat ging allemaal goed. Vandaag gingen vanuit Wolfgang richting de Bunda, hierin zitten meer afdalingen en ook meer bochten.
Doordat je met langlaufen in de loipe moet blijven is dit dus best wel trikkie. En ja hoor Irene ging al heel snel onderuit haha, het is ook gewoon mooi als je mensen voor je ziet vallen dan ga je zelf ook neer. Na 2 keer vallen en opstaan ging het wel weer. We gingen richting een flinke en best snelle afdaling. Ik was de laatste, dus ik ga best goed met het zweet op me voorhoofd.. Zie ik daar Sandra en Cindy liggen op de baan! Ik denk oke en nu, shit hoe moet ik remmen??????????? Nou sjonge met volle vaart kaboem! Irene op de grond en de stokken zowat bij Cindy op het hoofd..
Dat was dus de derde keer en ik had al beetje last, nou dit was werkelijk de druppel! Me benen, knieen alles voelde ik. De begeleider die stimuleerde mij om toch door te gaan want we gingen bijna alleen nog maar vlak. Nou mooi verhaaltje van hem zeg, we bleven maar klimmen. Wel goede oefening voor je technieken gelukkig maar toch, omhoog, omhoog, omhoog??? Ja dan moet je ook een keertje na beneden. Ik heb de latten afgedaan en ben gaan lopen ik denk dat risico neem ik echt niet meer. Eenmaal weer vlak ik ze weer onder, kleine afdaling gemaakt nou dat ging wel weer en toen hield de loipe op!! GVD ik uit me balans en BAM voor de 4e keer onderuit oh ik kon wel janken, ik was boos, verdrietig en moest lachen tegelijk. Het scheelde hier konden we de bus pakken richting de kliniek. Bij de kliniek begon de stijfheid al behoorlijk toe te nemen, ben lekker gaan douchen maar helaas ik voel me hele lichaam dus wil nog evetjes niet aan morgenvroeg denken.

Voor de rest een leuke dag gehad, morgen heb ik voornamelijk onderzoeken, longfunties e.d. ook altijd reuze interessant.
Dan is het weekend en er staan leuke uitjes gepland, wandelen in mooie natuur, en met de gondel naar boven en van het prachtige uitzicht genieten..  Voor vandaag zit de blog van dag 38 er weer op! Morgen meer nieuws en van het weekend weer mooie foto's.

Doei doei lieve mensen, knuffels vanuit DAVOS..

Zo mijn programma zit er weer op voor vandaag!! Het was een intensieve en bewogen dag.
Ik ben vanmorgen begonnen met de ochtendwandeling, richting Wolfgang en toen langs de kliniek weer terug. Het weer was heerlijk, niet koud en mooi helder. Helaas heeft het zich vandaag niet doorgezet en bleef de zon weg.
Vanmorgen moest ik ook zwemmen, we kregen de opdracht om met een partner 50 baantjes te zwemmen in verschillende vormen. Dus in principe 25 per persoon. We waren met 3 koppels en nee het was geen wedstrijd haha, naja je kunt natuurlijk rekenen op een soort van competitiestrijd. Dus we gingen er vol tegenaan, echt zo leer je wat doorzetten is en wanneer je moet stoppen. Je leert elkaar aan te vullen wanneer het eventjes niet meer gaat. Je leert duidelijk te zijn met wat je voelt en wat je wilt dus een hele goede oefening in het water. Ik heb het nog nooit zo warm gehad tijdens het zwemmen. Vanmiddag had ik nog sporten op mijn programma staan en ben dit ook 50min. wezen doen. Wat cardio, kracht en ontspanningsoefeningen gedaan..

Ik kom net terug van de longarts. We hebben een goed gesprek gehad samen!
Voor zover blijf ik deze week nog op de 5mg Predjes zitten, we gaan heel rustig afbouwen ivm dat ik wat benauwder ben al vorige week en hij natuurlijk geen risico's wil nemen. Dus hopelijk volgende week om de dag een tablet en zo steeds verder afbouwen naar beneden naar zero Predjes.
Voor de rest heb ik veel last van mijn scheenbenen, hij herkende het meteen. De aanhechting van de spieren naar het botvlies naar de botten. Ik moet mezelf wat in acht nemen op gebied van bewegen, dus niet teveel wandelen en optijd de stopknop indrukken. Hopelijk kan de fysio mij hierin ondersteunen. Daarnaast staat de periode van 15 weken nu definitief vast. Vanwege de langere afbouw periode van de Predjes heb ik dit gewoon nodig. Hoe jammer ik het ook vind, we kunnen natuurlijk geen risico's nemen. Voor de rest heeft die duidelijk gemaakt (nogmaals) dat  voor mijn leeftijd en vorm van astma veels te veel medicijnen moet gebruiken. En het moet bij mij ook zonder Predjes kunnen daar zweert hij bij! Nou ik ben benieuwd. Irene blijft toch wel zichzelf haha, ik begon al met en kunnen we hiermee stoppen, en kunnen we de Xolair niet een weekje opschuiven. Nee, Nee, Neee bleef die maar zeggen. Want ze willen hier natuurlijk zien hoe je reageert op het afbouwen en als je drie dingen tegelijk afbouwt en je word ziek? Ja en dan? Welke van de drie heeft dat dan veroorzaakt? Dus ik zei oke, sorry ik zal rustig afwachten..
Ik ben blij dat ik mezelf zo open en eerlijk opstel, had ook kunnen zeggen dat het wel goed ging. Maar ik voel gewoon wat woekeren in me longen en voordat ik straks helemaal een terugval krijg kan je het beter rustig afbouwen.
Als laatste keek die me aan en zegt die, ben je afgevallen? Haha ik begon te lachen ik zo nou ja doe hard me best. Nou zegt die je hebt lang niet meer zo'n bol gezicht als 6 weken geleden! Nou super toch, krijg me kuiltjes weer terug .

Voor de rest heb ik weinig te melden, ik doe alles kalm aan. En heb eigenlijk ook weinig keus. Nog anderhalve week en dan komen mijn ouders met 2 hele goede vrienden hierheen voor een weekendje. Mijn moeder heeft een boodschappenlijst van wat ze uit Nederland mee moet nemen. Ze kennen hier zoveel dingen niet, bijvoorbeeld dropjes, ontbijtkoek, normale Hollandse kaas, en ga zo maar eventjes door. Word een gezellig weekend, heb allerlei leuke ideetjes om met ze te ondernemen! Ja je moet natuurlijk wel de mooiste plekken zien als je her bent toch?

Lieve mensen, een dikke knuffel,

Ciao!!!!!!!!
 

dinsdag, dag 36 alweer! sjonge tijd gaat snel.. ben er nu al 6 weken, nog 9 te gaan als alles zo goed blijft gaan. En daar begint het al, ik ben de prednison aan het afbouwen, dit gaat niet zonder kik of stoot! Man wist ik veel dat je er pijn van kreeg, blijkbaar door de afbouw krijg je heftige bot en spierpijnen. Met wandelen, zwemmen, en allerlei andere activiteiten heb ik pijn. Mijn scheenbenen doen heel erg zeer en met zwemmen deden gewoon mijn handen pijn! Haha hoe verzin je het.
Ben na het sneeuwschoen lopen nog naar de fysio gegaan om aan de tensor te liggen. De spier die aangehecht zit aan mijn schouderblad is helemaal opgezet, hij doet pijn! Grrr mag nu dus ook eventjes maar beter van niet volleyballen denk ik..
Maarja blijven duimen dat dit het is en er niets anders bijkomt, en hopen dat zodra ik pred vrij ben de klachten niet nog eens toenemen want je zou zo weer een stripje pakken!  terwijl ik dat zeker niet wil natuurlijk...

Maarja de eerste 2 dagen zitten er weer op, er zijn nu heel veel kinderartsen in huis. Eens per jaar komen ze bijeen vanuit Nederland om een indruk te krijgen van wat we hier doen, ondernemen, hoe de werkwijze is e.d. Volgende maand komen ook een berg longverpleegkundige hierheen, daarna nog psychologen, onderzoekers wat een feest. Ze kijken je aan alsof er een snottebel uit je neus hangt! Maarja kleinigheidje houd je toch, heb van een medepatient geleerd dat je gewoon je tong mag uitsteken als iemand je constant aanstaart haha heerlijk gewoon het kind in je!!

Vandaag hebben we sneeuwschoen gelopen, wauw wat een prachtige natuur hebben we gezien. Echt zoveel sneeuw, alles sprookjesachtig wit. Grote waterval helemaal met een want van ijs, echt meer natuur kun je niet bedenken. Het was een intensieve tocht, onwijs mooi en uitdagend. Je merkt dat je steeds een rang naar voren gaat met je conditie. Nu loop ik nog ergens achteraan, maar over een paar weken zal ik de ''nieuwe mee omhoog trekken en zo blijf je sprongen maken.
Na een gesprek met mijn Zoco maakte ze mij ook duidelijk dat het goed was dat ik zondag weer een keertje benauwd was geworden. Zo word je weer eventjes op een misschien vervelende manier op 2 benen gezet. Dan weetje weer waarom je ook als weer hierheen bent gegaan, ze zei ook dat alles zo ontzettend voorspoedig verloopt en ik dus dit wel nodig heb anders gaat het veeeels te snel.

Nou lieve bloglezers en lezeressen!! Echt zo leuk, al die reacies van iedereen die mijn blogs volgens elke dag trouw! Wat zou ik toch zonder al die vriendinnen, vrienden, kennissen en familie moeten dan? Zou me dan wel heel alleen voelen..
Dus Pascal echt onwijs dankjewel voor het maken van deze website zodat ik zo contact kan houden!

Ciao, dikke knuffels
 

Dankjewel, het is weer maandag een drukke maar gewone week voor de boeg. De kop is eraf en we hebben al weer lekker geknald in het zwembad, sportruimte e.d.
Door de afbouw van mijn predjes doet mijn lichaam best wel pijn. Bijvoorbeeld met zwemmen kon ik geen kracht meer zetten met mijn handen in het water. Het deed zeer aan mij handen, en met gebalde vuisten zwemt erg lastig heb ik ervaren. Na 20 baantjes heb ik het opgegeven en ben ik gaan douchen. Misschien heb woensdag een betere dag en kom ik dan verder. Gelukkig ging het tijdens het sporten erg goed, lekekr gefietst, krachttrainingen gedaan, nog gecrosst en toen nog grondoefeningen gedaan.. Heerlijk!!
Aan het einde van de dag had ik nog PMT, dit was erg intensief en confronterend maar wel goed voor mij om uit mijn schelp te komen!
Morgen hebben we als activiteit sneeuwschoenwandelen, we gaan vanuit Davos Dorf een stuk wandelen en ergens in het bos gaan de racktets onder de schoenen en gaan we klimmen.. Zodra we boven zijn hebben we natuurlijk ook een afdaling, ik heb er erg zin in en ben er op voorbereid dat ik goed moet aangeven tot wanneer het gaat. Dus Irene laat je niet gek maken dan kom je maar een kwartiertje later dan de rest. Maar hoe het is gegaan horen jullie morgen natuurlijk wel. Neem denk ik mijn camera niet mee, heb al genoeg aan mezelf tijdens deze inspanning. Andere patienten nemen hem we mee, dus zal proberen hun foto's te scoren voorop de website.
Voor de rest weinig meldingen hier, alle testen van week 6 moeten nog beginnen dus kan er weinig over zeggen. Ik ga zo lekker volleyballen, of het proberen (mits me spieren niet tegensputteren) en daarna lekker chillebille op de afdeling.
Allemaal fijne aaf, en morgen een nieuwe blog met alle verhalen van mijn dag, activiteiten en leuke dingen!

Ciao lieve mensen, X x

Lazy Sunday? Nou niet bepaald vandaag..
Vanmorgen om 10.00 vertrokken met de C groep voor het sneeuwschoenlopen. Tennisrackets onder je schoenen en de diepe verse sneeuw in. Haha na nog geen 3 meter verloor ik de eerste racket al. De zoco kwam mij tegemoed om ze eens goed strak aan te trekken, nou heb ze de hele weg gevoeld zeg man!
We gingen een flinke berg op, het is een hele andere manier van inspannen en heb ik gemerkt tijdens het lopen. We moest regelmatig eventjes een tikkie terug doen vanwege benauwdheid. Klimmen, inspannen en je ademhaling rustig houden is onwijs moeilijk! Hoe goed je conditie ook is, echt wat een energie kost het. Toen we boven waren hadden we een prachtig uitzicht, echt een cadeautje voor je inspanning die je geleverd heb. De terugweg ging beter, afdalend richting de kliniek. Een prachtige tocht!! Eenmaal beneden ging het helaas ff mis, ik was ontzettend benauwd en moest echt vernevelen. Ik piepte als een idioot en had me grenzen echt te ver gezocht. Je denkt dat je kan maar eigenlijk gillen je longen om lucht!!
Na de lunch ben ik nog met een paar medepatienten een wandeling wezen maken, we zouden richting Toufi gaan in de zon. Nou na ongeveer een kleine 15 min was de zon weg en had me op een warmetocht gekleed, dus een dunnere jas voor de warmte enzo. Ik voelde na een uur mijn benen niet meer, mijn armen waren zo koud, en de benauwdheid lag sterk op de loer om de druk over te nemen. Gelukkig rijd er ook een bus, en eenmaal bij de bushalte aangekomen kon ik ook echt niet meer gewoon. Ik ben samen met cindy terug gegaan richting Davos Dorf. De heren zijn doorgelopen en die kwamen binnen 10 min aan op de eindbestemming. Nou ja helaas, ik heb mijn best gedaan maar het kon gewoon eventjes niet meer goed gaan. Dus vandaag echt een dompeldagje, ga mezelf dan afvragen? Nou ja ben al bijna een week met de Pred naar beneden gezakt, zou mijn lichaam hierop reageren?
Morgen gelukkig weer een normale week, mijn programma zit bommetje vol maar heb er wel zin in. Hoe zal ik vooruit zijn gegaan in alle testen e.d. Allemaal nog een fijne zondagavond, zodra ik alle foto's binnen heb van iedereen komen ze op de website te staan van het sneeuwschoenlopen en de wandeltoch naar Teufi!

Ciao iedereen...

En ik vlieg, vlieg, vlieg als een vlieger voel me sterk, sterk, sterk als een tijger ben zo groot....
Sjonge wat hebben wij een ontzettend leuke dag gehad, we zijn vanmiddag rond half 1 richting de Bolgen gewandeld. Jaja het was best koud, er stond een guur windje en we moesten een best stukje wandelen.
Eenmaal bij de Bolgen aangekomen hadden we het allemaal warm, de zon deed zijn best door te komen en waren we de snowboarders van het Oneill Evolution event aan het bekijken tijdens het warmdraaien. Wat hebben die gasten een lef zeg, je moet maar durven op zó'n board van een schans af springen.
Ze waren goed, echt heel erg goed. Helaas werd het steeds kouder en kouder en zijn we op een gegeven moment binnen gaan zitten als voorzorg voor onze longen. (vanwege de koude lucht)! Binnen was het lekker aangenaam en hier hadden we vanuit het raam goed uitzicht op de schans! De winnaar kreeg een cheque van € 15.000 Franc.. Nou mooie beloning voor drie keer springen als je nog geen 20 bent dacht ik zo? Makkelijker kun je het bijna niet verdienen. Toen eht event afgelopen was begon natuurlijk de ApresSki.. hier hebben wij ook eventjes aan deelgenomen, als GEKKE HOLLANDERS :)
Zwitserse mensen zijn wat kalm, rustig en doen niet zo ''raar'' als wij, dus we hadden dan ook flink bekijks natuurlijk. Het was een leuke en geslaagde middag, we hebben hem afgerond met een broodje van Hassen. Toen netjes richting de bus om te eindigen in de kliniek met een lekkere kop thee en een toetje van Wim. Er was nog vanille ijs!! Lekker lekker...
Morgen nog een actieve dag, sneeuwschoenwandelen. Ik ben zeer benieuwd hoe me dat gaat bevallen!!

Kusjes Irene

Joehoee, hier weer een berichtje vanuit nog steeds vers besneeuwd Davos!
Vandaag de laatste dag voor het weekend, vanmorgen om 08.30 ben ik meegeweest met de ochtendwandeling. Heerlijk een frisse neus halen, echt een frisse neus! Pff brr wat een kou haha.
Daarna hadden we een voorlichting van draaglast en kracht, welke begrippen zijn er enzovoort. Toen door naar de psycholoog en vanuit dat gesprek ben ik mijn mijn zwempak zo het wembad in gesprongen ;)..
Nou dat was dus de ochtend, na de lunch had ik even een momentje voor mezelf, heel fijn eventjes de ogen dicht gehad. Om 14.00 ben ik gaan sporten. Eerst een half uur cardio en krachttraining, daarna een half uur gevolleybald. Heerlijk voldaan onder de douche gestapt en samen met 2 medepatienten richting de Bolgen gegaan. Daar eventjes gek gedaan met het duiste Vliegerlied en toen weer richting de kliniek om een happie te eten. WEEKEND!!

Om jullie duidelijk te maken dat ik hier niet voor zweetvoeten zit zal ik mijn programma voor volgende week eventjes laten zien:
Maandag:
08.30-09.00 Ochtendgym/wandeling
09.30-10.30 Voorlichting voeding GVO
10.45-11.45 Zwemmen
13.15-13.30 Dietiste
14.00-15.15 Sporten
16.15-17.00 PMT = op een boksbal rammen!!

Dinsdag:
09.15-09.30 Looptest
09.30-10.00 Ontspanning
13.15-15.15 Wandelen/langlaufen
16.00-16.30 Fysio

Woensdag:
08.30-09.00 Ochtendgym/wandeling
09.30-10.30 Voorlichting ademhaling GVO
10.45-11.45 Zwemmen
14.00-15.15 Sporten
15.40-16.00 Spreekuur arts

Donderdag:
09.00-10.00 Test organiser
13.15-15.15 Wandelen/langlaufen
16.30-17.00 Ontspanning

Vrijdag:
08.30-09.00 Ochtendgym/wandelen
09.30-10.30 Voorlichting trainen in praktijk GVO
11.00-11.10 NO meting
11.10-11.50 Longfunctietest
14.00-15.15 Sporten

Dus zeg het maar, wie wil er een weekje naar Davos? Sneeuw? Mooie omgeving? haha, ik kom eigenlijk volgende week niet buiten, alleen misschien donderdagmorgen eventjes om wat boodschappen te doen ofzo.
En dan is het alweer weekend..
Voor zover mijn blog, morgen zal ik proberen om mooie foto's te maken van de springende snowboarders die langskomen vliegen!
Het word een leuk weekend, ben in goede conditie dus hopen dat de vorderingen zo blijven..

Dikke Doei
 

Wakker worden Nederland, het is nu precies 07.00 en ik ben er klaar voor.
Een uur geleden lag ik al te turen naar het plafond, en bedacht me een kwartier later er maar gewoon uit te gaan. Slaap is op!
Ik wou nog even wat duidelijk maken, al mijn foto's zien er mooi uit, mijn blogs zijn leuk om te lezen. Maar lieve mensen, het is hier niet alleen maar zonneschijn. Ik ga alleen niet mijn hele hebben en houwe op een site neer ploffen die iedereen kan lezen.
Jullie moeten weten dat al die leuke dingen pas worden gedaan als je, je eigen programma helemaal af hebt gerond voor die dag. Als je niet lekker bent kun je binnen blijven, vanaf -10 mogen we niet meer naar buiten. Het is niet altijd koek en ei, ik heb al veel lastige momenten gehad alleen wil ik jullie allemaal de positieve kanten laten weten ipv de negatieve kanten. Dus denk niet van zooo die Irene heeft er niet slecht daar in Davos, lekker drie maand sneeuwpret want dat is echt geen eerlijke gedachten!!

Nou dat moest ik eventjes vertellen op de vroege ochtend.. Ik ga zo maar eens tja, mmm kopje thee drinken en daarna richting eetzaal om me yoghurt met meusli weg te werken!! Allemaal een fijne dag, nog een paar uurtjes en dan hebben we WEEKEND!!!!!

Vandaag hadden gingen we verder met ons langlaufgroepie! Vanuit station Dorf zijn we over de paden richting de Bolgen. Vanaf daar weer verder naar een ander stukje, en ga zo maar door... Gewoon een echte route gelopen!
Bij de Bolgen hebben we vol verbazing staan kijken naar de voorrondes van de kampioenschappen snowboarden, wauw wat kunnen die gasten springen. http://www.oneill.com/evolution/home hier gaat het allemaal om. Er is een prijs van volgens mij wel 100.000 Franc ofzo voor de winnnaar. Vrijdag en zaterdag zijn de finales, het word alleen ontzettend slecht weer zeggen ze. Ze spreken over veel sneeuwval e.d. Maarja ff afwachten, en dan zijn wij er zaterdagmiddag gewoon bij. Het is ook live via eurosport te volgen dacht ik. Maar de voorrondes waren dus bezig en het is gewoon gaaf, je moet wel lef hebben om zoiets voor elkaar te krijgen.

Wij zijn uiteindelijk weer verder op pad gegaan om kou te vermijden. Want ja je gaat zweten van langlaufen, het is een onwijs goeie sport voor conditie e.d. Maar goed dat was vanmiddag!
Vanmorgen heb ik MPT gehad, hier eventjes lekker op de boksbal geslagen. Daarna meteen weer geleerd om te ontspannen bij ontspanningstherapie en toen heb ik eventjes lekker niets gedaan. Me energie bespaart tot de middagactiviteit.
Morgen is wel weer druk programma, ochtendgym, zwemmen, sporten enzovoort. Dan staan het weekend weer voor de deur waarbij ik dus zaterdag met redelijk weer richting het dorp verdwijn en zondag ga sneeuwschoenlopen.

Tot zover weer een blog van mijn bezigheden, ciao allemaal!!!

Hallo lieve mensen in Nederland! Hebben jullie al genoeg van mijn blogs haha, moet wel toegeven dat ik nu me routine begin te krijgen het moeilijk vind om elke dag wat te schrijven. Dus het zal wel eens vaker voorkomen dat er eventjes een dagje word overgeslagen.
Vandaag een normale dag, eerst vanmorgen naar de ochtendgym en daarna een voorlichting over conditie. We moesten gaan nadenken over hoe we in Nederland bij thuiskomst dit gingen vasthouden en wat we van plan waren. Nou heb ik hier al over nagedacht en daar komt die: Ik zou graag...

Op mijn 2 vrije dagen dinsdag en donderdag weer naar de sportschool gaan. Daarbij op de dinsdagochtend paardrijden. Omdat dan het weer, weer iets beter is doen we dit allemaal fietsend natuurlijk. Daarnaast zou ik graag de zondag gaan gebruiken om een activiteit te ondernemen zoals wandelen in het bos, en dan in een lekker tempo. Of misschien wel weer een 15 min hardopen? Dat zijn de begindoelen, het sporten kan varieren tot misschien wel 4 keer per week en het paardrijden ook. Alles na hoe ik me voel en wat ik kan!Nou een mooi begin of niet? moet haalbaar zijn..

Daarna ben ik gaan zwemmen en hebben we nog even potje watervolleybal gespeeld met zijn 6en. Na de lunch had ik een gesprek met mijn zoco, er waren wat dingetjes die me niet lekker zaten en hebben dit even besproken. Eigelijk zou ik sport hebben vanmiddag maar heb dit eventjes afgewezen. Ik heb tijd voor mezelf genomen en ben naar het dorp gegaan! Even eruit, wat anders aan de kop en lekker van de zon genieten.
Daarintegen heb ik vanavond me sporten weer ingehaald door samen met een medepatient toch weer richting sportzaal te lopen en eventjes een paar potjes volleybal te hebben gespeeld. We waren in klein gezelschap en dat maakte het intensiever, leuker, leerzamer en gezellig. Dus ik had het goed warm en mijn gezicht leek wel een rode kool! Zo goed had ik meegespeeld haha!!
Nu lekker gedoucht en wel richting me bed, eerst nog eens stukje lezen en dan spreek ik jullie morgen weer. Dan is het de dag van WEER langlaufen haha, alleen nu een uitdaging. Vanuit  Davos dorf richting frauenkirch laufen over de route. Ik ga bekijken tot hoever ik ga komen morgen. We hebben veel leuke dingen voor het weekend staan maar dat blijft nog verrassing!!
Byeeeeeeeeee Dikke Knuffels!!!!! X x

 

Vandaag alweer vier weken geleden dat ik vanuit Nederland richting Davos vertrok. Times flyes when you have fun zeggen ze dan.
Nou ik ben echt nogmaals zo ontzettend blij dat die gekke feestdagen voorbij zijn!
Vandaag had ik een normaal programma, ik begon vanmorgen met ontspanning hierbij word je bewust van je ademhaling en je natuurlijke/lichamelijke ontspanning. In combinatie met rustige muziek is dit een goede manier op jezelf rustig te kunnen krijgen als je dicht nodig hebt.

Na de ontspanning stond de fysio mij al tikkend op zijn horloge op te wachten. Ik heb bij de fysio weer eventjes fijn aan de electroden gelegen voor mijn onderrug. Na ruim 20 min waren we klaar en had ik eventjes een kleine drie kwartier voor mezelf.
Om half 12 stond voor mij een afspraak bij de arts, we hebben de volgende dingen besloten waar  ik ontzettend blij mee ben! Ik mag de predjes afbouwen naar 5 mg, voor hoelang weet ik niet. Daarnaast hoef ik niet meer te vernevelen mt combivent en gebruik ik daarintegen een pufje foradil 2 keer per dag ivp 1 keer. Vernevelen kost tijd, en een pufje veel minder dus we gaan daarmee ook de goede kant op. Voor de rest houd ik mijn medicatie nog eventjes voor wat het is, na de prednison gaan we verder met een ander pilletje. En gelijk heeft de arts, 1 ding tegelijk en kijken wat er gebeurt. Mijn Xolair die gaan we helemaal niet stoppen, dit medicijn heeft zoveel goede werkingen op mijn allergie en astma dat zoiets zonde zou zijn! Maarja genoeg over de medicijnen klaar!
Vanmorgen heb ik weer gewogen en ja mensen het is echt waar!!! Irene is haar eerste 2 kilo kwijt. Val een halve kilo af per week en dit is ook gezonder dan in eens heel veel tegelijk af te vallen. Ben echt zo ontzettend blij, het motiveerd me om door te gaan met me activiteiten en het laten staan van allerlei lekkere dingen.

Vanmiddag zijn we weer met ons clubje wezen langlaufen, na een heel rondje over het centrum daalde ik weer van de berg (hobbel) af en onderaan dacht ik ff stoer door te schuiven nou dat deed ik ook! Alleen niet op me latten maar op me gezicht.. Haha ik ging onderuit dus me eindpunt was bereikt zeg maar. Na een tijdje rust besloten we om het centrum te verlaten en via de langlaufroute een stukje richting huis te gaan. We zijn tot de bunda gegaan en hebben daar de latten afgeklikt om richting de bus te lopen. Al met al een inspannende middag, maar zeker een goeie inspanning.

Tot zover mijn blog van de vierde week alweer, nog 11 te gaan!

Vandaag weer maandag, heerlijk de aankomende 11 weken die ik hier nog zit zijn normaal!! Geen feestdagen of speciale dingen waardoor je weekend drie keer zolang duurt als normaal.
Niet dat ik niet van een feesie hou, maar hier is het toch allemaal net ietjes anders.
Vanmorgen dus ook weer vroeg me nest uit, om 07.00 stond de verpleegster naast me bed om te tempraturen en me pols e.d. op te nemen. Zit aan de antibiotica dus dan moet dat standaard tijdens je kuur elke ochtend en avond.
Maar goed allemaal, na het ontbijt had ik voor de eerste keer ochtendgym. We begonnen met oefeningen van rekken en strekken opzich wel heel ontspannen maar lag daar in me t-shirtje kou te vatten! Ik denk ochtendgym, kom maar op potje voetballen enzovoort..
Gelukkig gingen we na veel rekken, balanceren e.d een rustig begin maken met hockey dit was lachen. Pushen tegen de bal aan en steeds beetje harder. Helaas na 10 min was de ochtendgym afgelopen..
Een half uurtje rust, tijd voor thee en om 09.30 kregen we een informatieronde of het o.a. gebruik van het fantastische middel Prednison. Dit middel word natuurlijk door de meerderheid van de patienten hier gebruikt. We hebben een nuttig uurtje gehad en de volgende keer gaan we erop verder met als je prednison als onderhoud gebruikt. Aan de GVO's heb je best veel informatie.

Nog geen kwartier later stond er alweer zwemmen op het programma. Hups spullen pakken en richting het zwembad, zwom voor het eerst mee in de C dit was erg leuk. Na 12 baantjes buik/rug heb ik nog wat aqaujoggen gedaan. Heel hilarisch maar onwijs goed voor je spieren. Toen nog met zo'n grote slang die je ook in je haren draait als je krullen zet wat oefeningen gedaan en na drie kwartier vond ik het wel heel goed van mezelf. Na de middag ben ik ook voor het eerst meegegaan met sporten in de C. Eerst wezen fietsen, toen verschillende krachttrainingen gedaan, nog eventjes op de crosstrainer geweest en als aflsuiter nog wat grondwerk. Man wat een voldaan gevoel had ik na deze middag.

Morgen gaat het langlaufen weer door, dat was zo leuk vorige week! Kijk er helemaal naar uit en mag ook weer mee!! Echt het is ontzettend goed voor je conditie, je bent gewoon een vaatdoekje na een rondje langlaufen..
Tot zover mijn blog, ohja nog een dingetje vanmorgen is mijn beste vrienden Hermi bevallen van een meisje genaamd Lieke. Ik ben zo ontzettend trots op haar en Paul na een wat vervelende zwangerschap heeft ze het allemaal zo goed gedaan! Ik mis haar ontzettend net als al mijn andere vriendinnetjes en vrienden. Maar lieve schat ik ben onwijs trots op jou!!!!!! Gefeliciteerd.

Dikke doei voor nu en tot morgen!

Na een lange saaie en verveelde nacht ben ik vanmiddag met 4 mede patienten wezen wandelen. De zon stond strak aan de hemel, en we begonnen met -13 vanmorgen. Gelukkig na het middageten daalde de tempratuur en konden wij gaan wandelen. We hadden een doel, richting de Bolgen. Dit is een skigebied in Davos Platz. Je begint hier namelijk eerst met Davos dorf, en dan kun je door naar Davos Platz. Dit is ongeveer 6 tot 6,6 km wandelen schatten we. Dit hebben we eventjes in een uurtje tijd gedaan!! Het tempo zat er lekker in, de zon scheen op onze bol en de lucht was strak blauw. Nou wat wil je nog meer?
Na een warme chocolade melk bij de bolgen besloot ik om met de bus richting de kliniek te gaan. Ik had een onrustige nacht gehad, weinig in me maag dus beter om te kiezen wat je lichaamt je zegt. De andere zijn heel flink terug gaan wandelen wat ik deze maand ook nog wel ga presteren hoop ik.
Net lekker gedoucht, zodadelijk eventjes rusten en dan gaan we rond half 6 maar eens een happie eten doen!!
Morgen gaan we dan echt met een vol programma beginnen, ik zal jullie vertellen hoe mijn week eruit ziet a.s:

Maandag:
08.30 - 09.00 ochtendgym
09.30 - 10.30 GVO klachten
10.45 - 11.45 Zwemmen groep C
14.00 - 15.15 sporten, medische training

Dinsdag:
09.30 - 10.00 ontspanning
10.00 - 10.30 Fysio
11.50 - 12.10 - Spreekuur arts
13.15 - 15.15 Wandelen C

Woensdag:
08.30 - 09.00 ochtendgym
09.30 - 10.30 GVO conditie
10.45 - 11.45 zwemmen C
14.00 - 15.15 sporten, medische training

Donderdag:
09.30 - 10.15 PMT
10.30 - 11.00 ontspanning
13.15 - 15.15 wandelen C

Vrijdag:
08.30 - 09.00 ochtendgym
09.30 - 10.10 GVO cognitief gedrag
10.45 - 11.45 zwemmen C
14.00 - 15.15 sporten, medische training

Nou lijkt me een gevuld programma dacht ik zo??
Allemaal een lekkere luie zondag verder, doe ik namelijk ook....
Dikke knuffels, Irene

De dag van Chur..

Ja vandaag de dag dat we naar een grote stad gingen! We mochten mee naar Chur. De oudste stad van Zwitserland met mooie hitorische plekken om te bezichtigen. Haha dachten jullie, ik ben natuurlijk gaan winkelen!
Nee Chur ligt uit elkaar, het heeft wel 2 grote warenhuizen waarvan ik er eentje de v&d noem en de andere de Bijenkorf. Voor de rest heb ik weinig gezien, was gesloopt zeiknat van het zweet en had maar 1 doel... naar HUIS!We hebben rustig ergens wat gegeten (macdonalds) en zijn toen richting de NADbusgelopen waar onze zoco ook zover was om te gaan. Dus nee heb weinig uitgegeven, wel een leuk niet vestje gekocht in de opruiming heeeeuuhhh en een nieuwe electrice tandenborstel. Dat was een cadeautje voor mij voor de feestdagen.

Ben inmmiddels bijna 2 dagen gestopt met de pijnstillers vanwege de bijwerkingen die eventjes moeilijk zijn te verwerken. Helaas werkt zoals voorheen de oude ''stiller'' niet zo heftig dus voel me rug constant.
Toen we ook terug kwamen uit Chur heb ik heerlijk gelegen, rust genomen en een grote kop thee gedronken! Ohja, een grote theemok, die heb ik ook nog gekocht. Ik wou zo graag me eigen mok hebben klinkt heel stom misschien maar dat drinkt toch het fijnst en hij moest groot zijn voor veeeeeel theewater.

Zodadelijk staat het avondmaal alweer op ons klaar. We eten hier zoals al eerder gezegd tussen de middag warm en savonds brood met salade en soms nog wat warme gerechten zoals pasta. Vooral de duitser zijn van het 2 keer warm eten per dag. Gelukkig hoeft mijn vader hier niet mee te eten als ze komen, we eten namelijk best vaak pasta en geen Hollandse kost dus dat was hem mooi zwaar gevallen denk ik.

Vandaag geen foto's mijn blog is klaar.. Ik ga richting de eetzaal schuifelen en hopen dat ik daar zonder pijn ergens aan kom, haha voel me beetje 80 laatste dagen maar maandag gaan we weer lekker beginnen met het programma, zwemmen, fitness, wandelen, ontspanning en ga zo maar door. Dan zitten we alweer 4 weken, een maand in Davos!
Lieve allemaal, geniet morgen van jullie laatste zondag want maandag moet er gewoon weer gewerkt worden en alle kindjes moeten weer netjes naar school.. Knuffels!!!!!

Gelukkig, alle feestdagen en happening zit er weer op voor dit jaar..
Niet dat ik het niet leuk vind, maar dit jaar was het toch wat anders en vreemd, ik had namelijk niet verwacht er toch ''zoveel''  moeite mee te hebben. We hebben hier heerlijk gegeten, een buffet met allemaal soorten vis, echt de keuken heeft ons deze dagen weer goed verwend. Om 00.00 vanacht aftellen met zijn alle en we riepen gelukkig nieuwjaar! Ik heb me eventjes teruggetrokken en vanaf me balkon het prachtige vuurwerk van de overburen afgegeken!
Daarna hebben we met zijn alle getoost met champagne, iedereen goede gezondheid toegewenst en nog eventjes in de cafetaria na geborreld met wat mensen. De sfeer zat er bij sommige goed in om het zo te omschrijven en we hebben veel lol gehad!

Vanmorgen dacht ik heel optimistisch, ik ga heerlijk de Davose zee rondlopen! Nou na nog geen 500 meter kreeg ik hoofdpijn waar je u tegen zegt, ik zweette me eigens een portie nat en had werkelijk waar geen energie. Ik spillebenend terug geschuifeld richting de kliniek. uitgekleed, lekker in me bedje gaan liggen en in slaap gevallen. Na een paar uur heerlijk bijgeslapen stond de arts naast me bed. We hebben wat dingen besproken, ik heb nu een antibiotica kuur voor me holte e.d. ben erg verkouden en na wat neusspoelingen zag de wasbak er wel erg vrolijk en gekleurd uit. Haha klinkt misschien niet al te lekker voor mensen, maarja dit is nu eenmaal wat er gebeurt en dat is niet altijd feest. Beter een antibiotica kuurtje als pred verhoging denk ik dan maar. Veel mensen op de afdeling zijn wat verkouden dus je neemt het al snel over van elkaar dat krijg je gewoon als je 24 uur per dag met elkaar samen bent.

Morgen is er een leuke dag gepland, we gaan naar Chur toe, de oudste stad van Zwitserland. We gaan beetje winkelen, ik wil graag het oude gedeelte zien en foto's maken. En misschien wel heel stiekem een big mac eten bij de macdonalds haha! Want die hebben ze hier niet zoals in Nederland op elke hoek van elke stad zitten.

Voor de rest een leuke dag gehad, samen met mede patienten naar de Bolger geweest, het apresski oord van Davos. Hier warme choco gedronken, meegezongen en eventjes de gedachten op zero gezet. Het zoontje van Sandra had snowboard les gehad en hier gingen we eventjes naar kijken, die staat ook op wat foto's in het nieuwe album. Zodadelijk gaan we gezellig Ciske de rat kijken met zijn alle, de hapjes en lekkere dingen opmaken en er een gezellige avond van maken.

Allemaal een goed begin van 2010, en houd de moed erin!

Vandaag een nieuwe blog!

Het is de 31e vandaag, de dag van carbit schieten in de achterhoekse weilanden, het drinken van warme chocolademelk, gluhwijn en een stevige kruidenbitter! Helaas kennen ze hier volgens mij geen Carbitschieten, heb nog geen knallen gehoord.
Vanmorgen om 06.00 ging het eventjes mis bij mij, de astma kreeg een kans om de overhand te nemen en dat was de druppel die de vermoeidheid tot breken maakte.
Mijn planning is dus niet doorgegaan, en heb tot half 11 mijn ogen dicht gehouden om zo hopelijk vanavond wat fitter bij het oud en nieuw feest te zijn. Vanmiddag worden de laatste boodschappen gedaan door de patienten. Jitske en ik zullen dan alles gaan voorbereiden, mooi maken en uiteindelijk klaarzetten. Iedereen heeft leuk meegedaan met zijn of haar ideeen en volgens mij hebben we meer dan genoeg lekkernijen om van te snoepen tijdens de oudejaarsconferance van 2009!!
Op de afdeling is het verbazend rustig, iedereen probeert zijn energie tot vanavond te beperken denk ik. De wandeling van vanmiddag word ook overgenomen door een vervangende activiteit. We moeten in teams een spel gaan spelen, hoe en wat is nog een verrassing! Maar het zal vast erg leuk worden, ik denk dat ik ga toekijken want mijn benauwdheid die is erg flauw aan het doen. Aangezien ik Jitkse niet alleen met alle hapjes op wil schepen en dat ook niet haalbaar is kies is liever voor 1 ding ipv 100 tegelijk. jaja Irene die heeft al wel wat geleerd hier in Davos. Keuzes maken, optijd rusten en niet als een koe zonder kop rond rennen alsof er maar 1 bus per dag rijd die je naar huis brengt.

Sinds vanmorgen sneeuwt het hier al de hele dag door, dus alles is weer sprookjesachtig wit om mij heen. In Nederland lag er ook een klein beetje heb ik begrepen van mijn moeder? Geeft toch wel een leuk effect.
Via deze laatste blog van 2009 wil ik ook vast iedereen bedanken voor alle leuke kaarten die jullie mij gegeven en naar mij toe gezonden hebben, cadeautjes, boekjes, echt vanalles komt er binnen in me postvakje!
De post is hier niet betrouwbaar, ik kreeg vandaag een kaart binnen van 14 dec. Soms heb je het binnen drie dagen en de andere keer doet die er langer als 2 weken over. 1 tip, verzend kaartjes e.d. met prioriteit. Maar toch voor alles wat ik al binnen heb gekregen dankjewel allemaal. Mijn muur is nog lang niet vol hoor, dus ik verheug me elke dag weer als ik na 09.00 richting mijn postvak loop!

Nou lieve familie, vrienden, kennissen, collega's, en iedereen die ik ken!!! Een onwijs gelukkig 2010 toegewenst, ik toost er vanavond 1tje op jullie allemaal, en op me eigen gezondheid.... Happy Ney year!!   

(p.s. De manegegriepclub! Ad er ook eentje voor mij vanavond oke? Doe maar zo'n appeltaart adje haha, i  you all !!!! )


 

Vandaag zit ik alweer drie weken in het centrum. De dagen gaan best snel, helemaal nu je in je programma komt.
Vanavond komen er ook weer nieuwe patienten aan in de kliniek, dit gaat elke drie weken zo. Helaas voor mij zijn het allemaal oudere mensen en komt er niemand van mijn eigen leeftijd.

Vandaag was wel weer een intensieve en goeie dag. Vanmorgen na het ontbijt ben ik voor het eerst begonnen met ontspanningstherapie. Hierbij lig je op muziek je lichaam losser te maken en te voelen van hoe het is om van gespannen naar ontspannen te gaan. Bewust worden met je hoe lichaam reageert en wat je voelt. Het was zeer rustgevend en heel fijn om de ochtend mee te beginnen. Na mijn ontspanning stond meteen de fysio erachteraan geplakt, dus ik ben meteen door gegaan en ben bij de fysio ook eventjes goed onder handen genomen. Terwijl de electroden mijn onderrug goed aanpakte, was de fysio druk bezig met kneden van mijn schouders e.d.
Eenmaal klaar ben ik eventjes gaan liggen, eventjes niets, even de gedachten stilzetten en rusten.

Na de lunch zijn we om 13.30 vertrokken richting het dorp naar de langlauf baan. Haha wat een happening!! Dit is zo ontzettend leuk, zwaar, intensief en lachwekkend. Eerst de basis, beetje van links naar rechts lopen enzo net als bij skieen. En ja hoor KLAP! Daar lag mevrouwtje massen met haar kont in de sneeuw, meteen een perfect voorbeeld. (nee me camera lag binnen staat niet op een foto). Gelukkig bleef het bij deze ene keer, toen we echt gingen langlaufen in de banen ben ik niet 1 keer gevallen. Ik weet wel dat ik morgen spierpijn heb, na ongeveer 15 min ben je echt zo ontzettend bezweet, daar is een uurtje fitnes niks bij kan ik je verzekeren.
Na oefenen en soms eventjes wat momenten van rust zijn we een (kleiner) rondje wezen laufen, ook bergjes op en toen aan het eind..... Ja we moesten ook een berg af, door de knieeen zakken, stokken onder de oksels klemmen en gillen maar!!!! Whahaha ik vond het gaaf, als het meezit gaan we volgende week dinsdag weer met dezelfde groep en wat nieuwe. En zo kunnen we ons steeds meer uitbreiden en grotere routes nemen!
Een leuke en zeer intensieve dag!

X x

Voor de meeste van jullie is het nog lekker kerstvakantie denk ik, iedereen heeft tussendoor vrij genomen en geniet van de donkere dagen voor oud en nieuw? Nou hier is gelukkig weer een gewone week begonnen, in de zin dat we weer ons programma draaien, niet de hele dag elkaar aan zitten te koekeloeren met de vraag welk spelletje gaan we nu weer spelen en ga zo maar door..
Vanmorgen zijn we gezamelijk begonnen met voorlichting van de fysio, ik had een overdosis xanax gehad en kon me ogen dus bijna niet meer open houden haha heel lachwekkend. Daarna had ik mijn eerste fitnes, nou ja ik heb 20 minuten gefietst om te kijken wat ik wel en niet kon volhouden. Na het middageten (we aten nasi goreng) wat lekker was had ik een gesprek met de dietiste, ze was erg tevreden over hoe het de eerste periode was gegaan en ze heeft nog wat tips gegeven. Onverwacht had ik nog eventjes een gesprekje met de psycholoog en daarna ben ik mijn dag gaan afsluiten in het zwembad. Ik was weer alleen en heb dit keer 14 baantjes gezwommen. Zonder de ''slang'' met hele duidelijke en goeie instructie van de zwemleraar.
Na het zwemmen dacht ik hmm ik moet nog iets doen, het kriebelt, ik me wandelschoenen aan en toch nog als echte aflsuiting een rondje kliniek gewandeld. Ik was immers nog niet buiten geweest dus dat was wel eventjes fijn om een frisse neus te halen. Net hebben we met zijn alle gegeten en om 19.00 moet ik richting de apotheek om medicijnen op te halen.
Mijn dag was dus gezellig gevuld en morgen hebben we weer zo'n dag! Morgen ga ik langlaufen  haha de latten onderbinden, stokken erbij en laufen maar. Pff heb zo'n klein voorgevoel dat ik woensdag me bed niet eens uit kan komen, maar het lijkt me erg leuk om een keertje te doen.
Voor de rest begin ik morgen met ontspanningstherapie, dan naar de fysio, daarna gesprek met Bron mijn arts en dan het avontuur het Langlaufen!! Ik zal proberen oom foto's te maken kunnen jullie meelachen!
 

Biss morgen lieve mensen, X x Irene

Vandaag was de dag dat we naar boven gingen, de bergen in met de skiliften.
Niet om te skieeen, neeee om te apre skieeen! Haha met de stoeltjes lift (KOUD) gingen we tot de eennalaatste stop. Daar scheen de zon hoog aan de hemel, de lucht was helder en prachtig uitzicht.
We zijn daar in de kroeg gaan zitten en hebben warme soep gegeten en en wat gedronken, sjonge wat een sfeertje hangt daar zeg! Haha om de zoveel minuten klinken de glazen tegen elkaar en word er gezongen door groepen jongeren die op ''vakantie'' zijn denk ik.
Na onze middagmaaltijd hebben we buiten heerlijk van de zon genoten, wauw wat een uitzicht.
3 mensen zijn via een wandelroute naar beneden gelopen, de longsarts heeft mij dat vanmorgen afgeraden. Ik ben lichtelijk verkouden aan het worden en mocht alleen mee maar niet teveel buiten in de kou lopen.
Dus met een paar andere zijn wij weer richting het dorp gegaan met de lift, Ik scheiterbroek de eerste zat daar met de handen vast aan de reling hahaha.. Maar de foto's, de gezelligheid, en het sfeertje waren het allemaal waard.
Voor de rest de rest van de middag lekker uitgerust in me bedje, morgen gaat er weer een gewone dag beginnen!
De foto's worden nu verzonden richting Pascal, en dan kunnen ook jullie genieten van het prachtige skiegebied in Davos...

Liefs Irene

Nu is dan toch echt het einde van de kerstmis aangebroken. Gisterenavond hebben we echt een topavond gehad, het was onwijs gezelllig. Vanmorgen heb ik een doel bereikt, de Davose Zee rond gewandeld in een lekker tempo. Sandra en ik zijn samen gestart, alleen ging Sandra joggen en ik wandelen. Ik was onwijs voldaan toen ik terugkwam en had een kop als een tomaat!!
De foto's staan vanavond nog online, echt zo mooi hoe de zon opkomt, hoe eekhoorntjes nootjes eten, hoe de sneeuw weerkaatst in het licht. Plaatjes echt mooie plaatjes.
Vanmiddag zijn we met een groepje weze bowlen in Curh, dit was eventjes een gezellige bezigheid. Ik heb zelfs een keertje gewonnen! De terugweg was iets minder, er zijn namelijk ijshockeywedstrijden in Davos, echt internationaal dus een gekkehuis! We zijn via een andere weg richting huis gereden maar dit ging echt haarspeldend de berg op nou  zal verder maar niet in detail treden denk ik.
Vanavond hadden we als laatste een luxere manier van eten in de eetzaal, een buffet met koud en warm eten. Veel verschillende soorten kazen, soorten vleeswaren, echt onwijs goed verzorgd allemaal. Wij als Nederlands team hebben alle koks een applaus gegeven voor hun goede zorgen de afgelopen drie dagen. Dit vonden ze erg leuk volgens mij.
Vanavond heb ik begrepen komen er mensen jodelen in de cafetatia haha, kun je lachen. Zal er een filmpje van maken en die morgen op de website laten plaatsen. Dit moet gewoon leuk worden.
Ben na vanavond ook wel eventjes helemaal klaar met de kerst en alles. Man het is zo vermoeiend als maar kan voor je licaam en geest, ben toe aan een keer fatsoenlijke nachtrust!!!!!!!!! Maar ook dat komt allemaal wel weer in orde.

Ik heb een leuke dag gehad, wel druk, veel bereikt en ik ga hem gezellig afsluiten..
Tot morgen met een nieuwe blog en foto's want morgen gaan we namelijk met de stoeltjeslift naar boven om eens tussen de skieleraren te staan ;) haha, 200 bier ja! Greeetz en tot morgen!

Dag lieve allemaal!!

De kop is eraf, kerst 2009 is eigenlijk voor de Zwitserse mensen bijna afgelopen. Maar omdat wij als Nederlanders hier verblijven hebben ze in de keuken voor morgen nog wel een weinachtsbuffet op de kaart staan! Dus morgenavond is het voor de derde keer feest in de eetzaal. Vanavond hebben we heerlijk gegeten, de kok stond met een groot stuk mooi rose entrecote en snee het vers voor je af in de plakken die je graag wou hebben. Daarbij een overheerlijke aardappelgratin en groente. Echt complimenten voor de keuken hier! Als dessert kregen we kaneelparfait. Dat schijnt hier echt een delicatesse te zijn, en in een restaurant betaal je daar dan ook de hoofdprijs voor. Eerlijk waar een waanzinning leuke avond. We gaan hem zo afsluiten met een lekker cappucino in de cafetaria beneden. Daarna lekker bankhangen en een film kijken, volgens mij stond er ook nog hints op het menu om te spelen?

Sjonge, ja vanavond heb ik even mijn gedachten op zero kunnen zetten. We hebben gelachen, gezongen en genoten.
Vanmorgen vroeg was het echt miezer weer, het regende een beetje en alles dooide en was glad tergelijk. Sandra en ik zijn een stukkie wezen wandelen om toch eventjes de neus fris te krijgen. We waren nog geen 10 min in huis en het begon me daar toch eventjes goed te sneeuwen. Dat heeft tot vanmiddag 14.00 aangehouden en alles is ook weer witter dan wit hier in Davos en omstreken. We zijn er eventjes op uit getrokken om een kop koffie te drinken net buiten het dorp. Het was gewoon te glad om naar het plaatsje te gaan wat we eigenlijk gepland hadden. Maar goed ook want ik was niet helemaal tiptop in orde en kon zo me energie heerlijk besparen. We zaten in een leeuk restaurant wat tevens een hotel is. Al het personeel liep in orgineel kledendracht echt heel speciaal.
Sommige patienten hebben een stukje gewandeld en ik ben samen met de bus richting het eindpunt gereden om daar op de sportievelingen te wachten! Heb mijn foto's naar Pascal gestuurd dus hoop dat ze vanavond of morgen op de site staan. Echt dan kun je zien hoe hard het heeft gesneeuwd. Er staan voornamelijk paarden op deze foto's want het restaurant zat tegenover de rijkste man van Davos, en die heeft paarden en allemaal van die arreslees om toeristen mee te vervoeren/vermaken ;) en daar moet je best wat francen voor neerleggen!! Tot zover mijn blog!
 

Bis morgen, Irene

Mijn kerstgedicht voor alle patienten (voorgelezen op kerstavond in de woonkamer!)

Daar zitten we dan, kerst 2009 met zijn alle bij elkaar.
We hebben allemaal 1 groot ding gemeen, en dat is streven naar een gezonder nieuwjaar. Iedereen heeft hier zijn eigen bagage, medicijnen, gekke trekjes en verhaal.
Dat maakt ieder van ons ook zo ontzettend speciaal.
Speciaal in de zin van hoe mensen met elkaar omgaan, elkaar steunen en elkaar willen snappen.
Door niet in je eentje maar als '' team '' de zee op te gaan, en maak je dan nog steeds van die grote stappen?
Een stap om 100 meter te kunnen lopen, 10 minuten fietsen of een rondje Davose zee?
Aan het eind van ieder zijn opname verdienen we toch allemaal een troffee!
Ja helaas, wij zijn chronisch ziek en hebben een lichamelijke beperking.
Maar door alleen en met elkaar doelen te stellen en ze willen bereiken heb je meer nodig, denk bijvoorbeeld aan samenwerking.
Een stok achter de deur! Eventjes geen gezeur? Op zijn tijd een goed en of slecht humeur?
Dat zorgt voor afwisseling tussen en in de mensen.
Soms helemaal niet gemeend bedoeld, want we willen toch iedereen de beste opname wensen?
Daarom lieve vrienden, als ik jullie zo mag noemen. Je hoeft niet altijd te lachen of je emoties te verbloemen.
De aankomende dagen zullen voor ieder op zijn eigen manier best pittig zijn.
En nee helaas, daarvoor bestaat geen pufje of een prednison medicijn!
Nee bij deze dagen is voor elkaar klaarstaan een prachtig gebaar, en maken de kerstgedachten misschien wat minder zwaar!

 

Ja kerstavond is weer ten einde gekomen..
Ik typ mijn blog op me kamertje zonder kerstlichtjes of iets wat ook maar op kerstmis lijkt!
We hebben wel een leuke avond gehad. Een goed verzorgd diner, met een rood of wit wijntje, iedereen deed zijn best.
Na mijn gedicht kreeg iedereen een kleinigheidje! Een giga zwitsers potlood :P met een kerstkaart en kerstbal!
Vanmmiddag was ik al eventjes met een Zoco in het dorp geweest voor wat boodschappen, ze had allerlei lekkers meegenomen om op tafel te zetten vanavond. Jammer genoeg waren er veel mensen erg moe, niet lekker in orde en bleven er weinig over. Het was een vreemde ervaring om zo kerstavond te vieren. Thuis eet je met familie en mensen die je lief hebt, hier ook wel maar anders.
Het gemis was zwaarder dan ik dacht, maar door alle mensen hier die hetzelfde meemaken kan je jezelf er goed overheen zetten.
Morgen eerste kerstdag, weinig planning want hier is ook alles gewoon gesloten. Ik heb me voorgenomen om na het ontbijt als mijn lichaam en gezondheid en toestaat de Davose zee rond te lopen. Jammer genoeg spreken ze wel over slecht weer?! :( Het dooit hier namelijk als een gek, de temperaturen zijn boven de 5 graden. Maar dat zien we morgen allemaal wel weer.
Smiddags gaan we sneeuwschoenwandelen en wat drinken in een vlakbij gelegen dorpje, dus we trekken er wel eventjes op uit om een frisse neus te halen..
Ik wens iedereen een hele fijne eerste en tweede kerstdag toe (2e kerstdag kennen ze hier niet)  dus zaterdag draait hier heel het dorp weer in volle toeren. Slaap lekker, geniet allemaal van je gekregen cadeautjes als je die hebt gekregen natuurlijk. En de leuke kerstfoto's staan hopelijk zo snel mogelijk onder het kopje: foto's!!

Liefs SantaClausIrene
 

Day  15

Het is hier weer wit zoals ik al gevraagd had, het heeft vanacht rustig doorgesneeuwd en vanmorgen ook nog eventjes lekker! Dus weer witte bomen, witte bergen alles wit. Er hangt nu een hele grote grijs/witte sluier over ons heen. Zal er nog meer sneeuw gaan vallen?
Heb vernomen dat er in Nederland al niet meer zoveel sneeuw ligt? Maar wel wel weer koude dagen aan gaan komen.
Ja over 2 dagen dan vieren we Kerstmis, het feest waarbij je bij je familie bent, samen lekkere dingen maakt en opeet natuurlijk, de tijd waarin je elkaar laat zien hoeveel hij of zij voor je betekend.. Hierbij een klein gedichtje wat voor mij het gemis verzacht.

The secret of Christmas
Is not the thing you do at Christmas time
But the thing you do al the year trough..

Hiermee is het voor mij duidelijk dat je niet alleen met kerst lief, zorgzaam en geluk met elkaar kan delen. Dit doe je het hele jaar door. Net als een goed voornemen? Daar moet je mee beginnen als je het echt wil, of dat nu op 1 januarie is of midden in de zomer.
Wij gaan hier allerlei leuke dingen ondernemen met de feestdagen, we hebben een kerstdiner, gaan sneeuwschoenlopen, wandelen, met de stoeltjeslift naar boven om warme shoggie te drinken. De zoco's organiseren hints met zijn alle, dus dat word lachen geblazen.
En met oud en nieuw heb ik samen met Jitske het voorstel gedaan dat iedereen die natuurlijk mee wilt doen iets lekker maakt of koopt. Zo maken een soort van buffet voor oudejaarsavond en kan iedereen lekker snoepen van elkaars gemaakte en meegebrachte lekkernij. Veel mensen zijn hierover te spreken dus ook dat gaat een ontzettend leuke avond/nacht worden.

Vandaag heb ik bezige dag gehad, vanmorgen begon ik met het blazen met de NO meting dit ging allemaal goed. Daarna hadden we GVO voorlichting over draagkracht en last. Een zeer interessant onderwerp dus heb weer wat geleerd.
Aan het einde van de dag had ik ene gesprek met mijn behandeld arts, hier hebben we weer veel zaken besproken. Het prednison gebruik, de xolair e.d. En ik moet nog eventjes doorzetten met wat ik nu heb, en we bekijken per weer wanneer we kunnen afbouwen. Wel is mijn arts er van overtuigd het neit verstandig is om de Xolairspuiten stop te zetten. En hier sta ik wel achter!
Vanmiddag heb ik even gerust, want ik was echt heel er moe. Om 14.30 heb ik nog een voorlichting over gezond eten gekregen, en ik eet sinds ik hier ben goed volgens de schijf van 5! Ik moet goed op me koolhydraten letten en zodra ik meer ga bewegen zullen bepaalde dingen in een sneller traject gaan.
Als afsluiting van de dag heb ik priveles zwemmen gehad :) ipv 8 baantjes nu al 12 keer! En ik moest wandelen in het water, met veel knieheffing, op een soort van slang zitten en alleen maar dmv me armen te bewegen vooruit bewegen. Pff als ik morgen toch spierpijn heb?? Haha nee het was lekker in het water, je merkt dat je lichaam losser word.
Dit was mijn dag, ga ervanuit dat de meeste vakantie hebben en vandaag lekker hebben liggen niets doen op de bank, of misschien zijn wezen winkelen? Haha, nee iedereeeen alvast hele fijne feestdagen en ik steek een kaarsje aan (stiekem) voor iedereen die ik liefheb!

Echt een megadikkegroteuitdagendespeelselievezachteentochharde knuffel van mij!!


 

Hellooo in paniek Nederland omdat er wel 10 cm sneeuw is gevallen

Times Fly's zeggen mensen, nou het is ook zo. Vandaag ben ik alweer 2 weken in het astmacentrum. Doordat mijn programma zo langzamerhand begint te lopen gaat de tijd ook veel sneller en vliegen de dagen voorbij.
Vanmorgen moest ik eerst richting de fysio voor mijn electromassage, dit keer stond die ietsjes harder en dat was wel eventjes op de kiezen bijten. Gelukkig heb ik er daarna wel een tijdje profijt van gehad.
Om 13.30 moesten we verzamelen voor de wandelaars in de categorie C. Ik wandel ook in C, dit is de hoogste categorie die ze hier hebben alleen heb je daarin wel weer onderscheid. Of je dus in C1 of C2 zit, ik ging mee met de middelzware wandeltocht vanuit Klosters.
Wauw echt wauw wat was dit mooi, een ontdekking, een voldaan gevoel, heb het ook wel eventjes (heel) benauwd gehad omdat we pittig stukje moesten stijgen en die inspanning is echt moeilijk voor mensen met astma.
Ik moet wel toegeven dat ik nu echt moe ben, echt pff de kou en inspanning, de lol die je samen maakt tijden het wandelen. Ik was natuurlijk nog een ''groentje'' en ging voor de eerste keer mee dus ik moest ik de sneeuw geduwd worden. Gelukkig heb ik mezelf laten vallen en dat was koud, en geen grap de sneeuw was zeker wel 60 tot 70 centimeter dik.. haha en ja dan lig je daar en dan moet je er nog weer uit. Dikke schik, daarna volgde er nog meer mensen die eventjes een duikje in de sneeuw wouden nemen. Zelf de Zoco nam het ervan en liet zich vallen.
Toen iedereen weer bijgekomen was, afgeklopt en op 2 benen stond kwamen ook de wandelaars van ''zware'' tocht aangelopen en samen zijn we de tocht terug gelopen richting de bus. Onderweg kwamen we nog een arreslee tegen, dat is een goed vervoersmiddel hier in de bergen. Als er te weinig sneeuw ligt dat gebruiken ze gewoon hun banden, en als er veel sneeuw ligt dan laten ze een soort van ski's zakken en dan glijden ze over de wegen heen ipv de banden. Echt heel logisch! Het schijnt wel ontzettend koud te zijn en erg prijzig voor een ritje met de slee mee. Maar zodra ik visite krijg is dat toch wel iets wat ik graag wil meemaken, heb er ook een filmpje van gemaakt. Dit was dan weer mijn blog van vandaag, ik ben moe en voel me lichaam.. Heb net goed warm gedoucht want van wandelen krijg je het echt wel warm kan ik je verzekeren, sjonge haha!

Iedereen tot spreekse en anders tot mijn nieuwe blog van morgen, Dikke Doei...

Hoi lieve mensen,
Vandaag was dan de dag dat mijn programma licht van start is gegaan. Vanochtend hadden we eerst een infomatie ochtend over statistieken e.d. met wat een opname in Davos met je doet. Hoeveel mensen er van opknapte, hoeveel mensen er van de prednison afkwamen, allemaal van dat soort informatie en hoe dat ook bereikt kan worden.
Dit was erg boeiend en voor mij zijn weer meer dingen duidelijker dan dat ze waren. Na de lunch had ik me eerste gesprek met de begeleider van PMT. Ik noem het psychologie en bewegen in een. Je kunt hier je ei kwijt op gebied van een goed gesprek tot het knallen tegen een boksbal. Je verdriet wegslaan, je angsten overwinnen, je rust terugvinden. Iedereen op zijn eigen manier met zijn eigen doel.
Na het gesprek had ik ook mijn eerste officiele ''zwemles'' en ik heb 8 baantjes gezwommen. 4 op mijn buik en 4 op mijn rug. Het was erg fijn om in beweging te zijn, en ook het gevoel te hebben dat het goed gaat. Woensdag moet ik dit weer herhalen en dan gaan we er volgende week een paar baantjes bij op gooien.
Morgenvroeg hoef ik alleen maar naar de fysiotherapeut toe, na de lunch ga ik mee met mijn eerste wandeling. Deze duurt +/- 2 uur en gaat door een mooi gebied heen. Ik kijk hier heeeeel erg naar uit en zal mooie foto's proberen te maken als de wandeling niet te inspannend is  gelukkig zit het weer mee. Vandaag is het minder koud geweest en lagen de tempraturen gemiddeld rond de -3 graden. Dat is dus al wat warmer als wat we afgelopen weekend hadden hier! Brr zo'n hoog ijspegelgehalte heb ik nog nooit meegemaakt. Maar in Nederland is het ook nog lekker wit en koud heb ik begrepen, geniet er allemaal maar van want zovaak maar je dat niet meer mee. Mijn camera is vandaag in zijn slaapzak gebleven die moest even bijkomen van de koude dagen. Morgen zal ik voor meer leuke en mooie foto momenten zorgen en zal Pascal ze op mijn site neerzetten!

p.s. mijn muur is nog erg kaal, dus als je het leuk vind me iets te vertellen?? Dan mag het ook met een kaartje of een brief, want hang alles op en zal er halverwege een foto van maken ... Mijn postadres staat in 1 van mijn blogs dus zoeken maar!!

Dikke knuffels from Swiss,                             Irene

Wat een schitterende dag hebben we gehad vandaag!! Vanmorgen om 09.00 stond ik met mijn skibroek, wandelschoenen, muts klaar  om een ochtendwandeling te maken. Samen met Sandra en Cindy ben ik een rondje om de kliniek gewandeld. Het was best fris maar heel lekker, de lucht was al strak blauw en het was gewoon een waanzinnig aanzicht hoe de zon omhoog kroop en de berger een prachtige schoonheid gaf. De foto's van deze mooie momenten staan natuurlijk op de site ..
Vanmiddag hebben we lekker gegeten, aardappelpartjes met schil een stukje vlees en bloemkool. Dat was erg smakelijk! Na de middag ben ik samen met Jitske en Helena nog een rondje wezen lopen.
Het was eerst de bedoeling dat ik een uitje had naar Monstein, maar gisteren had ik al in overleg met ze zoco besloten om vandaag even geen grote ondernemingen te plannen. Uiteindelijk ging Monstein ook niet door vanwege de kou en kon je mee naar een grote stad waar je kon winkelen. 5 kwartier rijden, ik dacht meteen nee! Je merkt dat je anders gaat kijken naar dingen, je moet gewoon leren keuzes te maken of je nu wilt of niet. Dit is niet altijd even makkelijk. Gelukkig helpen andere patienten je er wel doorheen als je het eventjes moeilijk heb. Ik ben gelukkig een persoon die met iedereen kan, alleen kan dit ook mijn valkuil zijn. Ach ja, iedereen heeft zijn voor en afkeur voor iets of iemand. Dit is gewoon menselijk!
Morgen gaat dan mijn programma echt zo'n beetje opbouwend beginnen, hier ben ik zo blij mee. Lekker aan de beweging en vooruitgang boeken, mijn doelen dichterbij laten komen, en ook bereiken over een paar weken!
Voor een idee wat ik nu in zo'n week moet gaan ondernemen is dit mijn schema voor aanstaande week:
Maandag:
09.30 - 10.30 Voorlichting/scholing over moeiheid en omgeving
14.15 - 15.00 PMT = Psychomotore therapie, kun je lekker afreageren op boksbal. soort van psycholoog alleen dan in sportvorm.
15.40 - 16.20 Hydrotherapie Zwembad
Dinsdag:
09.50 - 10.10 Fysiotherapie (electromassage)
13.15 - 15.15 Wandelen groep C bewegingsagogie
Woensdag:
09.00 - 09.10 NO meting van je longen
09.30 - 10.30 Voorlichting/scholing over draagkracht en last
10.30 - 10.50 Spreekuur longarts
15.40 - 16.20 Hydrotherapie Zwembad
Donderdag:
09.30 - 10.30 Voorlichting/sholing over wat is Astma?
13.15 - 15.15 Wandelen groep c bewegingsagogie

Misschien lijkt het weinig, maar het rooster veranderd per week nog wel eens, dan komt dit er tussen en dan weer dat. Vrijdag hebben we natuurlijk eerste kerstdag en dan hebben we geen rooster. We gaan er voor zorgen dat we de kerst met zijn alle leuk maken, sommige krijgen bezoek, andere helemaal niet. Kump allemaal goei!
Dus als je wil weten wat voor een schitterende dag wij hebben gehad, bekijk dan de foto's van dag 13 eventjes!
Allemaal een fijne zondagavond, en ik geniet elke dag weer van de lieve berichtjes in mijn gastenboek. Dankjewel allemaal!!!!

Knuffels, Irene

 

 

Hoi hoi allemaal,
Alweer 12 dagen in Davos, mijn tweede weekend. Mijn tweede zaterdag niet naar de paardjes op de drukke zaterdag. Mijn tweede zaterdagavond zonder al die lieve vriendinnen! Ja ja, het kwartje daalt steeds dieper en het is soms wel eventjes moeilijk als ik naar al die mooie kaartjes kijk die ik van vele mensen heb gekregen. Krijg hier ook wel eens post, dit is erg leuk. Verheug me elke dag weer als ik naar mijn postvakje toe loop. Soms het ik luchtpost ( niets dus ) en soms ligt er wel een envelop in of een blaadje met dat ik een pakketje op kan halen in de middag!!
Vanmorgen zijn we met een paar mensen naar de Migros geweest, dit is een groot warenhuis met echt vanalles en nog wat. Vergelijkbaar met de Nederlandse v&d :). Helaas was het zo druk, warm en onbekend dat ik na een half uurtje heel graag het drukke pand wou verlaten. Toen we weer in ''huis'' waren ben ik gaan liggen, ik had geen pijnstillers meer en had veel pijn. Na wat gesprekken met Gerben (zoco) en een verpleegkundige kwam er vanalles los. Na overleg ben ik vanmiddag mee geweest richting het dorp Kloster. Dit is echt nog een Zwitsers dorp met allemaal van die leuke chaletjes en balkonnetjes. Heel zoet allemaal. Klosters is het dorp voor de goed betaalde Engels man. Davos dorp zelf is echt de laatste jaren voor jeugd omgetoverd en betaalbaar.
Maar goed, we hebben een stuk gewandeld in Koster richting het dorp. Het begon te sneeuwen en het was erg koud!! Het was wel een ontzettend mooie omgeving om fantastische foto's te maken. Hier had het echt al goed gevroren en beekjes waren al half dicht. En dat betekend hier wel veel. De tempraturen die gaan wel naar beneden vanaf morgen zeggen ze. Dat betekend dat het overdag wat warmer is, nog koud maar wel boven de - 10 en dan mogen we naar buiten!! :)
Morgen zou ik eigenlijk ook naar Monstein gaan, maar we hebben samen besloten dat over te slaan. Wel als het weer het toelaat ga ik met een zoco een stukje wandelen buiten het terein, of een sneeuwpop maken, of een sneeuwballen gevecht houden hahaha wie weet wat de dag van morgen brengt.
Nu ga ik lekker een kop thee zetten, op een luie stoel zitten en samen met de andere een filmp kijken! Morgen meer..

Greeeeeeetz en Kisses Irene

Het s vrijdag, de dag van het beginnende weekend! Vanmorgen kregen we een voorlichting over moeiheid en astma, heel interressant ook voor mensen die NIET begrijpen als wij moe zijn. Veel herkenbare dingen, ook wel confronterend omdat je jezelf erin herkent.
Verder had ik nog een gesprek met mijn psycholoog, een jongere vrouw. Hier hebben we over verschillende onderwerpen gepraat en zijn we tot de conclusie gekomen dat MFT training erg goed voor mij zal zijn. Hier kan ik in combinatie met sport/spel en beweging mijn woede, emotie, frustratie, irritatie en ga maar door afreageren.
Morgen gaan we met een groep naar een dorpje Monstein, hier gaan we wat drinken en kan ik me uitleven met me camera door hopelijk (mooie) foto's te maken! Zondag maken we ook een uitstapje richting Kloster, dit is een groter dorp met wat meer mogelijkheden.
Doordat het de laatste dagen erg koud is zowel in de nacht  +/- min25 en de dagen zijn +/- min12 mogen we niet zoveel naar buiten. Gelukkig steeg de tempratuur vanmiddag tot -7 en heb ik om het verblijf een rondje gewandeld en nog wat mooie foto's weten te maken (zie foto's van davos dag 11) Vanavond staat er weinig op programma, spelletje spelen, tv kijken, me puzzel afmaken? Wie zal het zeggen...
Ik heb trouwens wel mijn behandelplan besproken vanmorgen, en de duur is toch echt 15 weken. Dit zou betekenen dat ik 22 maart weer op Nederlandse bodem kom te staan. Maar die gedachten moet ik niet vaststeken want er kan vanalles gebeuren natuurlijk.
Mijn programma ziet er voor volgende week nog rustig uit, ik moet 3x per week zwemmen, wandeltochten van ongeveer anderhalf uur maken. En kletsen met verschillende personen. Ach het zal steeds drukker worden!!
Ik wens iedereen een gezellig weekend toe, morgen een nieuwe blog over het uitstapje van die dag met natuurlijk mooie foto's!

Knuffels, Irene

Dag 10 is alweer in de schemer aan het verdwijnen en ik ben nog steeds niet buiten geweest   door de kou de telkens onder de -10 is mogen wij niet naar buiten. Dit schijnt heel slecht te zijn voor je luchtwegen en longblaasjes. Niet voor ons in het bijzonder met astma, maar ook voor gezonde mensen.
Ik heb vandaag ipv mijn eerste wandeling gekozen voor zwemmen, ik denk lekker n het water ontspannend voor me rug! Nou 4 baantjes op en neer en Irene had zich alweer aangekleed. Zwemmen was intenstief en best belastend. Gelukkig moest ik om 15.30 bij de fysio zijn, daar hebben we de MRI besproken en zoals al duidelijk was is er niets ernstigs aan de hand. Op de puntjes van me vorige blog na. Alleen kunnen we daar nu niets aan doen, dan pijnstillers. Ruben (fysio) heeft mij ook uitgelegd dat door de prednison die ik al 2 jaar gebruik hormonen worden aangemaakt, vrouwelijke hormonen die ervoor zorgen dat de banden in je lichaam wat opgerekt worden ( net als bij een zwangerschap, de voorbereiding) doordat mijn banden zich met milimetertjes oprekken en ik vocht vast hou drukken die 2 polen tegen elkaar en dat kan ook pijn veroorzaken. Misschien klinkt het allemaal erg ingewikkeld maar het valt reuze mee hoor!
Als behandeling is het nu de bedoeling dat ik 3 keer per week ga zwemmen. De eerste week 3 x 4 baantjes, de 2e week 3 x 6 baantjes, de 3e week 3 x 8 baantjes en ga zo maar door. Er is me wel verteld, eerlijk is eerlijk de eerste 3 weken zullen niet makkelijk worden vanwege me rug. De pijn zal misschien eerst toenemen omdat mijn spieren weer aan het werk moeten, maar met goede hoop zal gedurend het programma de pijn minder worden en het bewegen soepeler. Dus dan kruisen de 2 polen elkaar en ga je positief omhoog. Naast het zwemmen staan er ook minimaal 2 wandelingen per week op programma, hier kijk ik er naar uit.
Als laatste bij de fysio krijg ik een soort van stroommassage met noppen die zich vast zuigen op mijn rug, door kleine stroomschokjes ''verdoofd'' die de rug en ontlast die de spieren eventjes. Dit zal in het programma meegenomen worden.

Dus volgende week begint het allemaal een beetje officieel te lopen, ik heb nog wel veel vrije tijd! Maar dat is ook goed, want moet echt een beetje bijslapen van de afgelopen week. Vanacht is het trouwens goed gegaan tot wel 06.00 uur, ik was zo blij als een klein kind..
Ik heb vernomen dat er in Nederland al wel 5 tot 8 cm sneeuw is gevallen? Haha hier lachen ze erom, alles zal wel mis zijn gegaan? Van files tot afmeldingen, gebroken armen, ongelukken? Ach ja eigenlijk is Nederland weinig voorbereid.
Vandaag is het hier niet boven de -10 gekomen, erg koud dus. De nachten die dalen echt tot beneden de -20 en dan wil je niet buiten staan. Wel is het zo dat het gevoeltemperatuur hier niet zo koud lijkt als in Nederland, dat komt doordat er geen wind is en alles zuiver is. Ik kijk eventjes naar buiten, en zie dat de berg tegenover mij al bijna niet meer zichtbaar is, er trekt een grijze sluier over Davos. Dus wie weet? Nog meer sneeuw vanacht?
 

Voor zover mijn blog vandaag, allemaal eetsmakelijk strakjes! Ik ga lekker brood eten, vanmiddag hadden we lasagne. Dit was erg lekker klaargemaakt met een frisse salade.
Grote knuffels voor iedereen, want mis jullie allemaal best wel een beetje (erg)!!

Vanacht heb ik volgens mij de slechtste nacht gehad in de eerste week! Ik was vergeten mijn slaappilletje op te halen bij de apotheek en dat heb ik geweten, maar een keer om 05.00 in de ochtend een puzzel maken is ook best leuk!
Vandaag om 14.45 moest ik een MRI-scan maken, dit was mijn eerste keer en vond het dan ook reuze spannend.
Toen wij aankwamen was er een Nederlandse verpleegkundige bij en dat was al een geruststelling. Ik moest een soort van bajeskleding aan met maat xxxxl haha het zag er werkelijk lachwekkend uit.
Eenmaal op de plank liggend kreeg ik een koptelefoon op, en mocht ik niet meer bewegen. Ik heb een beetje angst voor kleine ruimtes en ik vond het dan ook een minder leuke ervaring om mee te maken. Na +/- 30 min schoof ik langzaam weer uit de MRI en had was ik drijfnat van het zweet door mijn angst en de warmte. Samen met de arts, verpleger en Charlotte (zoco) hebben we de scan bekeken.
Waar de pijn vandaan komt is lastig te omschrijven wat er nu zit. De arts heeft gesproken over een atrose van het heiligbeen onder in de rug. Ook het woord (lichte) ontsteking kwam aanbod maar hierover kan ik nog weinig zeggen.
Op het bolste gedeelte van de rug is er sprake van een lichte beginnende hernia, geen zorgen want 1 op de 6 mensen heeft hier last van. Wel wat het raadzaam om toekomst gericht eens verder te kijken en nog een MRI te maken en kijken hoe deze plek zich vormt.
De cd-rom heb ik meegekregen en ligt nu bij mijn longarts, die gaat hem bekijken teven de fysio. Aan hun zal ik ook nog vragen om alles eens in fatsoenlijk Nederlands uit te leggen en als ik echt duidelijkheid heb van dit is het en dit totaal niet dan meld ik dit meteen op me blog. Maar dat komt morgen pas.
Zodadelijk ga ik lekker eten, en vanavond heb ik weinig gepland. Ik wil gewoon lekker ontspannend televisie kijken en even bewust worden van wat er nu allemaal verteld is vandaag. Voor aanstaand weekend staan wel leuke dingen gepland. o.a. 2 wandelingen om een rustig te beginnen met de omgeving te ontdekken. Of ik mee mag is natuurlijk het tweede punt, want nu is het afwachten op beweging goed of minder goed is.
Morgen weer en blog met informatie van de arts, mijn behandelplan en ook leuke verhalen hoop ik.

Wij gaan weer een koude nacht in, zo ongeveer -20 is het hier! En jullie in Nederland al zeggen dat het koud is bij -6
Groetjes, en nog meer vriespuntjes vanuit Davos

Weer een nieuw filmpje!

We hadden een schitterende dag vandaag, het was -10 overdag en dus best wel koud. Het begint nu langzaam dicht te trekken en sneeuwt heeeeeel zachtjes. Een huisregel is hier dat als het overdag kouder als -10 is bij als patienten niet naar buiten mogen. De kou is dan zo hardnekking, niet iedereen kan daar zo goed tegen.
Ik had weining tot geen programma vanaag, maar wel veel dingetjes even snel tussendoor. Zo heb ik te horen gekregen dat ik morgen een MRI scan ga laten maken in het plaatslijke ziekenhuis om uit te sluiten dat de rugpijn niet vanuit mijn botten komt. Best wel spannend maar ook goed dat het eens  helemaal word onderzocht. De dokter en fysio denken zelf aan bindweefsel van de rug. Maar we zullen zien wat de testen ons brengen.
Voor de rest houd de misselijkheid nog een beetje aan, die is sterker dan ik dacht. Mijn nachten beginnen al wat langer te worden en slaap nu al gemiddeld tot +/- 05.00 uur  . nou raak je daar niet uitgerust van maar heb overdag de tijd om eventjes bij te tanken als ik dat graag wil. Morgen dan heb ik een gesprek met mijn mentor en arts en dan komt het definitieve behandelplan eruit. Hij heeft al  gezegd dat er geen gekke dingen besproken worden.  Mijn longfunctie was stabiel tot nu toe, alleen meten ze hier ietsjes meer. Ze hebben ook een NO meting gedaan van hoe gevoelig en HOT je longen/luchtpijp is. Die is bij mij een beetje (erg) gevoelig en dat maakt dus dat als ik benauwd ben het ook goed aanwezig is. en erg allergische luchtpijp dus. Die NO meting gaan we dan ook elke week doen om te kijken door de lucht hier, of het dan al minder word. Ik krijg ook geen verhoging van medicijnen en mag me eigen onderhoud nog eventjes door blijven gebruiken. Als alles stabiel blijft bouwen we af. De stelling van 15 weken opname staat wel vast!

Nu ga ik nog eventjes lekker uitrusten, en ben met een ontzettend moeilijke puzzel bezig  dus vermaak me erg goed hiero!
Geen nieuwe foto's mag namelijk niet naar buiten vanwege me niet lekker voelen, pijn hebben enzovoort.. Die komen van de week wel weer.

Liefs en veeeeeel koude groetjes van Swiss

Week 2 is van start gegaan en wel vanmorgen om 05.00 uur. Mijn slaap was weer eens uit, aja uit ik was wakker!
Vanacht heeft het flink gevroren buiten en dat kon je wel voelen.
Ik had weinig programma vandaag, dus heb ht ook lekker rustig aan gedaan.
De dokter is lang geweest ivm de pijn in mijn rug, na een bezoek aaan de fysio hebben we besloten een afspraak te maken om een MRI-scan te maken en zo te kijken of we daar misschien iets op kunnen zien.
Vanavond hebben we voorlichting van de zorgcoordinatoren over de opname en dergelijk.
Ook heb ik vandaag een gesprek met mijn dietiste gehad, via skype was heel grappig. Ik moet aanleren meer zuivel te gaan eten en drinken ivm de botontkalking door de prednisongebruik. Voor de rest zat ik redelijk goed op patroon, alleen hebben we duidelijke regeltjes op gezet wat ik mag eten. Dus we gaan kijken hoeveel kilo we eraf kunnen krijgen in deze 14 weken???

Nu ga ik eten, een boterham met kaas en sla want moet de kaas leren eten hier ivm calcium  en een hard broodje met vleeswaren. Daarnaast een glas melk, thee en jus! Nou nou wat een vitamintjes!

Tot morgen, dan weer een nieuwe blog met wat ik allemaal doe en meemaak. Liefs Ireen
 

Vandaag dag 6 in de kliniek, een rustige zondag.
Heb nog steeds niet lekker kunnen slapen, dus was er weer vroeg bij vanmorgen. Na een lekker ontbijtje met een gekookt eitje heb ik nog eventjes de binnenkant van me ogen bekeken tot 10.00.
Om 11.00 had ik samen met Sander (verpleging) een gesprekje over mijn medicijnen en hoe ik deze deed gebruiken.
Daarbij legde hij nog wat dingetjes uit over hoe ik bepaalde medicatie het beste kon innemen en wat de werking er precies van was.

Na het middageten ben ik samen met Piter een klein rondje bij de Davose zee wezen wandelen. Het was schitterend weer en de zon kwam er door. Heb me hart weer opgehaald door een paar mooie foto's te maken van de omgeving!
Eigenlijk zouden we smiddags warme choco gaan drinken in het dorp, maar mijn misselijkheid nam de overhand en het leek ons allemaal beter dat ik eventjes ging rusten. Ik heb dus eventjes op bed gelegen en om 17.30 zijn we met zijn alle gaan eten.

Het was een zeer ontspannen en rustige dag vandaag, maar goed ook. Zo heb ik ook de tijd om lekker uit te rusten, te genieten en beter te worden! Morgen beginnen we weer met het programma. Dat zijn de dietiste, infogesprekken met de groep en zelfstandig.
 

Tot de volgende blog!! Liefs Irene

Het is weekend, in het weekend heb je geen programma. Eigenlijk alleen maar leuke dingen.
Dus we gingen vandaag voor het eerst met onze ''nieuwe'' groep mensen naar het dorp Davos. Hier kregen we een uurtje de gelegenheid om boodschappen te doen en rond te kijken.
Helaas voor mij, ik ben al sinds gisteren niet lekker in orde, me buik doet vreemd, duizelig, gewoon het zit ff niet lekker allemaal.
Na een half uurtje in de supermarkt te zijn geweest heb ik dan ook gevraagd of we liever naar huis konden gaan. Dit was absoluut geen probleem en we gingen met zijn alle weer richting de kliniek.
Davos is een klein dorp, het begint nu hoogseizoen te worden en er lopen ook echt mensen rond zoals gezegd. Grote bondjassen, veel geld, merken enzovoort. Het is wel een knus dorp, en het stikt er van de intersport winkels.

Door de droge lucht heb je ook bijwerkingen, vandaag heb ik de jeuk ontdekt. Je krijgt een droge huid, en die begint dan te kriebelen. Dus op een gegeven moment heb ik om lotion gevraagd en dat werkt kalmerend en is vetter. Iedereen gebruikt het hier, en het is grappig als je iets hebt dan weet iedereen wel een oplossing. Dus het is wel raar eigenlijk om te zien en voelen hoe je lichaam aan zo'n hoogte verschil moet wennen.

Morgen zou ik meegaan naar het dorp om naar de spelen van langlaufen te kijken, de zorg en ik hebben toch maar besloten dat het beter van niet is. Ik voel me niet stabiel genoeg om dat vol te houden. Geen probleem want zit net hier en moet gewoon ontzettend wennen. Er komen nog genoeg andere leuke dingen aan bod in deze 15 weken.
Voor de rest heb ik tot nu toe weinig meer te vertellen, ook omdat we geen programma hebben dus dan heb je een ontspannen daginplanning. Heb mijn eerste boek sinds dinsdag al uit! Dat was de mannen tester, ik ga vanavond beginnen in het boek de storm van de film die nu draait.

Allemaal fijn weekend, tot morgen...

Dag 4 zit er op qua programma!
Vanmorgen hadden we een voorlichting op gebied van wat er nu precies met patienten gedaan word, welke zorg wie levert en hoe het verder gaat in Nederland. Erg boeiend allemaal.
Na de lunch, die dit keer echt niet lekker was  :( had ik een looptest van 6 min. Die was goed, stabiel en ik had voldoende lucht voor en na het lopen.

Door mijn ontzettend rugpijn kwam de arts nog eens langs omdat hij aan mij had gezien dat ik er echt heel veel last van had. Ik heb nu nieuwe pijnstillers boven op de diclofinac. Deze ga ik een weekje proberen 3 x per dag. Ook is er een fysio wezen kijken naar mijn rug. Ik moest oefeningen doen met betrekking tot de spieren. Alleen heeft het niet 100% met mijn spieren te maken en gaan we verdere onderzoeken doen. Er komen misschien foto's van de botten om zo te kijken waar de pijn vandaan komt.
Als klap op de vuurpijl heb ik nog eens 25 min aan de electroden gelegen, deze zuignappen zuigen zich vacuum op je rug (pijnlijke plekken) en zo krijg je stroomschokken toegediend. Deze worden steeds heftiger en zorgen ervoor dat de zenuwen de overhand nemen en ontspannen. Het lijkt op een gegeven moment alsof je verdoofd ben op je pijnlijke plek. Helaas nu ongeveer 2 uur later heb ik nog steeds pijn en staat er teveel spanning op mijn spieren. Ik moet dus veeeeeeeel lopen, bewegen om alles los te krijgen en te houden.

Sinds vanmorgen sneeuwt het al de hele dag!! Echt een onwijs mooi gezicht, het word steeds grijzer dus ik ben heeel benieuwd hoe morgen davos eruit ziet. We gaan morgen het dorp bezoeken. In het weekend ligt het programma stil, net als ik Nederland. We mogen boodschappen doen en even een frisse neus halen, zo'n zin in.
Zondag mogen we mee naar de wereldspelen Langlaufen, die hier vlakbij georganiseerd worden. Ik ken dan wel niemand maar gewoon de mensen, de sfeer echt een wintergebeuren.

Voor zover mijn verslag van dag 4, ik ben moe, mijn lichaam veranderd en moet wennen aan de frisse lucht hier. Ben ook aan het afkikken van snoepen volgens mij :) dus dat is dan wel weer een voordeel haha. Morgen of zondag een nieuw verslag van wat ik allemaal gedaan, gezien of beleefd heb.
En hier nog een impressie video van m'n verblijf!

Veel koude groetjes van Irene

Ja dag drie zit er alweer bijna op.
Vandaag was een ontzettend lange dag, om 07.30 moest ik bloed laten prikken, niet 1 of 2 buisjes!! Nee hoppakee gewoon 8 stuks tegelijk, en niet klein nee!! minimaal 10 cm lang.
Ach ja, ben er niet bang van dus was peace of cake :)
Toen zou ik eigenlijk om 09.30 fysiogesprek hebben, maar die hebben we naar de middag verplaatst. Heb de hele ochtend vrij gehad, helaas maar waar zat het weer niet mee en heb me dus heerlijk in me nieuwe boek de mannen tester van Heleen van Royen gewurmpt.
Na de lunch, wat heerlijke bami was had ik me gesprek met de fysio. We hebben goed gekeken naar mijn rug en mag vanaf woensdag beginnen met wandelen en zwemmen om de (rug) spieren losser te krijgen.
Smiddags had ik mijn intake met de psycholoog, dit was wel eventjes boeiend. We hebben veel op papier gezet en gaan zo naar doelen kijken die ook haalbaar zijn.
Als laatste afspraak had ik een gesprek met mijn ''mentor'' die mij deze 15 weken zal begeleiden. Dit was zeer leuk en vertrouwd. Ik ga proberen na elk gesprek voor mezelf een terugkoppeling te maken van waar ik nou die week tegenaan loop, of herken. Of miscchien wel ontdek!? Dat schrijf ik op en zo hebben we een aanknooppunt om stap voor stap ''problemen'' op te gaan lossen. Ook gaan we lekker testen, op vanalles..
Lichamelijke dingen zoals botverkalking door de vele prednison maar ook een stukje inzicht, we gaan kijken waar die extreme energie vandaan komt? ADHD?? Noem maar op, ik word echt binneste buiten gekeerd.
Ik ga nu me slaappil innemen, een paracetamol, en alle andere zooi.. Voor vandaag geen foto's die komen morgen weer, heb wel al een paar nieuwe!1 :) heb Samen met Jitske en Tolga op de Wii gespeeld. Haha wat een lol!!

Slaap lekker Nederland, Liefs Irene

Vandaag was dan eigenlijk de eerste officiele dag!
Het begon allemaal met een foto van de thorax en een hartfilmpje. Niet snel daarna kon ik eerder terecht voor een longfunctietest. Dit was allemaal we bekend terrein voor mij dus dat verliep goed. Om 11.00 had ik mijn afspraak met mijn eigen longarts. We hebben het over veel dingen gehad maar nog niet specifiek over onderwerpen. De eerste drie stappen waar ik deze 2 weken aan ga werken zijn: 1. De psycholoog 2. Dietist 3. Goed rusten en slapen! Dan na 2 weken gaan we kijken hoe we met de conditie kunnen beginnen en andere zaken.
Vanmiddag heb ik lekker geknutseld haha, dit was wel eventjes gezellig en leuk om mensen te leren kennen. We eten hier trouwens in de middag warm, dat is even wennen. Vandaag hadden we spagetti met een stukje varkensvlees met kaas. Heel apart en lekker.

Vanavond was er een broodmaaltijd met verschillende salades en soepen. Het eten is goed verzorgd en smaakt best. Vanavond gezellig met zijn alle in de woonkamer televisie gekeken en veel gepraat over vanalles en nog wat.
Er staan ook nieuwe foto's online van mijn kamer, mijn ochtendzicht en dagzicht. Helemaal geen verkeerde plaatjes om naar te kijken.

Tot zover mijn verslag van deze dag, morgenvroeg moet ik om 07.30 bloedprikken, 09.30 intake fysotherapie, 14.00 informatie opname, 14.30 testen longarts, 16.00 psycholoog en savonds een opnamegesprek met de zorgcoordinator. Een best druk en bezette dag! Maar daar vertel ik morgenavond meer over...

Slaap lekker allemaal! Liefs Irene

Mijn postadres is:

Nederlands Astmacentrum Davos
t.a.v. Irene Massen
Kamernummer B707
Postfach 192
7260 Davos Dorf
Zwitserland

De eerste nacht ben ik goed doorgekomen, helaas wel net als thuis slecht geslapen :( maar daar komt vast nog wel verandering in. Ik heb zo om 08.45 me eerste afspraak, we gaan foto's van de longen maken, en een hartfilmpje. Soort van APK!
Voor de rest heb ik vandaag nog een gesprek met mijn behandelend longarts, daarover zal ik vanmiddag meer vertellen. Vanacht heeft get gesneeuwd, voor de Zwitsers is het maar een beetje maar ik kijk me ogen uit met al dat wit om me heen. We worden omringt door een dennenbos en als ik vanuit mijn balkon naar links kijk zie ik het meer. Een prachtig gebied zoals al vele hadden gezegd.

Hallo allemaal,

Het is dan zover, ik heb vandaag Davos bereikt.. ik zal jullie er een stukje over vertellen!

Vanmorgen om 07.00 ging de wekker, ik was natuurlijk allang wakker van alle spanningen, drukte in me hoofd enzovoort. Ben eruit gegaan, heb de laatste dingen in me huiskje gedaan en om 08.30 heb ik mijn Oma opgehaald.
Rond 09.15 zijn we vanuit mijn ouders huis vertrokken richting Schiphol, en natuurlijk file!! Helaas mocht de pret niet drukken, we hadden genoeg gesprekstof en ik sliep rustig verder in de auto. Rond de klok van half 12 stond ik paraat bij ingang 1 hal G.. Let the party begin!
Eerst hebben we rustig koffie gedronken en zijn rond 12.30 maar eens naar de verzamelplek gelopen om te kijken of er nog meer Davos gangers waren? En ja hoor, met nog drie andere heren en 2 vrouwen gingen wij allemaal naar Davos.
Roderick de vluchtbegeleider die nam al onze bagage mee en wou gaan inchecken, nou nee dus alles lag eruit! jaja, het mocht eventjes duren maar uiteindelijk konden we onze vlucht van 14.50 naar zurich dan toch halen.
Alles was tot in de puntjes geregeld, we werder overal met zo'n golfwagentje naartoe gereden, mochten als eerste het vliegtuig in en toen... ja ik zat bij het raam!!!!! mijn eerste keer vliegen, doodsbenauwd en ik zat ook nog bij het raam. En warm dat ik het had, warm zal ik je vertellen.
Na een handvol kalmerende, pijnstillende en misselijktegenhoud tabletten stegen we dan toch echt op. Sjonge man, we gingen hard haha! Het was een mooie ervaring maar het zal nooit mijn hobby worden denk ik. Volgens Roderick was het een rustige vlucht, nou ja rustig dacht ik? Toen we door die massa wolken heen stuiterde jaja rustig noem je dat?
Eenmaal in Swiss aangekomen was het al na 16.00. We werden richting uitgang gereden en vervolgde onze reis met de Davos bus. Met een recordtijd kwamen we om 18.50 aanrijden bij de kliniek, wit van de oude en nieuwe verse sneeuw.
Ik heb heeeeeeeeel snel mijn longarts even gezien, maar ik had geen vragen dus die vertrok ook heel snel weer. Al mijn spullen liggen uitgestald in de kast, alle kaarten staan achter mijn bed op een soort van kast. Zo kan ik heeeeel veeeeel aan iedereen denken.

Voor zover mijn eerste echte blog uit Zwitserland, van de week zal er meer nieuws volgen!

Liefs Irene

Lieve vrienden, vriendinnen, kennissen, collega's, klanten van Manege het Loenhorst, en alle mensen die ik nog vergeten ben...

Dankjewel voor alle mooie kaarten, teksten, spreuken, cadeautjes en opbeurende gesprekken! Mijn hele kamer ligt vol met cadeautjes die ik (bijna) allemaal ga meenemen in me koffer richting Davos.

Door al deze lieve bedoelingen weet ik dat er aan me gedacht word en jullie mij steunen in moeilijke en makkelijke tijden. Zodra ik Volgende week alles heb uitgezet op me eigen kamertje dan maak ik er een foto van!! Als bewijs dat ik de meeste handbare dingen heb meegenomen ;)..

Tot snel!! lieve groetjes...

De brief is binnen..

Geachte mevr. Massen, u vliegt aanstaande dinsdag 8 december om 15.00  met vluchtnummer... richting Zurich!
Na gelukkig maar anderhalf uur te vliegen land ik in Zurich om daar vervolgens per bus richting het astmacentrum te vertrekken. Rond ongeveer 20.00 kom ik daar aan en is er mogelijkheid tot het nuttigen van een maaltijd. Ook die avond krijgen ik nog bezoek van mijn behandeld arts.

Even voor alle duidelijkheid, ik heb een adres:
Postadres
Nederlands Astmacentrum Davos
t.a.v. Irene Massen 
Postfach 192
7260 Davos Dorf
Zwitserland

Mocht ik nu een ander adres krijgen, dan meld ik dit zo spoedig mogelijk via deze website. het aftellen begint, en het word tijd ook! 'het' (zo noem ik alles) heeft geen zin meer, protesteert en wil rust. Daar gaan we dinsdagmiddag vanaf 13.00 aan werken, zodra ik ingecheckt vliegtuigjes kijk op schiphol!

Ja mensen, we gaan de allerlaatste week in. Over 7 dagen zit ik op dit tijdsstip 13.00 bijna in het vliegtuig richting Davos.
Veel mensen vragen aan me, zie je er nu niet tegenop? Of vind je het niet spannend allemaal?

Ja natuurlijk, heeeeel spannend zelf! Ik ga weg op mijn vaders verjaardag, dan het weekend erop is me moeder jarig. Met kerst ben ik niet thuis, oud en nieuw in de bergen, en dan ook nog eens 23 worden in de sneeuw? Ja voor mij zijn die momenten wel eventjes slikken maar ook daar staat een kerstboom en brand er een kaarsje!

Het aftellen is dan toch echt begonnen, elke dag weer een nieuw feestje, met en zonder vrienden en mensen. Zaterdag word de moeilijkste dag, al mijn vriendinnen knuffelen, alle paardjes een dikke zoen geven en dan s'avonds mijn allerlaatste knalfeest voor 2009 NightMare Rotterdam!

Gisteravond zaterdag de 28e hadden mijn vriendinnen samen met mij een soort van afscheids feestje georganiseerd.
Het begon thuis al met veel gezelligheid, alcoholische versnaperingen, als toppunt een twisterspel en toen e goed in de olie zaten zijn we richting de stad gegaan. Ook dit mocht even duren omdat sommige moeite hadden met het voorbewegen van de fiets. ;)

In de stad aangekomen, jaja gingen we verder met een adje appeltaart! Hoe lekker kan het zijn?? De muziek werd steeds gezelliger en op het drukste punt van de avond riep de DJ om: Ja wil Irene zich even melden, die gaat voor 15 weken weg en die willen we graag even op de bar zien dansen. Nou daar sta je dan, in een bar te dansen met je liefste vriendinnen en dan word je mooiste liedje ook nog eens gedraaid! Wauw wat hebben we een schik gehad. Weer een cocktail erin, en ik vlieg, vlieg, als een tijger ben zo sterk, sterk, sterk als een.... en ga maar door.

We hadden allemaal rond half 4 wel een idee van zere voeten, vermoeide benen en trek ik een broodje kebab en een warm bed. Zo gezegd zo gedaan, we splitsten ons allemaal weer van elkaar, er werd geknuffeld en het afscheid komt nu steeds dichterbij. :(

Tot zover mijn blog over het afscheid van Irene, het was fantastisch.. meiden, mama, iedereen bedankt!

Mijn website is klaar!

Pascal te Pas heeft hard en druk gewerkt aan mijn fantastische website. Nog 10 dagen en dan vlieg ik richting Davos. Vanavond hebben we een 'afscheids' feestje met al mijn lieve vriendinnen. We zullen alles vastleggen per camera om een onvergetelijke avond te beleven!!
Dit is mijn eerste BLOG! dus zonder enige vastleggende informatie.

ik kijk er erg naar uit en zie ik er ook wel een beetje tegenop, dit komt omdat er moeilijke momenten zullen komen. Maarja we gaan niet voor niets een tijdje weg toch?
Ik schrijf voordat ik weg ga een nieuwe blog, met meer informatie voor jullie zoals een adres e.d. informatie...